"Tamam..." Seni şüpheci gözlerle süzüyor. "Sana bilgi vermek için elimden geleni yaptım…

"Ama bu kadarla kalmıyor! Kesimhane çıraklarından bazıları yakındaki nehrin kenarında yürüyüşe çıkmış ve bir sığın görmüşler, ne idiği belirsiz bir leş kemiriyormuş!"

Özel bir şey değil. Çeşitli geyik türlerinin, yiyecek bitkileri azaldığında leşçilik yaptığı bilinir.

"Neyse..." Sakinleşiyor. "Korkunç sığını detaylıca araştırmayı gerektirecek gayet yeterli kanıt var. Tartışmaya dönüşmeden önce konuyu kapatalım."

Çok sayıda gergin tartışma görmüş biri ve... şaşırtıcı olsa da artık bu şekilde tartışmak istemiyor.

"Evet, kulağa şüpheli geliyor."

"Hepsi bu kadar da değil! Kesimhane çıraklarından bazıları yakındaki nehrin kenarında yürüyüşe çıkmış ve bir sığın görmüşler, ne olduğu belirsiz bir leş kemiriyormuş!"

"Korkunç sığınla ilgili yeterince şey duydum. Başka bir konu seçelim."

"Başka bir konu mu?" Bir anlığına öfkeli görünüyor ama sonrasında sakinleşiyor.

"Korkunç sığın fikrine %100 bağlandım. Gerçek olduğuna tamamen inanıyorum."

"Tabii inanırsınız..."

"Ormanda bulunan cesetler, fiziksel kanıtların yalnızca biri. Dahası da var... Vaasa'da görenler var, dört yüz yıl önceye dayanıyor ama tabii ki hiçbir şey şüpheleri tatmin etmiyor, özellikle de..."

"Bir dedektifinkileri..." Cümleyi onun yerine bitiriyor, ardından ses tonu şaşırtıcı derecede yumuşak bir şekilde devam ediyor: "Affedersiniz, tartışma aramıyorum. Bir şeyleri sorgulamak üzerine eğitildim."

"Anlaşıldı teğmen." Adam şapkasını hafifçe eğiyor ve sonra sana bakıyor.

"İnanmakta haklısın." Şapkasının ucunu onaylayıcı bir şekilde eğiyor. "Ormanda bulunan cesetler, fiziksel kanıtların yalnızca biri. Vaasa'da da görenler var, dört yüz yıl önceye dayanıyor."

"Hatta canlı bir örneğini yakalamak üzere olabiliriz. Modern genetik yöntemler korkunç türü otçul türden ayırma konusunda kritik rol oynayabilir. Neyse..." Devam etmeni işaret ediyor.

"Korkunç sığın mı?"

"Evet. Korkunç sığın yalnızca etle beslenir. Besin ararken yeni mezarları açtığı bile bilinir."

"Tahmin etmeyi deneyebilirim."

"İnan bana tahmin edemezsin. Bilmiyorsan bilmiyorum de." Şapkasını düzeltiyor ve dünyanın en mantıklı şeyiymiş gibi konuşuyor.

"Dev top üzerinde didişen kötü maymunlar herhâlde."

"Ne?"

"Kötü maymunlardan geliyoruz ve maymunlara döneceğiz."

"Ah, insanlardan bahsediyorsun. Evet, biz de epey tehlikeliyiz ama kriptit sayılmayız." Şapkasını düzeltiyor ve dünyanın en mantıklı şeyiymiş gibi konuşuyor.

"Kötü maymunlar... Onlardan biri olabileceğimden şüpheleniyorum."

"Bana havalı bir kriptitten bahset. Herhangi biri olur."

"Alınma memur bey ama ben pedagog sayılmam. Lena beni saha araştırmasına dönmeye ikna etmese ne yapardım bilmiyorum. İlginç hikâyeler istiyorsan ona soracaksın."

"Benim... İnsanlarla aram iyi değildir, fark etmişsindir. Pek iyi bir eğitmen de değilimdir. Benim güçlü olduğum taraf saha çalışmaları ve sebat." Gözünün önünden başıboş bir saç telini çekiyor.

Aksi bir adam ve şimdiye kadar çok fazla alay konusu olmuş. Bu nedenle onun için önemli olan konuları konuşurken rahat hissedemiyor. Omuzlarından, yüzünden... Her yerinden belli.

"Arkadaş canlısı ol canım," diyor kadın. "Dedektif bu yaratıkları seviyor, gayet ayrıntılı olarak konuştuk."

Şimdi de utandı. Konuyu değiştirsek mi?

"Ah..." kadın araya giriyor. "Ne zaman istersen sorman yeter. Ben bu yaratıkları tüm ayrıntılarıyla biliyorum. Tabii bir Morell değilim ama yine de..."

"Cryobacter katlensis'i biliyorum."

"Ah, Profesör Mijanou bir süreliğine herkesin dilinde olduğundan onu herkes biliyor." Eline öksürüyor.

Biraz kıskançlık var. Açıkçası, o şanı kendi isterdi. Bunun için kendine bakteri enjekte etmesi gerekse bile...

"Ancak muhtemelen Katla'daki çalışmalarının sonucunda hayatını kaybettiği için, hiç kimse onun Nnong Okk arayışındaki katkılarını hatırlamıyor."

"Nnong Okk mu?"

"Semenine adalarında bulunan, uçamayan bir baykuş türü. Nnong Okk, uzun bacakları sayesinde diğer tüm kuşlardan, hatta belki diğer tüm hayvanlardan daha hızlı koşabilir, kim bilir..."

"Okk, avını bu şekilde avlamıyorsa ağaç dallarından yarasa gibi sarkar ve aşağıda orman zemininde bulunan bahtsız avının üstüne dalmayı bekler."

"Mijanou ekstrem hayvanları severdi. Akademik düzen içerisinde saygı duyduğum az sayıdaki kişiden biri. Kaybolması çok yazık oldu."

"Ne zaman kayboldu?"

"Onlarca yıl önce. 30'larda. Tabii ki onu şahsen tanımıyordum. Diğer taraftan olan birine göre alışılmadık derecede cesur olsa da aramızda hâlâ akademik engeller vardı."

"Nnong Okk konusuna girmesek daha iyi."

"Evet. Muhtemelen öyle." Tekrar öksürüyor. Suratı öksürükten kızarıyor.

"Neredeyse yakaladığın hangi kriptitti? Bir tanesini neredeyse yakaladığını söylemiştin."

"Aslında tam olarak insan değiller. Hatta bazıları hayvan bile olmadıklarını söylüyor çünkü doğrudan ağaçlardan evrilmiş gibiler." Bariz bir şeymiş gibi sıradan bir şekilde açıklıyor.

"Çok inceler, hatta neredeyse dümdüzler ve ağaçların etrafına sarılıp ağaç kabuğuyla bir olarak kendilerini kolaylıkla gizleyebiliyorlar. Bu açıdan bakınca, burada aradığımız fazmitten çok da farklı değiller."

"Bir dakika, yani fark etmeden bu söğüt insanlardan görmüş olabilir miyim?"

"Muhtemelen görmüşsündür!"

"Bir söğüt insanı yakalamaya nasıl yaklaşmıştın?"

"Gary ile birlikte bir koru dolusu ağacı yavaş kuruyan boyayla boyadık. Parlak lavanta rengindeydi. Söğüt insanların üzerine boya bulaşır da kendilerini gizleyemezler diye umuyordum."

"Saatlerce bekledikten sonra ağaçların birinden bir figürün çıktığını gördüm, koruda hızla ilerleyen lavanta rengi bir gölgeydi."

"Sonra ne oldu?"

"Onu bir ağla kovaladım. Çok zarif bir hareket değildi ama sahada zarafete yer yok zaten. Gel gör ki benden daha hızlı çıktı!"

"Lavanta rengi bir gölge..." Sırıtıyor.

"Mantar etkisinde böyle şeyler gördüğümüzü düşündüğünü biliyorum. Biriyle alay etmek, dünyanın hayal ettiğinden daha ilginç olabileceğini kabullenmekten daha kolaydır."

"Ayrıca..." parmağını kaldırıyor. "Bunun doğrulanmış bir görüş olduğunu söylemiyorum. Bu tür şeyleri doğrulamak için neler gerektiğini gayet iyi biliyorum. Bir sincap ya da ışık oyunu görmüş olma ihtimalim de gayet yüksek. Kendimi en sert eleştiren kişi yine benim."

Bunu özellikle vurguluyor. Yanlışlanabilir olmak istiyor.

"Lena'nın fazmiti görmesi peki? O..."

"Doğrulandı," diye yanıtlıyor hızla. "%100 doğrulandı ve gerçek bir kriptit karşılaşmasının tüm gerekliliklerini karşılıyor."

Kadın başıyla düşünceli bir şekilde onaylıyor, elleriyse dizlerini örten kareli kumaşı düzeltiyor.