„Cuno, znalazłem twoją szopę”. (Wskaż ją).

„Ee...” – w oczach Cuna pojawia się blask. „Taa! Wam obu. Pilnujcie się w mieście Cuno albo Cuno wam ujebie łby”.

Jest teraz niesamowicie z siebie zadowolony.

„Ee...” – w oczach Cuna pojawia się blask. „Taa! Pilnuj się w mieście Cuno albo Cuno ujebie ci łeb”.

„Znalazłeś sekretne drzwi Cuno do sekretnej szopy Cuno?! Były zamknięte przez pięć tysięcy lat. Jak, do cholery, tam wlazłeś?”

„Teleportowałem się przez ten materiał dachowy”.

„Szlag... Spierdalaj! Nie potrafisz tego”.

„On tego nie potrafi, Cuno! Znowu próbuje cię wydymać!”

„Świnie nie potrafią się przenosić, nie umieją tego całego teleportowania...” – mówi sam do siebie, po czym zwraca się do ciebie.

„Jak podobało ci się w środku, prośku? Cuno ma tam dużo fajnych rzeczy, co nie?”

„Zanim przejdziemy dalej, pogadajmy o tym, jak to mówiłeś, że to tylko materiał do budowy dachów zostawiony przez jakieś łajzy. To było kłamstwo”.

„Świnio, to przeszłość. Ty i Cuno jesteście tu teraz. Pogadajmy o tym, jak udało ci się otworzyć sekretne drzwi, żeby najebać się w królestwie Cuno”.

„Odsunąłem panele na bok, Cuno”.

„A później co? Najebałeś się tam? Najebałeś się w królestwie Cuno?”

„Znowu próbuje cię wydymać, Cuno!”

„Cuno, pogadajmy o twojej szopie”.

„Co cię to, kurwa, obchodzi?”