Siyaset

Maceraperestlerin posta kutusunu tekmelediğinde boş, acıklı bir tınlama çıkıyor. Bu çıkan ses ihanete uğramış, hatta bu olana inanamayan bir ses.

Kutuyu tekmelediğinde boş bir tınlama çıkıyor. Yankıdan anlaşıldığı kadarıyla büyük bir kısmı boş. Artık ayak parmağın acıyor.

Kutuyu tekmelediğinde boş bir tınlama çıkıyor. Yankıdan anlaşıldığı kadarıyla büyük bir kısmı boş. Artık ayak parmağın acıyor.

Maceraperestlerin posta kutusunu tekmelediğinde boş, acıklı bir tınlama çıkıyor. Bu çıkan ses ihanete uğramış, hatta bu olana inanamayan bir ses.

"Aynen öyle," diyor başıyla onaylarken.

"Sürekli bir şeylerimi kaybettiğim için özür dilerim."

"İyi fikir."

"Ellis Kortenaer. Tam ismini bilmemiz güzel..." Durumdan epey hoşnut görünüyor.

"Güzel. Bu şekilde dosyalayalım."

"Bu galiba bütün hikâyelerden çıkarılacak bir ders olabilir, dedektif." Teğmen sırıtıyor.

"Dünya cumhuriyetinin şanı, beden ve ruhun özgürlüğü için."

"Ticaret için. İsolaların can damarı."

Bu kupa işe yarar. Onu kınayarak politik kazanç sağlayabilirim ve böylece kurnaz üçkâğıtçılığımı (mesela sahtekârlık ve zimmete para geçirme gibi) gizleyebilirim.

Bu kupanın yeri çöp olmamalı. Komik bir kupa işte. Gülmek de mi suç oldu?

Bu kupa tam bir ön yargı timsali. Ne yapmayacağım konusunda onu örnek alacağım.

Bunu, gördüğüm her satıcının suratına sokup aynen şunu diyeceğim: İşte bu senin deli saçması ideolojin.

"Yarım yamalak bir noter bile bu işi halledebilir. Kendisine imzalatmamak büyük ihtimalle yapılabilecek en iyi şeydi."

"Bu yasa dışı. Senden daha iyisini beklerdim Kim."