Rozmowa · Coupris Kineema

Łagodne mruczenie elektrycznych kotków – to fale radiowe smagające całą metropolię. Wśród zakłóceń dobiega cię kobiecy głos:

„Tu 57. komisariat! Dzień dobry, poruczniku! W czym mogę pomóc?”

„Dzień dobry, Alice. Pomóż, proszę, naszemu koledze z 41. komisariatu. Przekazuję mu głos”.

Obsługa radia to łatwizna. Bądź tylko pewny siebie – na pewno robiłeś to z tysiąc razy.

„Dyspozytornia, odbiór! Dyspozytornia, odbiór!”

„Tu funkcjonariuszka Alice DeMettrie z 57. komisariatu. W czym mogę pomóc?” – mógłbyś przysiąc, że dla porucznika była przyjaźniejsza.

Twoją uwagę zwraca leżący pod zieloną LINIĄ GŁÓWNĄ żółty przycisk z napisem ZAPISANE... Ciekawe, jaka jest domyślna stacja radiowa porucznika?

„Tu funkcjonariuszka Alice DeMettrie z 57. komisariatu. W czym mogę pomóc?” – odpowiada głos z głośnika radia.

„Delta dziesięć zgłoś się, tu Ognisty, odbiór”.

„Cześć, Alice, tu funkcjonariusz z 41. komisariatu. Miło cię poznać”.

„Cześć, Alice. Też jestem policjantem. Miło cię poznać”.

„Kto mówi?” – zapada chwila ciszy. „Z moich danych wynika, że ten kanał jest wykorzystywany przez porucznika Kima Kitsuragiego”.

„Mówi... no, Harry. Porucznik Kitsuragi jest moim partnerem w śledztwie”.

„Panie Harry, czy ma pan pozwolenie na wykonywanie połączeń z pojazdu porucznika? Gdzie on jest?”

„Samodzielnie sprawdza jeden z tropów. Posłuchaj, potrzebuję pomocy”.

„Dlaczego nie używa pan własnego radia, aby kontaktować się ze swoim komisariatem?”

„Z różnych przyczyn... Yyy, na przykład takiej, że nie wiem, gdzie to moje radio jest”.

„To rzeczywiście duży problem” – zdaje się, że wzdycha. „W porządku. Następnym razem proszę kontaktować się w obecności porucznika Kitsuragiego”.

„Skontaktuję się z nim później w celu uzyskania pełnego raportu” – jej głos nie stał się ani trochę przyjaźniejszy. „Tymczasem... nazywam się funkcjonariuszka Alice DeMettrie. W czym mogę pomóc?”

„To długa historia. Stało się trochę złych rzeczy”.

Następuje chwila ciszy. „W porządku. Następnym razem proszę kontaktować się w obecności porucznika Kitsuragiego”.

„To właśnie jedna z rzeczy, z którą mogę potrzebować pomocy”. (Kaszlnij).

„Aha. To mi wygląda na problem” – zdaje się, że wzdycha. „W porządku. Następnym razem proszę kontaktować się w obecności porucznika Kitsuragiego”.

„Nie wiem, nie jesteśmy bliźniakami syjamskimi. Tak czy inaczej, potrzebuję pomocy”.

„Odpoczywa. Mieliśmy ciężki dzień. Posłuchaj, potrzebuję pomocy”.

„Zgłasza się porucznik Harrier Du Bois. Prowadzę śledztwo z porucznikiem Kitsuragim”.

„Przyjęłam, poruczniku Du Bois” – zapada cisza przepełniona wyczekiwaniem.

„Z 41. komisariatu. Gdzie jest porucznik Kitsuragi?”

„Wolę być nazywany Tequila Sunset. Kim to mój partner. Prowadzimy razem śledztwo”.

„Oczywiście... panie Sunset” – jej głos nie brzmi przyjaźnie. „Czy ma pan pozwolenie na wykonywanie połączeń z pojazdu porucznika? Gdzie on jest?”

„Yyy, nazywam się Costeau. Dla znajomych Raphaël. Kim to mój przyjaciel”.

„Panie Costeau – jeśli to pańskie prawdziwe nazwisko – nieautoryzowane użycie radia funkcjonariusza policji jest poważnym przestępstwem. Będę musiała powiadomić o tym moich kolegów”.

„Nie, poczekaj! Prowadzimy wspólnie śledztwo w sprawie morderstwa w Martinaise”.

Jej głos nie brzmi przyjaźnie. „Gdzie jest porucznik?”

Szybko się rozłącz.

„Tak, znam Kima! To mój partner”.

„Och. Czy ma pan pozwolenie na wykonywanie połączeń z pojazdu porucznika?” – jej głos nie brzmi zbyt przyjaźnie. „Gdzie on jest?”

„Obsługa radia to łatwizna”. (Zacznij mówić do mikrofonu). „Delta dziesięć zgłoś się, tu Ognisty, odbiór”.

„Tak, halo? Kto mówi?” – zapada chwila ciszy. „Z moich danych wynika, że ten kanał jest wykorzystywany przez porucznika Kima Kitsuragiego”.

„Halo... Halo... Halo...” (Udawaj echo). „Jest tam kto?”

„Kim, na co my w ogóle patrzymy? Co to za maszyna?”

„To mój pojazd patrolowy. Możesz korzystać z jego skrzynki narzędziowej i radia, jeśli chcesz” – odpowiada, kiwając głową w kierunku kabiny.

Powóz motorowy, powóz motorowy... Coś złego z powozem motorowym... W gardle rośnie ci paskudna gula.

Rozejrzyj się ponownie po kabinie.

Czemu na dźwięk słów powóz motorowy brak mi tchu, jakbym się topił?

Nic. Nic. To pewnie nic takiego, zapomnij o tym. Wracaj do radosnego zbijania bąków, proszę.

„Wszyscy policjanci w MOR-ze mają takie czadowe powozy motorowe?”

„Coupris MotorCorp dostarcza większość naszych pojazdów patrolowych, tak”.

Ten jest jednak inny. To model sportowy.

„Mogę się mylić, ale to chyba model sportowy, prawda?”

„Zgadza się” – na ustach porucznika pojawia się chełpliwy uśmiech, gdy klepie swoją maszynę. „Nie podejrzewałem, że jesteś entuzjastą powozów motorowych. Lubisz też TipTop, detektywie?”

TipTop Tournée to międzyisolarna seria wyścigów znana z ogromnych prędkości, niebotycznych umów sponsorskich i wysokiej śmiertelności. Wyścig w Revacholu odbywa się co cztery lata na prestiżowym torze Zéro Carrousel.

„Nie, mało mnie obchodzą powozy. Po prostu wiem różne rzeczy i tyle”.

„Och” – porucznik jest wyraźnie rozczarowany. „To pewnie nie dla każdego”.

„TipTop? Uwielbiam!”

„Naprawdę?” – pyta porucznik, patrząc na ciebie. „Cóż, te wyścigi mi też nie są obojętne” – poprawia swoje okulary, wyraźnie zadowolony znalezieniem nowego fana.

„Jestem raczej pewien, że nie lubię, ani powozów, ani tych TipTopów”.

„Co to jest TipTop?”

„To międzyisolarna seria wyścigów. Powinieneś się nią zainteresować, jeśli lubisz powozy motorowe – to fantastyczne zawody” – znowu się uśmiecha.

(Zmruż oczy). „No dobra, ale czym jest powóz motorowy?”