Rozmowa · Lodówka lodowego niedźwiedzia

Przygląda się lodówce. „To ekscentryczny wybór, ale ta lodówka jest wystarczająco duża. I wystarczająco chłodna...”

Wygląda, jakby mogła swobodnie pomieścić ludzkie ciało.

Jest idealna. Duża, z potężnym systemem chłodniczym. Gdybyś jeszcze tylko ją podłączył do prądu i nakłonił porucznika do pomocy...

Jest idealna. Duża, z potężnym systemem chłodniczym. Gdybyś jeszcze tylko nakłonił porucznika do pomocy przy ciele...

„To ewidentnie ta lodówka. Wygląda na dość dużą, żeby pomieścić nawet dwa ciała”.

„Co w ogóle robi w opuszczonej piwnicy wielka lodówka w kształcie niedźwiedzia?”

„Dobre pytanie. Wygląda jak lodówka do przechowywania lodów” – stwierdza porucznik, sięgając po jedno z pustych opakowań. Próbuje odczytać w ciemności znajdujące się na nim napisy.

Gdzieś w przeszłości jest pełnia lata. Pięcioletnia Fifette puszcza rękę matki. W kieszeni pobrzękują jej drobne – podbiega do stojącego po drugiej stronie placu stoiska z lodami.

Otrząśnij się z nagłego poczucia zimna.

Kiedy zbliża się do kramiku, wybucha płaczem – lodówki pilnuje straszliwy lodowy niedźwiedź! Podnosi potężne łapy, odstraszając potencjalnych klientów.

Matka podbiega, żeby ją pocieszyć, Fifette nie ma już jednak ochoty na lody. Chce tylko wrócić do domu. Lodowy niedźwiedź patrzy, jak opuszczają plac. Powiew wiatru podrywa jeden z papierków – przelatuje on koło dziewczynki...

„Czyli co, próbowali sprzedawać lody z tego hipermięsożercy?”

„Wiem” – stwierdza porucznik. „Wyjątkowo niefortunna decyzja marketingowa”.

„Przynajmniej nie przynosi im już strat, skoro odłączyłeś ją od zasilania” – wskazuje na wijący się, czerwony przewód przytwierdzony do lodówki.

„Rachunek za elektryczność musi być katastroficzny. Z drugiej strony, pomogło to nam rozwiązać problem zwłok...”

Mamy szczęście.

To fakt. Schłodzone mięso dużo bardziej nadaje się na sekcję.

Lodówka stoi przed tobą pusta. Teraz, kiedy systemy chłodzące są wyłączone, kojarzy ci się raczej z przerośniętą szafą.

Lodówka szumi krążącą w niej energią elektryczną. Rachunek za jej użytkowanie musi być kosmiczny.

„A co gorsze, niedźwiedź wciąż generuje im koszty...” – stwierdza porucznik, wskazując wijący się, czerwony przewód przytwierdzony do lodówki.

„Dobre pytanie. Wygląda jak lodówka do przechowywania lodów” – stwierdza porucznik, sięgając po jedno z pustych opakowań. Przygląda mu się uważnie w świetle.

„Zapakuj go i zabierz, Kim”. (Pozwól porucznikowi zabrać ciało bez dalszych oględzin).

Weź notatkę z drzwi.

Chowasz notatkę do kieszeni. Małe magnesy, którymi była przyczepiona do lodówki, też.

Zdobyłeś przedmiot, z którym można wejść w interakcję. Przyjrzyj mu się uważniej, przechodząc do zakładki INTERAKCJI w twoim EKWIPUNKU.

Powiedz mi coś, umarlaku.

Wal, wariatuńciu!

Oczy niedźwiedzia są martwe i puste, jego wnętrze powoli topnieje... Zasilanie zostało odłączone.

Oczy niedźwiedzia wciąż płoną czerwienią; strzegą ukrytego w jego brzuchu zamrożonego ciała.

Oczy niedźwiedzia wciąż płoną czerwienią; strzegą ukrytych w jego brzuchu papierków po lodach.

Widzisz mroczną sylwetkę lodowego niedźwiedzia z dziwnym pojemnikiem na brzuchu. Drzwi są lekko uchylone...

Jego oczy są martwe, a mimo to przerażające... Uciekaj, zanim zwierzak się obudzi!

Niedźwiedź wygląda dziwnie realistycznie. Czyżby był wypchany?

To musi być ta lodówka, o której ci mówiono. Zajrzyj do środka, sprawdź, czy wystarczy na ciało.

„Co to jest? Wygląda jak wielki lodowy niedźwiedź...”

Porucznik nie odpowiada, tylko wpatruje się jak zaklęty w zwierzę. W tajemniczej komorze w brzuchu niedźwiedzia zalega mrok...

Twoje słowa odbijają się echem od ścian i mokrych kafelków pustego pomieszczenia... W tajemniczej komorze w brzuchu niedźwiedzia zalega mrok...

Porucznik nie odpowiada, tylko wpatruje się jak zaklęty w zwierzę. Z tajemniczych drzwi zamontowanych w brzuchu niedźwiedzia pada na podłogę ostra smuga światła...

Twoje słowa odbijają się echem od ścian i mokrych kafelków pustego pomieszczenia. Niedźwiedź wciąż patrzy. Z drzwiczek do jego tajemniczego brzucha pada ostry snop światła.

Odsuń się. [Odejdź].

Otwórz drzwi...

Ze środka wydostaje się lekki, chłodny powiew. Słyszysz odgłos kapiącej wody. Witaj we wnętrzu rozmrażającej się lodówki.

Porucznik zagląda do środka. Jego dłoń spoczywa na kaburze z bronią.

Zajrzyj do lodówki.

Półki są puste. Widzisz tylko pogniecione papierki po lodach ozdobione napisem Revacholskie Miasto Lodów. Do drzwi ogromnej lodówki przyczepiono ręcznie zapisaną notatkę.

„Spokojnie, Kim. To lodówka”.

„Oczywiście. Olbrzymia lodówka w kształcie lodowego niedźwiedzia...” – odpowiada, rozluźniając dłoń. Jego twarz oświetla jaskrawe światło bijące zza otwartych drzwi lodówki.

„Właśnie czegoś takiego szukamy – zajrzyjmy do środka”.

„Oczywiście. To tylko olbrzymia lodówka w kształcie lodowego niedźwiedzia...” – odpowiada, rozluźniając dłoń. Jego twarz oświetla jaskrawe światło bijące zza otwartych drzwi lodówki.

„Zajrzyjmy do środka”.

Czujesz powiew lodowatego powietrza. Czujesz cichy warkot – niedźwiedź reguluje swoje działanie... Witaj we wnętrzu lodówki.

To musi być ta ogromna niedźwiedzia lodówka, o której mówiła Soona. Zajrzyj do środka.

Widzisz straszliwego lodowego niedźwiedzia z dziwnym pojemnikiem na brzuchu. Drzwi są pokryte lodem, a oczy zwierzęcia lśnią czerwienią.

Ten lodowy niedźwiedź to hipermięsożerca. Lepiej uważaj.