Karşında müthiş favorilere sahip orta yaşlı bir adamın dökme alçı bir büstü duruyor…

Karşında müthiş favorilere sahip orta yaşlı bir adamın dökme alçı bir büstü duruyor. Tabanında "Kras Mazov" yazıyor.

Açıkçası sana gerçekten biraz benziyor.

"Kim, kabul etmen gerek ki bu Kras Mazov, bana çok benziyor."

"Bir saniye... Buraya bu yüzden mi girdik? Kras Mazov olup olmadığınızı mı öğrenmeye çalışıyoruz?"

"Tüm ihtimalleri düşünmem ve araştırmam gerekiyor."

"Tek sorun Kras Mazov'un ölmüş olması. Öleli 50 yıl oldu."

"Bir dakikalığına düşünelim... Ne kadar benzediğimizi görmüyor musun?"

"İkiniz de favori bırakmayı seviyorsunuz gibi görünüyor ama bu ihtiyar Kras, içmede size yaklaşamaz bile."

"Evet, benim bir sorunum var. Alkol sorunum."

"Var ama konu o değil. Konu size benzemiyor olması."

"Belki de bu büstteki içmeye başlamadan önceki hâlidir."

"Tamam." Teğmen büste doğru eğiliyor. "O zaman belirleyici özelliklere bakalım..."

Büstün elmacık kemiğini süsleyen soluk bir noktanın üzerine parmağını koyuyor. "Onun tam burada bir doğum lekesi yok mu? Sizde var mı?"

"Bilmiyorum, yüzümü göremiyorum."

"Tamam ama asıl önemli olan şu, Kras Mazov, Samara'lı gibi görünüyor, siz Samara'lıya hiç benzemiyorsunuz."

"Hayır, görünmüyor."

"Evet, görünüyor. Gözlerine bakın. Annesi Samara'lı bir göçmen değil miydi?"

"Haklısın, bu onunla ortak bir noktamız değil."

"Güzel, demek ki o değilsiniz."

"Ona benzemeyebilirim ama kalbimin derinliklerinde gerçeği biliyorum. Kras Mazov, benim."

Teğmen gözlerini kapatıyor. "Tamam, kazandınız. Kras Mazov olun öyleyse. Umurumda değil..."

Gözlerini açıyor ve başını merakla yana eğiyor. "Siz zaten neden Kras Mazov olduğunuzu kanıtlamaya bu kadar kararlısınız ki?"

"Çünkü o istikrarı ve kademeli ilerlemeyi gerçekten istiyordu, ben de istiyorum."

"Sanırım Mazov'un kim olduğunu yanlış anladınız ama..." Teğmen iç çekiyor. "Madem öyle diyorsunuz."

"Çünkü güçlü bir ulus devletinin işçi sınıfını insan altı varlıklardan korumanın tek yolu olduğuna inanıyorum."

"Çünkü ben komüncüyüm."

"Tamam, Kras. Devrim'de falan da savaştınız," diyor teğmen. "Madem öyle diyorsunuz."

"Çünkü o dünyadaki bütün parayı ele geçirmeye çalışan tam bir mafya ve banka soyguncusuydu. Aynı ben."

"Emin değilim, içime doğdu. Ben hislerime güvenirim."

"Tamam, Kras," diyor teğmen, "madem öyle diyorsunuz."

"Haklısın, gerçekten de değilim."

"O zaman anlaştık, modern dönemin en ünlü filozofu değilsiniz." Teğmen başıyla onayladıktan sonra diğer duvardaki resme dönüyor.

"Ben de kısmen Samara'lıyım."

"Benim sol yanağımda doğum lekesi kesinlikle yok."

Teğmen duruşunu dikleştirerek "O zaman anlaştık," diyor. "Kras Mazov değilsiniz."

"Hayır, anlaşmadık. Hâlâ Kras Mazov olabilirim. Bu sadece bir doğum lekesi."

"Nereden biliyorsun? Bu büst zaten muhtemelen romantikleştirilmiş bir tasvir."

"Evet, bu gülünç bir fikir. Ben Kras Mazov değilim."

Teğmen buna cevap vermeye tenezzül bile etmiyor.

"Kras Mazov olduğumu söylemiyorum. Sadece benziyoruz diyorum."

"Tabii öyle diyorsunuz."

"Hayır, tamamen tesadüf."

"Tabii, öyle."

"Mazov Baba, işçi sınıfının kahramanı!" (Heykeli selamla.)

"Burada her kim yaşıyorsa sizin kadar tutkulu." Duvardaki devrimci fotoğraflarını incelemek için eğilerek yaklaşıyor.

"Artık, yani Devrim'den sonra pek komünist kalmadı. Görünüşe bakılırsa bazı gençler hâlâ bu ideolojiyi sürdürüyor."

"Kras Mazov cinsel sapıktı. Muhtemelen zoofildi."

Teğmen şaşkınlığını gizleyemeyerek bir kaşını kaldırıyor.

"Aynen öyle." (Başınla onayla.) "Pislik."

"İnsan cinselliğiyle ilgili bu muhteşem düşüncenizi paylaştığınız için teşekkür ederim." Masada açık duran ekonomi kitabını okuyormuş gibi yapıyor.

"Sapıklardan nefret ederim."

"Kim, bu Kras Mazov kim?"

"Mazovizm olarak da bilinen bilimsel komünizmin babası. Ekonomik tarih hakkındaki kuramlarının Yeni Yüzyıl Devrimi'nin üzerinde önemli etkileri oldu, hatta bazılarına göre Devrim'i tetikledi."

(Bitir.)

"Burada her kim yaşıyorsa ekonominin gerçekte nasıl işlediğini öğrenmeli."

"Sanırım yapmaya çalıştığı şey de bu." Masadaki ekonomi kitaplarını incelemek için eğilerek yaklaşıyor.

"Kras Mazov, toplu katliamcıydı. Komodinine büstünü koymanın havalı hiçbir yanı yok."

"İnsanların fikirleri Mazov hakkında çok ayrılıyor. Buranın sakini seviyormuş..." Duvardaki devrimci fotoğraflarını incelemek için eğilerek yaklaşıyor.

"Neden bu apartman sakininin yatak odasında Kras Mazov büstü var?"

"Beyaz yıldız, duvardaki fotoğraflar... Galiba genç bir komüncünün evine girdik." Biraz etrafına baktıktan sonra kendi kendine mırıldanıyor: "Tam yeri."