Rozmowa · Coupris Kineema

„Nie słucham ich” – odpowiada ostro porucznik.

„A to nie ta stacja, do której mamy zadzwonić? Naspeedowani FM? Czemu jest zapisana jako ulubiona?”

„Naspeedowani FM, co?” (Spójrz mu prosto w oczy).

„Och, tak nazywa się ta stacja?” – bardzo stara się sprawiać wrażenie zaskoczonego.

„...I, NIE DA SIĘ UKRYĆ, NAJSZYBSZĄ MUZĘ W CAŁYM RRRROCKOWYM MIEŚCIE RRRREVACHOL! WSZYSCY WY, CHULIGANI, MIEJSCY PRÓŻNIACY, ZAUŁKOWE CWANIACZKI I WYŚCIGOWE PIOTRKI...”

„...WRZUĆCIE BIEG, ODPUŚĆCIE TO JEBANE SPRZĘGŁO I NIECH MMMMOC ZABIERZE WAS W PODRÓŻ ŻYCIA!”

DJ w radiu milknie. Przez moment zdaje się, jakby nie wiedział już, co powiedzieć...

To trajkotanie... Czy to właśnie jest głos, który usłyszeli bliźniacy?

„A TERAZ CZAS NA MUZĘ!” – wrzeszczy do mikrofonu inny głos. Kabinę wypełniają rytmiczne, rockowe dźwięki miksowane przez DJ-a na żywo z odgłosami wypadków samochodowych i nielegalnych wyścigów ulicznych.

Wyłącz to! To nie jest muzyka!

To sztuka. Sztuka podziemia. Scena.

Patrzy na was całe Martinaise!

Przełącz radio z powrotem na linię główną.

Ta stacja jest jeszcze gorsza niż Cuno. Masz wrażenie, jakby ktoś defekował ci prosto w uszy.

To chyba najbardziej irytująca rzecz, jaką w życiu słyszałeś. Masz wrażenie, jakby ktoś defekował ci prosto w uszy.

„Proszę mnie znowu połączyć z Sylvie”.

„Chwila, funkcjonariuszu...”

„...”

„...”

„Sylvie Malaìika na linii, funkcjonariuszu”.

„Tak, halo” – rozpoznajesz jej głos.

„Mogłabyś sprawdzić dla mnie numer seryjny z pary butów opancerzonych?”

„Mogę już znowu spróbować połączenia z Naspeedowanymi FM”.

„Chcę zgłosić, że na martyneskiej promenadzie leży ciało”.

„Alice, połącz mnie, proszę, ponownie z czterdziestym pierwszym”.

„Czy MOP dała już znać co do tego numeru seryjnego?”

„Połącz mnie z Biblioteką Publiczną w Jamrock”.

„Proszę czekać, funkcjonariuszu”.

„...”

„...”

„...”

„Mam na linii Bibliotekę Publiczną w Jamrock. Przedstawiłam już pana tamtejszemu bibliotekarzowi. Łączę za 2... 1...”

„Tak? Tu Biblioteka Publiczna w Jamrock” – połączenie odbiera bibliotekarz, mężczyzna. „W czym mogę panu pomóc?”

Wydaje się zmartwiony, lecz gotów do pomocy. Jak zazwyczaj ludzie, kiedy kontaktuje się z nimi policja.

„Obawiam się, że jest już zamknięta. Biblioteka jest otwarta od godziny 10:00 do 18:00”.

„Powinniśmy spróbować ponownie, gdy będzie otwarte”.

„Coś jeszcze, detektywie?”

„Powiedziano mi, że muszę się połączyć z moim komisariatem. Z lazaretem czterdziestego pierwszego”.

Wciśnij przycisk opisany słowem „Zapisane” i włącz Naspeedowanych FM.

„FASZYSTOWSKIE ŚWINIE, PSIA WASZA MAĆ. TY I KIM KITSURAGI POWINNIŚCIE...” – pełen furii werbalny atak ustępuje palącej ciszy.

Porucznik wyłącza radio i przełącza radiostację na linię główną. Wpatruje się w ciebie bez słowa.

Milczenie przerywa inny, równie gniewny głos. „CZAS NA ODROBINĘ MUZY”.

Dźwięk przypuszcza na ciebie atak z pełną siłą. Głośniki kineemy plują sonicznymi nożami. Fale dźwiękowe uderzają tak agresywnie, jakby chciały pociąć cię na plasterki.

Przełącz radio z powrotem na linię główną.

„...GADAŁEM Z NNNNAJBARDZIEJ WYPASIONYM GLINIARZEM W REVACHOLU. POPROSIŁ, ŻEBYŚMY ZAPODALI POZDRÓWKĘ JEGO KUMPLOWI Z ROBOTY, WIERNEMU SŁUCHACZOWI KIMOWI KITSURAGIEMU. KIM, KOCHAMY CIĘ”.

„ŚWIRUJ DALEJ” – wcina się inny głos. „JAK DJ MESH, DJ FLACIO I TWÓJ WWWWARIACKI KUMPEL. TEN NUMER JEST DLA WAS!”

Gdyby powóz motorowy mógł po odpaleniu pojechać samodzielnie na wysoką górę i napisać tam piosenkę, brzmiałaby pewnie jak to, co słyszysz w tym momencie.

„Nie będziemy o tym rozmawiać” – po kilku taktach przełącza radio z powrotem na linię główną.

Cóż za ogrom siły woli. Stara się, jak może, żeby się nie uśmiechnąć.

W innym miejscu Revacholu porucznik włączył właśnie radio. Nikogo nie ma wokół, więc nie próbuje nawet powstrzymywać się przed uśmiechem.

„FASZYSTOWSKIE ŚWINIE, PSIA WASZA MAĆ. WSZYSCY POWINNIŚCIE...” – pełen furii werbalny atak ustępuje palącej ciszy.

Porucznik wyłącza radio i przełącza radiostację na linię główną. Wpatruje się w ciebie bez słowa.

Milczenie przerywa inny, równie gniewny głos. „CZAS NA ODROBINĘ MUZY”.

Dźwięk przypuszcza na ciebie atak z pełną siłą. Głośniki kineemy plują sonicznymi nożami. Fale dźwiękowe uderzają tak agresywnie, jakby chciały pociąć cię na plasterki.

„...GADAŁEM Z NNNNAJBARDZIEJ WYPASIONYM GLINIARZEM W REVACHOLU”.

„NIE OGARNĄŁEM NAWET, JAK SIĘ NAZYWA. ALE KIMKOLWIEK BYŁ TEN TAJEMNICZY POLICMAN, MA OD NAS POZDRÓWKĘ”.

„MAM NADZIEJĘ, ŻE WWWWYMIATA Z NAMI OD DAWNA” – wcina się inny głos. „ŚWIAT POTRZEBUJE ŚWIRÓW. TEN NUMER JEST DLA CIEBIE, TAJEMNICZY POLICMANIE!”

Radio nie wymaga nastawiania. Stacja Naspeedowani FM jest już wybrana.

„Możesz mnie połączyć z 41. komisariatem? Muszę im coś zameldować”.

Tablica częstotliwości rozświetla się, a zielony przycisk oznaczony jako LINIA GŁÓWNA błyska niczym kocie oko. A potem coś słyszysz.