La Fumée, 1. Cilt, 4. Sayı

Kral Frissel sana gülümsüyor. Nedense kralın gülümsemesi sana eskisinden daha da yapmacık görünüyor.

Bakalım "Yerel Gündem" neymiş.

Beklendiği üzere bu bölümün çoğu, liman işçilerinin grevine tam destek verdiklerini ilan eden makalelerle doldurulmuş.

Manşetlere göz atıyorsun: "Limanı Kırmızı Beyaza Boyayın!", "Martinaise, Wild Pines'ı Ehlileştiriyor", "Şehir İsyan Ediyor", "Önce Martinaise, Sonra La Delta!".

Son olarak, "G. Martin" tarafından yazılmış kısa bir makale var. Kıyı Apartmanı'nın sahibini, kiralarını ödemedikleri gibi önemsiz bir gerekçeyle komünist kiracıları yasa dışı yollarla evlerinden atmaya teşebbüs etmekle itham ediyor.

Ah, bu Gaston'un marifeti olmalı.

Emek ve sermaye, daha makul bir noktada anlaşmaya varsa herkes için daha iyi olmaz mı?

Bu editör yazılarına göre, uluslararası sermeyenin kuvvetleriyle veya Koalisyon'daki "sümüklü müttefikleriyle" bir anlaşmaya varılamaz...

Komünistler neden çocuksu hakaretleri bu kadar seviyor? Kıyamam, bir de neden dışlanıyoruz diye merak eder dururlar.

Derginin kapağına dönüyorsun. İçindekiler kısmı gözüne çarpıyor.

Dur biraz, şu "Koalisyon" da neymiş?

Bağlama bakarsak çok büyük ve elzem bir şey. Açıkçası, şimdiye kadar ne olduğunu öğrenmiş olmalıydın.

Hay ben bu komünistlerin... Fırsatları varken daha fazlasını öldürmelilerdi.

Editörlerden biri; bedeni ezmeye çalışan güç ne kadar büyükse komünizmin ruhunun o kadar yılmaz hâle geldiğini beyan ediyor...

Demek ki bedenleri henüz yeterince ezilmemiş.

Wild Pines olmasa bu çapulcuların hepsi işsiz kalırdı.

Bu editör yazılarına göre özel girişim, her hâlükârda oluşacak iş gücünü düzenleyen bir araçmış...

Tamamen pestenkerani. Bunu kim kaleme aldıysa belli ki hiç başarılı bir işletme kurmamış.

Yazının devamı Wild Pines'ı "Martinaise'deki işçi sınıfının kanını emen, kâbuslardan fırlama, uluslararası bir sülük" şeklinde tanımlıyor.

Bir yerde yaşamak için kira ödemek gerekmesi olacak iş değil.

Yazar G. Martin alaycı bir şekilde "kapitalistler, yukarı yönde olduğu sürece geliri yeniden dağıtmayı pek sever" yazmış...

Neyse ki kira ödediğin günler geçmişte kaldı.

Doğru. Ev sahipleri iliğini emiyor. Gerçekten bir ara kendine ait bir yer bulmalısın.

Bana ne ki bundan? Beni alakadar etmiyor.

G. Martin'e göre bir türlü çözülemeyen sorun, kapitalizmin boyunduruğundaki işçinin kendi iradesini (ya da iradesizliğini) algılayamamasıdır...

Bu nedenle maruz kaldıkları baskıları, sanki bir başkasının başına geliyormuş gibi deneyimliyorlar.

Bu, bu doğru mu? Son zamanlarda kendi benliğine yabancılaştığını hissettin mi?

Bakayım en yeni "Uluslararası Gelişmeler" neymiş.

Bu bölümde, EPIS ulusları ve Bağımsız Semenine Devleti arasındaki serbest ticaret müzakerelerinin son turu hakkında uzun ve sıkıcı bir eleştiri yazısı bulunuyor.

Sırayla makaleleri geçiyorsun. Mesque-Messina sınırı boyunca gerçekleşen ağır yakıt kaçakçılığı, Samara'da ayı güreşleri, Yugo-Graad'da kitap isyanları...

Bir saniye, bir saniye. Ayı güreşi mi? Buna bakmalısın!

Pekâlâ, bakalım şu "ayı güreşi" neymiş...

Görünüşe göre Samara Halk Cumhuriyeti'nde (SRV), bizzat Başkan Knezhinisky tarafından planlanan ve desteklenen halkı spora teşvik programının bir parçasıymış.

Aşırı safdilli bu yazıya göre "Sporcu Amca" (halkınca spora düşkünlüğüyle bilinen başkanın lakabı) yakın zamanda ayı güreşini, SRV'nin milli sporu ilan eden bir kararname yayımlamış.

Bir saniye. Şu "Sporcu Amca" konusundan biraz daha bahset.

Bu makaledeki tanıma göre son derece yetkin ve demokratik yollarla seçilmiş bir başkan gibi görünüyor.

Sapormat "Sporcu" Knezhinisky, 30 yıldan fazladır SRV'nin başkanı. Samara dışındakiler onu şu üç şeyle tanır: Ülke içindeki muhalefeti acımasızca bastırması, muazzam yozlaşması ve fiziksel yeterliliğe olan hastalıklı takıntısı.

Evlat, sağlığa zararlıysa takıntı olur. Vücudunu dinç tutmak, yapabileceğin en sağlıklı şeydir. Ayrıca bıyığı unutuyorsun.

Haklısın. 40 yaş üzeri tüm Samara'lı erkekler gibi, Başkan Knezhinisky de gerçekten gösterişli bir mors bıyığına sahip.

Harika. Hadi şimdi ayı güreşine dönelim.

Oldukça basit. Bir ayıya karşı bir adam (bazen de kadın). İki rakip, tek ring, beş raunt (veya biri "nakavt" olana kadar)...

SRV'nin Enformasyon Bakanlığı'na göre, program muazzam bir başarıya imza attı. Kamuoyu onay oranı %87, obezite ve alkoliklik oranları sırasıyla %12 ve %7'ye düştü.

Bu bilgilerin kaynağı SRV. Bu istatistiklerin gerçekten doğru olduğuna inanıyorsan sana La Cherte'te köprü satmak isteyen adama dikkat et.

Kondisyonsuzken bir ayıyla dövüşmek zor olur herhâlde.

Olay da bu zaten. Başkan Knezhinisky, kapitalizm saldırganlığına karşı en iyi savunmanın bu olduğunu düşünerek vücudunu hep dinç tuttu.

Neyse ki sen tam bir öküzsün. Ayılarla kapışan bir öküz.

Uluslararası konularda günceli takip etmek iyidir. (İçindekiler kısmına dön.)

"Kim! Sence bu vakada çalışırken yolumuz SRV'ye düşer mi?"

"Samara Halk Cumhuriyeti'ne mi?" Teğmen kaşlarını çatıyor. "Hayır, sanmıyorum. Neden sordunuz?"

"Öylesine."

"Geçenlerde, Samara halk danslarıyla ilgili ilginç bir radyo programı dinlemiştim. Giydikleri kostümlerin olağanüstü olması gerekiyormuş..."

"Zaten, bu vakada bir Samara bağlantısı olduğuna dair bir kanıt görmedim."

"Ayı dövüşüne katılmak zevkli olur diye düşünmüştüm."

"İzlemeye değer bir şey olurdu herhâlde." Teğmen, senin bir ayıyla güreşmen düşüncesini komik bulmuş gibi görünüyor.

"Boş zamanlarınızda ne yaptığınız sadece sizi ilgilendirir. Şu an vakamıza odaklanmayı tercih ederim."

"Ayı dövüşü izlemek zevkli olur diye düşünmüştüm."

"Anladığım kadarıyla büyük bir gösteriymiş. Ön sıradaki insanlara plastik örtü giydirdiklerini duymuştum..."

"Sıçrayan kan yüzünden yani."

Kondisyon da neymiş. Sen hep zekâna güvenerek bir şeyler yaparsın.

Hımm. Bu verilerin doğruluğundan emin değilim.