Kalın bir kömür tozu tabakası kazanı kaplıyor, rengini kapkara yapıyor.

Kalın bir kömür tozu tabakası kazanı kaplıyor, rengini kapkara yapıyor.

Kazana "Merhaba!" diye bağır.

İçinde bir kıyamet kopuyor. Muazzam bir kükreme, bacanın derinliklerinde yankılanıyor. Yukarıdan gelen konuşma sesleri bir anda kesiliyor. Sonra...

"Merhaba?" Genç bir kadının cevap verdiğini duyuyorsun.

Mahluk'u uyandırdın!

"Polis! Kim var orada?"

"Merhaba! Bir şey mi dediniz?" Duraklama oluyor. "Sizi duyamıyorum, lütfen üst kata gelin! İkinci katta kepenk var, onu açayım!"

Üst kattan hafif bir gümbürtü duyuyorsun; bu, perdenin yana doğru açılma sesi.

Teğmen başını sallıyor ve sonra merdivenleri işaret ediyor. "Önden buyurun, dedektif."

"Merhaba! Orada mısın? Konuş benimle!"

"Lanetli Ticaret Bölgesi'nin hayaletini çağırıyorum. Defol menfur şeytan!"

"Lanetli Ticaret Bölgesi'nin hayaletini çağırıyorum. Bana cevap ver ey ruh!"

Ve o bir kadın! Tabii ya! Habis Mahluklar her zaman kadındır.

Yine zavallı bir ciyaklama bacanın devasa karanlığında kayboluyor. Böyle bir ses çıkardığın için biraz utanıyorsun.

Bütün gücünü toplayıp bağırıyorsun...

"Merh... me... meğğğhhhh..."

Kurumuş ve akşamdan kalmış gırtlağından ancak kuru bir kurbağa vıraklaması çıkıyor.

İşte bir ömür sigara ve içki içmenin sonucu.

Bacadan gelen konuşmalar aynı şekilde devam ediyor. Yukarıda her ne varsa dikkatini hiç çekemedin.

Yine de... belki yukarıda bir şey denemek faydalı olur.

"Hmm, sesinizi dinlendirseniz iyi olur, dedektif. Sonra tekrar denersiniz."

Ellerini kömüre bula.

Yoğun bir kömür tabakası tenini kaplıyor, buruşukluklarına kadar. Ellerin çok yaşlı görünüyor.

Graad'ın antik kahramanı Ramout Karzai'ni ruhunu hissediyorsun, kanında dolanıyor. Şimdi tek yapman gereken, suratını savaş boyasıyla kaplamak.

Hayır, kendimizi ifade etmeyelim. Ellerimizi pantolonumuza silip temizleyelim.

Tam da bir yetişkine yakışır bir karar. Kazan sana katılıyor.

Teğmen de rahatlamış görünüyor.

Hadramut Karzai! Yanaklarını siyah kömüre bula.

Yanaklarında vahşi ruhunun hikâyelerini anlatan üç adet tehlikeli çizgi beliriyor.

"Ne... Ne yapıyorsunuz?"

"Ben Iilmaraa'lı antik bir savaşçının yeniden vücut bulmuş hâliyim."

"Lütfen yüzünüzü silin, dedektif."

Hayır, sen gururlu bir savaşçısın, kalsın.

Temizle.

"Teşekkür ederim." Teğmen başını sallıyor. "Ee, neredeyiz biz?" Kazana dönüyor.

Silme.

Bu tehlikeli diyarda bu üç çizgi sana güç veriyor. Onları silmek ahmaklık olurdu.

"Bu karanlık yeri keşfediyoruz ve savaş boyamın sağladığı korumaya ihtiyacım var."

"Bu mu koruyor sizi?"

"Bu bana öz güven veriyor ve tek önemli olan da bu, Kim."

"Peki, tamam. Hadi bakalım." İnatçı bir şekilde gözünü senden ve kazandan ayırıyor.

Şunu belirteyim, bu bir geleneksel Semenine savaş boyası değil. Nereden çıkardığın hakkında hiçbir fikrim yok.

"Bu geleneksel bir savaş boyası. Bu yeri koruyan ruhların arasından güvenli bir şekilde geçmemi sağlayacak."

Teğmenin keskin bakışlarıyla yanaklarının kırmızıya döndüğünü hissedebiliyorsun... bir polis memurundan çok çocuk gibisin. Savaş boyası bile utancını örtemiyor.

"Hiç!" (Yüzünü silip temizle.) "Üzgünüm, bu aptalcaydı."

"Evet. Evet, öyleydi." Teğmen başıyla onaylıyor, sonra kazana dönüyor.

Nasıl da gururlu bir savaşçı ama! Böyle karanlık ve tehlikeli bir yerde av, böyle avcıya dönüşür işte.

Belki bu kömürle bir şeyler çizebilirsin. Geleceğin arkeologlarına bir mağara resmi bırak... ya da boş ver, bu çok aptalca olurdu.

Yine de bu kiri taşıman güzel. Erkek adamın makyajı kömürdür.

(Bitir.)

"Duyduğum o sesler... Belki de Habis Mahluk'tur? Plaisance bir bacada yaşadığını söylemişti."

"Haklısınız, odalar birbirlerine bağlı gibi görünüyor. Ama Habis Mahluk denen şey gerçek değil... En azından doğaüstü türden olanlar."

Bu adam da yine her zamanki gibi şüpheci...

O zaman o duyduğun konuşmalar neydi?

Kazanın içine bak.

Burası karanlık ve pis. Karanlıkta konuşma sesleri duyabiliyorsun. Yukarıdan geliyor. Bir ses... veya birkaç ses... birbirleriyle konuşuyor, üst kattaki duman odasından geliyor.

Çok fazla yankı yapıyor, seslerin ne dediğini ve nereden çıktıklarını anlamak imkânsız.

"Ne yapıyorsunuz?" Teğmen kazanın içine girmeye başladığını görünce soruyor.

"Emin değilim, Kim... ama sanırım yukarıda konuşan birini duyuyorum."

"Bir saniye, cidden mi?" Tavana bakıyor. "Belki üst katta gördüğümüz kepengin arkasından geliyordur?"