„Myślisz, że to ich przekona do współpracy?”

„Myślisz, że to ich przekona do współpracy?”

„Nic nie sprawi, że zaczną szanować MOR. Ale to popsuje grę, którą dla nas przygotowali. Właśnie pozbyliśmy się jednej warstwy. Jej decyzja, aby nie potwierdzać ich historyjki, zdecydowanie nie była częścią planu”.

„Jasne. Ruszajmy”. [Odejdź].

(Powiedz przyciszonym głosem). „Ale czemu właściwie ona nam to wszystko powiedziała?”

„A co innego mogła zrobić? Kłamać? Wiedziała, że kłamstwo nie ujdzie jej na sucho”.

Zorientowalibyście się.

No jak cholera byś się zorientował. Pamiętasz?

„Nie jestem pewien, czy musiała kłamać. Ja bym się nie połapał”.

„Gdybyś nie przejrzał jej kłamstw, to ja bym to zrobił. To było z jej strony mądre posunięcie”.

„Coś tu jest nie tak”.

„Tak myślisz?” – przez jego twarz przebiega cień. „Sprawiała wrażenie chętnej do udzielania informacji... I to niezwykle chętnej. Otwartość w jednym temacie może być dobrym sposobem na ukrycie informacji o czymś innym”.

„Najlepsi kłamcy są zawsze skorzy do mówienia... Tak czy inaczej, powinniśmy ruszać. Podejrzewam, że nasze śledztwo szybko sprowadzi nas tu z powrotem”.

„Wydaje się szczera”.

„Tak myślisz?” – przez jego twarz przebiega cień. „Szczerość to najlepszy sposób na kłamstwo. Pozory szczerości wzmocnione kilkoma faktami odciągają uwagę od tego, co postanowiło się ukryć”.

„Może próbować kontrolować tempo dochodzenia. Tak czy inaczej, powinniśmy ruszać. Podejrzewam, że nasze śledztwo szybko sprowadzi nas tu z powrotem”.

(Szepnij). „Wiem, że jest manipulantką”.

„Powiedziałeś jej to w twarz... Co miałeś przez to na myśli?”

(Szepnij). „Kontroluje połowę moich umiejętności, tańczą, jak im zagra. Moja ocena jej osoby nie jest godna zaufania”.

„Sprawiała wrażenie chętnej do udzielania informacji... I to niezwykle chętnej. Otwartość w jednym temacie może być dobrym sposobem na ukrycie informacji o czymś innym. Ale nie sądzę, aby wpłynęło to na mój osąd...”

„Może właśnie dlatego, że wpłynęło?”

„Nie ulegam łatwo urokom młodych kobiet. Jednak z drugiej strony... Najlepsi kłamcy są szczerzy. Ona była szczera”.

Porucznik wydaje się dziwnie pewny, że nie jest podatny na jej uroki, przynajmniej nie psychologicznie. Czy to pycha?

„Tak czy inaczej, powinniśmy ruszać. Podejrzewam, że nasze śledztwo szybko sprowadzi nas tu z powrotem”.

„No, na mój wpłynęło”.

„Co masz na myśli?”

(Kiwnij głową). „Zorientowałbym się”.

„Mam powody, żeby wątpić w swoją umiejętność zorientowania się, że kłamie”.