Senin iki katın büyüklüğündeki ağır tahta kapılar önünde kapalı duruyor. Denizin…

Senin iki katın büyüklüğündeki ağır tahta kapılar önünde kapalı duruyor. Denizin aşındırdığı dikdörtgen bezemeler, ahşaba özensizce oyulmuş kilitle tam bir tezat oluşturuyor.

Sürgüyü incele.

Asma kilit, kapının ahşabına alelacele monte edilmiş bir sürgünün içinden geçiyor. Daha yakından inceleyince vidalardan birinin aslında bir çivi olduğunu fark ediyorsun. Kilidin yakın zamanda amatörce asıldığı belli.

İçeri girmek istiyorsan kilidi zorla sökmek daha kolay olabilir.

Geri çekil.

Bu asma kilit ucuz görünmesine karşın sağlam üretilmiş. Ahşap kapıya vidalanmış sürgüyle menteşeyi birbirine tutturuyor. Kilidin üzerinde sarı bir çıkartma var.

Kilitle uğraşmaktansa sürgüyü kırmak daha kolay olabilir. Ayrıca şu çıkartma da ilginç görünüyor...

(Teğmene dön.) "Böyle anlarda imdadımıza Levye Bey yetişir."

Teğmen bir adım geri çekiliyor. "Belki de önce başka bir giriş yolu aramalıyız... Bu kilise yeterince kötü muamele görmüş."

Sesinde tam olarak anlayamadığın bir duygu var.

"Gidip şu çadırı tekrar kontrol etmeye ne dersiniz?" Başıyla kilisenin yanında, buzun üzerinde açılmış yırtık branda parçasına işaret ediyor.

Teğmen bir adım geri çekiliyor. "Belki de önce binanın etrafını dolaşıp başka bir giriş yolu aramalıyız. Bu bina yeterince kötü muamele görmüş."

Sesinde bir suçluluk duygusu var.

"Sence nereden başlamalıyız?"

"Rüzgârın içinden gelen bas sesini duyuyor musunuz?" Elini kulağına götürüyor. "Kabahat işleyen çocuklara dair bir işaret... Doğu yönünden geliyor."

Deniz buzunun üzerinde bir şey var.

"Sende levye var mı, Kim?"

Teğmen bir adım geri çekilip karşısında yükselen kiliseye bakıyor. "Evet, Kineema'da alet çantası var..."

"Belki de önce başka bir giriş yolu aramalıyız... Bu bina yeterince kötü muamele görmüş."

"Belki de önce binanın etrafını dolaşıp başka bir giriş yolu aramalıyız. Bu bina yeterince kötü muamele görmüş."

Çıkartmayı yırtmadan soymaya çalış.

Soyulan çıkartma sesi gibisi yok. Şimdi başparmağına yapıştı.

Çıkartmayı defterinin içine, yazdığın son girdinin altına yapıştır.

Öğretmenin sana yıldız vermiş gibi!

Parmağını sallayarak çıkartmadan kurtul ve onu rüzgârın insafına bırak.

Au revoir, çıkartma!

Çıkartmayı defterinin üstüne, kapağa yapıştır.

Voilà! Çok modern görünüyor.

Artık sen de geleceğin bir parçasısın. Sıradanlıktan kurtulmuş defterin de öyle. Neon, bebeğim!

Deniz havası, ellerini nemlendiriyor ve çıkartma parmaklarından kayıp duruyor...

"Şu mendili alabilir miyim, Kim? Ellerim ıslanmış da."

Teğmen, sana mavi renkli bir mendil uzatıyor. Mendili buruşmuş hâlde geri alınca biraz canı sıkılıyor. Fakat şimdi çıkartmayı kolayca soyabilirsin.

"Sikeceğim ama!" (Kilide vur.)

Canın yandı. Teğmen, küçük öfke nöbetini görmezden gelerek kilisenin çatısına göz gezdiriyor.

Ahşaba kapı tokmağı gibi çarpan asma kilitten bir çınlama sesi yayılıyor. Üşüyen elin, çarpmanın etkisiyle acıyor. Tebrikler!

Kilidi nazikçe bırak.

Kilit, soğuk ve ağır bir şekilde kapıya çarparak çınlıyor.

Açılıp açılmayacaklarını görmek için kapıları it.

Hiçbir şey olmuyor. Yalnızca kapıya çarpan asma kilidin çınlamasını duyuyorsun.

"Bence bu bir işe yaramaz..."

"Hem artık adaya gitsek iyi olur." Denize doğru bakıyor.

Yukarıda hızla esen rüzgâr, âdeta kilisenin üstünü örtüyor. Okyanus koyunun soğuğu ve ıslaklığı, gemi teknelerini andıran devasa çatıya çarpıp etrafa dağılıyor. İki tarafı da yıkayan bir test tüneli gibi, son 340 yıldır bunu yapıyor. Rüzgâr mesafesini koruyor. Sen de öyle yapmalısın.

Geri çekilip kapıya bak.

Kapılarda bir değişiklik yok. Hâlâ kilitliler.

"Nasıl bir his bu?"

KALBİMDE BİR BOŞLUK VAR.

Teğmen asma kilide bakıyor. Sorduğun soruyu duymadı; yeterince sessizdin.

"Sizce şüphelimiz içeride mi saklanıyor?" Bakışlarını yukarıdaki kararmış pencerelere çeviriyor.

"Yok, sadece burayı merak ettim."

Teğmen başıyla sessizce onaylıyor.

"Evet."

"İnsanlar kiliselere sığınırlar ama böyle terk edilmiş bir kiliseye sığınırlar mı... emin değilim."

"Olabilir. Kontrol etmeye değer."

Anahtarla kilidi aç.

Kilit rahatça dönüyor. Bir klik sesi duyuyorsun ve köstek açılıveriyor.

Burada bir elektrik ve bir tutam hiçlik hissi var.

"Gidelim." Teğmen başıyla onaylıyor.

Kapıları çek...

O sırada Lanetli Ticaret Bölgesi'nin yankısını duyuyorsun. Karanlık koridorlarını ve tozlu makinelerini. Ardından bu his geçiyor.

Islık çalarak hızla kilisenin karanlık iç kısımlarına ilerleyen rüzgâr, büyük bir boşluğu doldurmak istiyor sanki...