Siyaset

"Teşekkürler," teğmen başıyla onaylıyor. "Bence de öyle. İyi ve normal."

"Sonuç olarak seçim sizin. Bu arada söylemem gereken bir şey daha var..." Gözlerinin içine bakıyor. "Müthiş bir iş çıkardınız, dedektif."

"Görünüşe göre işletmeden hiç anlamıyorlar."

"Revachol'un kanını emen dev bir sülük."

"İşçiler kral olamaz. Kral, kral olur."

"Bu tarz konularda fikir sahibi olmamayı tercih ediyorum."

Hayır, onurlu bir davranış olmaz bu ve ben onurum için yaşarım.

"Kral öldü. Yaşasın işçiler!"

Kıskandığımı düşünecek. Ama kıskanmıyorum.

"Neyse ki diğer herkeste ufacık kayıklar var."

"Bir soruşturma varsa devam eden ve gizlilik ilkesine tabi olan bir operasyonun parçası olacaktır. Eminim anlıyorsunuzdur."

"Onlar iyi işçiler. Biraz yozlaşma yüzünden onları suçlayamam."

Utanmalıyım zaten. Düşüncesi bile yeter. O bir kadın, bense erkeğim.

"Bundan dolayı endişelenip bütün insan ırkını acımasızca sömürmekten endişelenmemeniz ne komik."

"Hayır. Yabancı sermayeye boyun eğmemizin bir sembolü olduğunu söylüyorum. Zararlı sermayeye yani."

"İnsan Sülüğü Evrart ile Kafatasçı gibi iki uç noktanın bulunduğu bu sendika rengârenk bir ekibe benziyor. Hoşuma gitti." (Göz kırp.)

Aslında haklısın. Bunun için onu tutuklamam gerekiyor.

"Siz taşımıyorsunuz, işçiler taşıyor. İşçiler olmasa şirket bir hiç."