"Asılma olayını gören birini buldum. Bir tanık."

"Gerçekten de öyle. Oldukça. Oraya nasıl girmiş?" Teğmen, Titus'a kilitlenmiş durumda.

Sana müsamahalı bir bakış atıyor. "Eh, dünyada çok fazla mermi ve çok fazla kafa var..."

Derin bir iç çekiyor. "Sanırım şöyle düşünmek mantıklı: Günün birinde mermilerden biri, kafalardan birine girmek zorunda..."

"Tekrar olacak da bir olay yani." Sağ şakağına vuruyor. "İstatistiksel anlamda konuşuyorum yani."

Beyim, şimdi mermiyi çıkarıp gözlerinin önünde sallasanız ne de dramatik olurdu!

"Bence adamın asılması, vurulmasını örtbas etmek içindi."

"Bence ne olmuş, biliyor musun?" Parmağını kaldırıyor. "Bence çocukken kafasından vurulmuş. Beyni de merminin etrafında gelişmiş."

Böyle bir yaralanmayla yaşamak mümkün. Sen de kafatasının arkasına dokunuyorsun. Acaba orada da bir mermi var mı?

Hayır. Olsa hatırlardın. Sana dört kez ateş edildi. İki kez vuruldun.

"Merminin etrafında ha..." Alain burnunun kökünü çimdikliyor. "İyiymiş."

Bütün bu gevezelik, yalan söylemekten kaçınmak için. Bu bir taktik.

Bundan keyif alır gibi davranıyorlar. Tüm bu tiyatronun ötesinde, bunu bilmen hoşlarına gitmiyor.

"Adamı siz mi vurdunuz?"

"Siktir!" Kafasını geriye atıyor. "Ben onu vurdum galiba. Dün gece sarhoştum. Beni biliyorsunuz, sarhoş olunca sapıtıyorum..."

"Evet, Glen sarhoş olunca ateş etmeyi sever." Ufak tefek adam, gözünün içine bakıyor. "Dua edelim de ayık kalsın."

"Tabii. Ölüm tehdidi." Sakince konuşuyor. "Partnerim adam asılmadan önce vurulmuş demek istedi."

"Önce? Sonra? Esnasında?" Kadın yavaşça başını iki yana sallıyor. "Bu adamları sınamaktan vazgeçmenizi şiddetle tavsiye ederim. Geriliyorlar."

Adamlar, bir dakika öncesinden daha gergin değiller ama kadın gerildi.

"Hayır, asılmadan önce vurulmuş demek istiyor. Adamı asmadan önce vurdunuz mu?"

"Önce? Sonra? Esnasında?" Kadın kollarını açıyor. "Bu iş artık gülünç bir hâl aldı. Olanları size anlattılar. Zamanınızı boşa harcamaktan vazgeçin."

"Tekrar soracağım, bu neden..." (Mermiyi göster.) "...kurbanın kafasındaydı?"

"Oha." Ufak tefek adam, çiçek gibi açılmış mermiyi incelemek üzere eğiliyor. "Bayağı delil torbasına falan koymuş..."

"Evinize dönüp delil olarak kaydetsenize. Bu adamlar olanları size anlattı."

"Asılmadan önce demek istedim."

"Dert etmeyin, er ya da geç bu işi çözeceğim." (Sonuçlandır.)

"Hayatımda hiç dertlenmedim ben, kanun adamı." Kıllı kollarını kavuşturuyor, bir anlığına birasını unutuyor.

Düğümü tamamen çözdün diyemeyiz ama bir yerlerden hafifçe gevşetmeyi başardın...

"Evet, tuhaf. Sanırım hiç bilemeyeceğiz... Başka bir şey var mıydı?"

"Umurumda değil cidden." Omuz silkiyor ve etrafı kolaçan ediyor.

"Gerçekten tuhaf. Adamı astıysanız mermi oraya nasıl girmiş?"

"Evrart'la konuştuk. Senin iş birliği yapacağına söz verdi."

"Ah, demek gidip anneciğimle konuştun ve şimdi o da beni seninle oynamaya zorluyor?" Tükürüyor. "Bu mudur, kanun adamı?"

"Peki yapmazsak ne olacakmış?" Ufak tefek adam öne atılıyor. "Gidip bizi ispikleyecek misin?"

"Konuyu değiştirelim."

"Olamaz, Kelebek... Hislerini incittin." Seninle dalga geçiyor. "Lütfen küçük sorularını sor, küçük adam."

"Ne kadar da olgunsunuz. Evrart haber yolladı, değil mi?"

"Evet, konuştuk. Burada ne bok işim var sanıyorsun? Patronun hatırı olmasa götünü eline vermiştik senin."

"Şunu iyice bir netleştireyim, poliço." Boğazını temizliyor ve konuşuyor: "Merhaba, memur bey! Ben Titus Hardie, bunlar da benim biraderler. Hardie Biraderler. Sana nasıl yardımcı olabiliriz?"

Bir kahkaha kopuyor. Titus Hardie, adamlarının gözünde yaldızlı bir tanrı. Esprilerine daha dudaklarından dökülmeden gülmek istiyorlar. Bu adam lider olmak için doğmuş.

Titus'ı dize getirmek için koca bir ordu gerek fakat Evrart'ın sana bu şekilde destek çıkması... biraz etkili olmuşa benziyor.

"Ben asla kimseyi ispiklemem!"

"Ben olsam yapardım." Havadan sudan konuşuyormuş gibi rahatça söylüyor.

"Tam bir dört göz. Hep bir gammazlık." Kırgınlıkla başını iki yana sallıyor ve devam ediyor.

"Evrart ikinizin tekrar buralara geleceğini söylemişti. Bu kadar cana yakın davranmamın tek sebebi bu. Beni yıpratma."

"Eh, gammazsan gamsız kalamazsın. Sense pek gamsız görünüyorsun, biraz gam iyi gelebilir." Seni süzüyor.

"Yaşlı adam ikinizin tekrar buralara geleceğini söylemişti. Bu kadar cana yakın davranmamın tek sebebi bu. Beni yıpratma."

"Beni biraz daha kışkırt da ne olacağını gör, angut."

"Benimle böyle konuşmasına müsaade mi edeceksin, Titus?" Acı dolu bakışlarını iri adama çeviriyor.

"Bir bakalım..." Kıkırdıyor. "Evet, sanırım müsaade edeceğim. Koca bebek seni."

Sana dönüyor. "Yaşlı adam senin tekrar buralara geleceğini söylemişti. Bu yüzden bu kadar cana yakın davranıyorum. Beni yıpratma."

"Adamın kafasındaki mermiyi hâlâ açıklamış değilsin."

"Yani, bütün bu mermi ve kafa muhabbeti beni düşündürüyor, sen de mi bir tane istiyorsun acaba?"

"Oo, kaşınıyorlar..." Dilini şaklatıyor. "Ben hep Kanal 8'i dinliyorum. Bu polisler eceline susamış."

"Oo, kaşınıyor..." Dilini şaklatıyor. "Ben hep Kanal 8'i dinliyorum. Bu polis eceline susamış."

"Adamın kafasındaki mermi bu hikâyenin neresinde yer alıyor?"

"Ha?" Bir yudum bira, şaşkınlığı daha kolay sindirmesine yardımcı oluyor.

"Titus zaten size bir ölüm sebebi verdi. Asılma. Bunu anlamanız neden bu kadar güç?" Retorik bir soru bu.

Titus cevap vermek zorunda kalmasın diye araya girdi.

...ya da yalan söylemesin diye. Muhtemelen bu konuda pek mahir değil.

"Ölüm sonrası oluşmuş travma varsa da bu sizin sorununuz. Bu işi çapraz sorguya çevirmeyeceğiz."