"Suzerainty" kutusu elinde ağır, garip bir şekilde duruyor. Hafifçe sallıyor ve içindeki…

"Oynarsak ağzına sıçacağımı bildiğin için tırsıyorsun."

Teğmen alay ediyor. "Rüyanızda görürsünüz. Şimdiye kadar böyle konuşan çok kişiyi ezdim. Hadi, çocukça şeyleri bırakalım."

Alaycı tavırlarını görmezden gel. Kendini sana kanıtlamak istiyor.

Ne, teğmen eğlenceden nefret mi ediyor? Eğlence polisi mi?

"Hangi karakolda eğlence polisi öldü de yerine seni atadılar?"

Teğmen sana ekşi bir suratla bakıyor. Eğlenceden nefret ediyor da etmiyor da olabilir ama her hâlükârda senin tutumundan memnun değil.

Kural kitabını oku.

"Tüm ailenize uygun bir ekonomik strateji oyunu olan Suzerainty'ye hoş geldiniz!" Kural kitabı süslü çizimlerle donatılmış ve bir Graad romanı kadar kalın.

Sonunda çocuklara ticaretin ve küresel ekonominin önemini öğretecek düzgün bir oyun...

Renkli çizimlerde kayısı toplayan, yıkılmakta olan tapınaklardan mermer heykeller taşıyan ve garip, mor renkli bir bitki hasadı yapan neşeli işçiler var. Herkes gülümsüyor.

Bu sözde "aile oyununun" politik bir amacı olabileceğinden şüphelenmeye başlıyorsun. Öğrenmenin tek bir yolu var.

Okumaya devam et.

Talimatlar başta pek net değil ve aşina olmadığın çok fazla konseptten bahsediyorlar. Neyse ki kitapta bolca şema ve örnek var.

Bir süre sonra temel mantığı kapıyorsun: Her oyuncu Revachol Hükümdarlığı'nın bir idarecisini temsil ediyor. Amacın zafer puanı toplayarak hükümdarın zenginliğini ve şöhretini artırmak.

Hükümdarı sikeyim, benim zenginliğim ve şöhretim ne olacak?

Hükümdardan geçmeden zenginlik ve şöhrete uzanan bir yol yok. Hükümdarın güvenilir idarecilerinden biri olarak işin, Revachol'un yücelmesi.

İşte o noktada hükümdarın vasalları devreye giriyor. Oyunda, her biri ekonomik açıdan önemli bir kaynak bulunduran dört vasal devlet yer alıyor.

Oyuncular her turda, işçi yerleştirdikleri vasallardan kaynak topluyor. Ardından işçilerini tekrar düzenleyebiliyor, para ve bonuslar için sözleşme tamamlayabiliyor ya da Revachol'da yapılar inşa edebiliyorlar.

Sayfaları geçerken gözüne "YENİ BAŞLAYANLAR İÇİN TAVSİYE" diye bir bilgi kutusu çarpıyor.

Tavsiyeyi oku.

"Unutmayın, Suzerainty'de zafere giden birden fazla yol vardır ancak başarılı oyuncular bir strateji belirleyip tamamen ona yönelirler."

Sıkıcı, sıkıcı, SIKICI. Bu kural kitabını yırtıp at ve gidip biraz eski usul vahşete bulaş!

İstila etmek ya da vahşete bulaşmak gibi eğlenceli şeyler yapmak mümkün mü?

Suzerainty bir aile oyunu. Burada karışabileceğin tek vahşet, hükümdar için daha fazla kaynak ve güç elde ederken rakip idarecilerin sosyal statüsüne karşı olur. Bu arada...

Tam puanlama sistemi aşırı karmaşık görünüyor, her oyuncunun son zafer puanı sayısını hesaplamak için gerekli olan çeşitli tablolar ve ekler var. O kısmı şimdilik geçiyorsun.

Kazanan nasıl belirleniyor?

Geç. Kazananın nasıl belirlendiğini söyle.

Yeterince okudum. (Kural kitabını kenara koy.)

Nasıl zafer puanı toplanıyor?

Hmm, bu tarih biraz sıkıntılı gibi ama çocuklara temel ekonomik kavramları öğretmek önemli.

"Ekonomik strateji" mi? Açgözlü yağma ve sömürgecilik desek daha doğru olur.

Sonunda Revachol'lu çocuklara şanlı tarihlerini öğretecek düzgün bir oyun...

"Kim, oynamak ister misin?"

Teğmen kural kitabına bakarken bir şey görüyor ve gözleri fal taşı gibi açılıyor.

"Hassiktir, oyunun ortalama süresi birle altı saat arasıymış..."

"Bir oyun için bu kadar zaman ayırabilir miyiz emin değilim."

Öyle diyor ama gözleri kural kitabında gerekenden daha fazla takılı kalıyor. Gerçekten istese zaman yaratabilir.

Elinde yepyeni bir "Suzerainty" oyunu kutusu duruyor. Plastiğe güzelce sarılmış.

Kapakta, zengin giyimli bir yöneticinin gözetimi altında, bir gemiye sırıtarak mal yükleyen büyük bir işçi grubu var.

Tam konumu ve dönemi kasıtlı olarak muğlak bırakılmış ama Revachol Hükümdarlığı ve çok sayıdaki vasal devletiyle arasındaki ekonomik ilişkiyi temsil ettiği bariz.

Kutuyu salla.

Kutu, sağlam olduğunu hissettiriyor. Her bir ahşap oyun taşının tıkırtısını duyuyor ve yer değiştirmelerini hissediyorsun.

Seni hangi hazineler bekliyor?

Açmadan önce bile büyük strateji türünden, karmaşık oyuncu etkileşimi içeren esaslı bir oyun olduğunu anlayabiliyorsun.

Plastik ambalajı aç.

Plastik ambalaj, ucuz tarihî romantizm filmlerindeki elbiseler kadar kolay çıkıyor.

Kutuyu aç.

Kapak kayarken tıslama sesi geliyor. İçinde kalın, renkli bir kural kitabı ve ahşap parçalar içeren bir düzineden fazla torba buluyorsun.

Ahhh... Yeni kutu oyunu kokusunun tadını çıkar! Ahşap, kâğıt ve mürekkebin; kartonun tatlı küf kokusuyla birleşimi...

(Mükemmel ve dokunulmamış hâlde bırak.)

İyi düşündün. Bir gün koleksiyon ürünü olabilir.

Rahatlık ve bir şeyleri başarmışlık hissi veren münasip bir görev.