Rozmowa · Biblioteka Publiczna w Jamrock

„Szukam wszelkich informacji, jakie może pan udostępnić na temat osoby imieniem Billie Méjean. Czytelnika”.

„Billie. Billie Méjean, tak? Chwileczkę, będę musiał zajrzeć do naszej bazy danych” – mówi i odkłada słuchawkę.

„...”

„...”

„...”

Na alei Meroe w Centralnym Jamrock, w ciemnej sali rozświetlonej tylko pomarańczowymi lampkami biurowymi, z dala od hałasu na zewnątrz, mężczyzna w średnim wieku wpisuje polecenia do starego radiokomputera. Na biurku pojawia się wydruk. Z tyłu samotny czytelnik przegląda zakurzone regały z książkami, szukając pewnego tytułu...

„Tak, halo? Jest pan tam jeszcze?” – słyszysz, jak obraca w rękach wydruk. „Znalazłem adres domowy osoby imieniem Billie Méjean – przyda się? Niestety, brak numeru telefonu”.

Są zbyt ubodzy, żeby mieć telefon.

„Tak, adres domowy się przyda”.

„Proszę bardzo: Rue de Saint-Ghislaine 33B, numer lokalu 20. To w Martinaise, jak sądzę. Napisane jest »Apartamentowiec Półwysep«. To wszystko”.

To tam mieszka balkonowy palacz, nieprawdaż?

„Dziękuję. Ode mnie to już wszystko, nie mam więcej pytań”. (Zakończ połączenie z biblioteką).

„Cieszę się, że mogliśmy pomóc. Do widzenia” – bibliotekarz odkłada słuchawkę; zostajesz ponownie połączony z komisariatem.

„Czy mogę w czymś jeszcze pomóc?” – pyta Alice.

„Ma pan jakiekolwiek inne informacje, kim jest Billie Méjean?”

„Mam tu adnotację o zwróceniu kilka dni temu ostatniej książki, ale nie było mnie wtedy w pracy”.

„Zna pan kogoś, kto był?”

„Marie?” – zakrywa ręką słuchawkę i krzyczy do pokoju obok: „Marie! Pamiętasz czytelnika imieniem Billie Méjean? Ostatnia wypożyczona książka Thibaulta...”. Słyszysz w oddali, jak ktoś odpowiada.

„Maurice, co?!” – krzyczy jakaś kobieta. „Tak, tak, dobrze, skoro to policja...” – zaczyna coś wyjaśniać.

„Tak, rozmawiałem z moją koleżanką, Marie” – mówi bibliotekarz, znów do słuchawki. „Powiedziała, że to mąż Billie oddał książkę. Poprosił też o nowość science fiction, »Loos, radiowe miasto 87«, ale jeszcze jej nie mamy”.

Loos, radiowe miasto? To ta sama książka, którą czytała kobieta z klasy robotniczej przy stoisku księgarni...

W brzuchu czujesz coś nieprzyjemnego.

„Dziękuję. Ode mnie to już wszystko, nie mam więcej pytań”. (Zakończ połączenie z biblioteką).

„Cieszę się, że mogliśmy pomóc. Do widzenia” – bibliotekarz odkłada słuchawkę; słyszysz kliknięcie i zostajesz ponownie połączony z komisariatem.

„Czy mogę w czymś jeszcze pomóc?”

„A więc Billie Méjean to kobieta, nie mężczyzna? Skąd pana koleżanka wiedziała, że to jej mąż?”

„Marie zna Billie, pracuje tu dłużej niż ja. Czasem książki odnosi za nią właśnie mąż”.

A potem idzie sobie wypić w punkcie widokowym...

„Czy Marie mogłaby mi opisać, jak wyglądał ten mąż?”

„Marie...” – pada w słuchawce, po czym mija krótka chwila.

„Powiedziała, że to starszy człowiek... i że jest całkiem pewna, że ostatnim razem był po kilku głębszych”.

„Co miał na sobie?”

„Hm, chwileczkę...” – mówi bibliotekarz, po czym ponownie odwraca się od telefonu i zadaje pytanie.

„Niestety, Marie nie zwróciła na to zupełnie uwagi”.

„Znacie państwo może imię męża?”

„Niestety nie – Marie zna go tylko z widzenia”.

Dobrze. Masz przynajmniej imię.

Przy pomoście, na północ stąd. Te duże budynki mieszkalne.

„Nie mam pamięci do adresów”.

„To może pan zapisze? Rue de Saint-Ghislaine 33B, numer lokalu 20. To w Martinaise, jak sądzę. Napisane jest »Apartamentowiec Półwysep«. To wszystko”.