"Bak, gördün mü?" Kadın sana selam verip sigarasından bir duman alıyor. "Hava karardı…

Yatak odasının penceresinden kendi yansımasını izliyor; uzun boylu, ışıltılı ve dumanla kaplı...

"Şu kapının..." (Kapıya işaret et.) "...arkasında alt kata bir asansör olduğunu biliyor muydun?

"Hı hı." Sigarasından bir nefes alıyor. "Dinliyorum."

"İçeride yatak odana bakan bir gözetleme deliği var."

"Gözetleme deliği mi? Nasıl yani, duvarda bir delik mi var?"

"Evet, hanımefendi. Doğrudan yatak odanız görünüyor." Teğmen parmağıyla pencereye işaret ediyor. Camın ardında, dağınık hâldeki yatak görünüyor.

"Pekâlâ..." Bu bilgiyi kafasında tartarken duraksıyor.

Korku ve tiksinti, omuzlarında başlayıp kalçalarında son bulan bir dalga şeklinde yayılıyor. Sigaranın tadı bir anda zift gibi gelmeye başlıyor.

"Sence... bunun... Ruby'nin oradan geçmesiyle bir bağlantısı var mı?"

"Bağlantılı olması mümkün."

"Peki... deliğin ne süredir orada olduğunu anlamanın bir yolu var mı?"

"Maalesef yok. Şahsen çok uzun süredir orada olduğunu tahmin etmiyorum. Delik tam olarak duvarındaki kitap rafının altına denk geliyor. Bant benzeri bir şeyle kolayca kapatılabilir."

"Bu konu üzerinde daha fazla durmayalım."

"Yok, sorun değil. Başka bir şey var mıydı?"

"Eğer yakın zamanda açılmış bir delikse, sence bunu kim yapmıştır, Ruby mi?"

"Ruby'nin böyle bir şey yapmış olduğuna inanamam. Ama... işte. Emin de olamıyorum." Gözlerini kısıyor. "Hiçbir fikrim yok, memur bey."

"Ruby böyle bir şey yapmış olabilir. Ya da belki çok eskiden mahalledeki çocuklar gelip açmıştır. Dikkatinizi çeken başka bir şey var mıydı?"

"Şayet delik yakın zamanda açılmışsa, sence kim tarafından açılmıştır?"

"Siktir ya... Bilmiyorum. Belki de uzun süredir oradaydı. Belki mahalledeki çocuklar falan kullanıyordu. Bilmiyorum..."

Biliyor. Ufacık da olsa bir fikri olmalı.

"Hayvanlar gibi bantlayacağım o deliği, orası kesin. İçeride göze çarpan başka bir şey var mıydı?"

"Bir tahminde bulanacak olsam, yakın zamanda açılmış derdim."

"Of... Nerede? Bir an önce deliği kapatmalıyım."

"Delik, yatak odandaki kitap rafının tam altına denk geliyor olmalı."

"Teşekkür ederim." Pencereye doğru bakıyor. Denizden soğuk bir rüzgâr esiyor.

"Bunu anlamanın bir yolu yok."

"Tamamen bir tesadüf de olabilir."

"Şu aşamada bilemiyoruz."

"Sence bunun benimle herhangi bir bağlantısı var mı?"

"Yatak odanı gören bir delik, hanımefendi."

"Ufak da olsa bir fikrin olmalı, kim böyle bir delik açmak isteyebilir?

"Sahiden hiçbir fikrim yok."

Şimdilik? Belki ileride, kendisinden iyice emin olduğunda yapacağı bir hamle için sakladığı bazı şeyler vardır...

"Yerde ayak izleri vardı. Yakın zamanda birileri o deliği kullanmış."

"Hah. Bu hiç iyi değil."

Bir anda sırtını dikleştiriyor.

Kendisini, etrafı sarılmış bir av gibi hissediyor... Gözleri kapıya gidiyor.

"Şimdilik hepsi bu kadar." (Sonuçlandır.)

"Hı hı..." Dalgın dalgın sigarasının külünü silkiyor.

Düşüncelere daldı; gözleri kısık, alnı kırışık...

"İçerisi eski bir pinball atölyesi. Burası eskiden bir pinball salonuymuş."

"İyi bari." Gülümsüyor. "En azından birileri keyifli vakit geçirmiş."

Kapıya bakıyor. Birdenbire gözleri büyüyor. "Aa... Ruby orayı kullanmış olabilir mi? Çatıya çıkmak için? Oradan rahatlıkla çatıya çıkabilir çünkü!"

"Bu mümkün."

Endişeli bir yüz ifadesiyle kapıya bakıyor. Rüzgâr, saçlarını savuruyor.

"Pek sanmıyorum."

"Bilemedim..." Hoşnutsuz biçimde kaşlarını çatıyor, ne düşüneceğinden emin olamıyor. "İçeride başka bir şey var mıydı?"

"Bu mümkün."

"Hayır, bilmiyordum." Sigarasından bir duman alıyor. "Yaşanan olaylarla bunun bir ilgisi olabilir mi?"

"Hayır, bilmiyordum." Sigarasından bir duman alıp gülümsüyor. "Böylece gizem de çözülmüş oldu. Kapının arkasında ne olduğunu merak ediyordum."

Belki ileride bu gizemin arkası gelir. Söylemediği bir şeyler var. Şimdilik aklımıza not edelim.

"Şu pencere yeni."

"Evet, öyle." Hafifçe senin soluna kayıp camdaki yansımasına bakıyor.

Kaçamak bir hamle. Soru sormaya devam et!

"Ne zaman yenilendi bu? Sen burada kalırken mi?"

"Evet... Yalan söylememeye çabalıyorum. İşleri zorlaştırmazsan çok sevineceğim."

"O hâlde gerçeği söyle."

"Gerçek şu ki ben korkunç bir kızım. Nereye gitsem camlar falan kırılır. Camların bir suçu yok."

Teğmenin not defterine bir şeyler karaladığını duyuyorsun.

Başarılı!