Pojemnik na śmieci stoi wśród wiosennego śniegu.

Pojemnik na śmieci stoi wśród wiosennego śniegu.

„Jak otworzymy ten zamek?”

„Moglibyśmy spróbować użyć łomu – tego, który wziąłeś z mojego powozu motorowego. Albo...”

Czy ktoś powiedział łom?!

Tak jest, kurwa! Łom!

Łom, łom – twoje dłonie tęsknią za jego zimnym dotykiem. Wziąć go w ręce raz jeszcze, jak to czyniłeś już tak wiele razy...

„Żadne albo. Łom!”

„Moglibyśmy też zapytać o klucz kierownika Whirling-in-Rags. Pewnie go ma. Ma też zapewne informacje”.

Pytać kierownika? Co za bzdety! Użyj po prostu łomu i otwórz tę dziecinkę na oścież!

„Albo, poruczniku?”

„Albo moglibyśmy poprosić o klucz kierownika Whirling-in-Rags. Pewnie go ma”.

Może mieć też informacje. To lepszy pomysł od tego z łomem.

Co to jest łom?

Łom, breszka, dźwignia bogów. Twoje dłonie trzymały jego pokryty farbą metal sto tysięcy razy.

Zapomnij o tym łomie.

Zapomnieć? Tak, jak zapomniałeś o swoim życiu! Nie! Nie możesz zapomnieć własnego ciała, a twoje ciało nie może zapomnieć...

ŁOMU!

A to nie jest przypadkiem breszka?

Naprawdę? Twoim mięśniom wszystko jedno.

„Moglibyśmy spróbować użyć łomu – mam jeden w moim powozie motorowym. Albo...”

Czemu ci się przyglądam? Jesteś tylko pojemnikiem na śmieci.

Cóż, jest to pojemnik. Może traktujesz go priorytetowo?

Zachowaj przeczucie dla siebie.

Porucznik pochyla się, aby obejrzeć zamek.

„Jak myślisz, poruczniku, co może być w środku?”

„Śmieci? Kuchenne odpadki z baru? Zamykają te kontenery, aby chronić je przed włóczęgami. W środku mogą być też dowody”.

„Tak, czuję, że coś tam w środku jest”.

„Co masz na myśli, mówiąc, że czujesz?”

„To tylko przeczucie. Może ktoś coś tam wrzucił?”

„Mhm” – porucznik pochyla się, aby obejrzeć zamek.

„Nic”.

„To percepcja pozazmysłowa. Cokolwiek tam jest, ma wyjątkowe znaczenie”.

„Zgoda. Powinniśmy sprowadzić tu kogoś z Wydziału Zdalnych Obserwatorów”.

To sarkazm. Nie pytaj, czym jest Wydział Zdalnych Obserwatorów.

„Co to jest Wydział Zdalnych Obserwatorów?”

„Wszyscy detektywi z każdego komisariatu, którzy przejawiają percepcję pozazmysłową, trafiają do Wydziału Zdalnych Obserwatorów. Ich wkład w pracę policji jest nieoceniony”.

Niesamowite, że potrafi zachować taką powagę. Zapamiętaj – porucznik doskonale panuje nad swoją mimiką. Wiele rzeczy, które ci mówi, może być tak naprawdę żartem.

„Jakie nadnaturalne zdolności posiadają?”

„Nie posiadają żadnych. Bo nie istnieją”.

„Ależ czuję się rozczarowany. Myślałem, że Wydział Zdalnych Obserwatorów naprawdę istnieje”.

„Nie istnieje, ale i tak powinniśmy sprawdzić zawartość tego kontenera”.

„Ach. Rozumiem”.

„Mimo wszystko powinniśmy sprawdzić zawartość tego kontenera. W środku mogą być dowody”.

„Nie istnieje żaden Wydział Zdalnych Obserwatorów, prawda?”

„Nie istnieje”.

„O rany! Moglibyśmy ich tu sprowadzić?”

„Nie, ponieważ nie istnieją”.

Nic nie mów.

„Ten sarkazm jest zbędny. To po prostu podszept intuicji. Może nie ma to związku ze sprawą, ale tak czy inaczej...”

„Och...” – przez chwilę milczy. „To może być też dowód. Sprawcy mogli coś tam wyrzucić. Powinniśmy zajrzeć do środka”.

„W takim razie powinniśmy go natychmiast otworzyć!”

„To chyba rozsądne założenie”.

Powinienem cię otworzyć, pojemniku na śmieci.

Na zamku napisano „Whirling-in-Rags”. Może właściciel będzie miał klucz? Kto wie, jakie tajemnice kryją się w środku...

Uważaj. To bardzo bolesne tajemnice.

Na zamku napisano „Whirling-in-Rags”. Może właściciel będzie miał klucz? Kto wie, jakie tajemnice kryją się w środku...

Tylko pojemnikiem na śmieci? Nie ma czegoś takiego.

Twoje palce aż swędzą na sam widok tej kłódki...

Ciało jest od ciebie na zawietrznej. Może wolisz smród śmieci od smrodu śmierci?

[Odejdź].