To notatnik, który znalazłeś w śmietniku – kapucha kartek zwisających z podkładki…

Zwykły papier toaletowy przyklejony do odwrotu plastikowej podkładki. Możesz go odczepić, jeśli chcesz.

Może to ręcznik papierowy? Wyglądają dokładnie tak samo.

Jeśli chcesz, żeby to był papierowy ręcznik, to może nim być.

Ale to nie ręcznik. To papier toaletowy.

(Zostaw go tam, jest fajowy).

Mhm, fajowy papier toaletowy. Ręcznik papierowy, znaczy.

Przekaz jest jasny: patrzcie wszyscy na mnie i mój obklejony ręcznikiem papierowym policyjny notatnik! Mam to gdzieś. Jest mokry i czuć go pisuarem. Ale to nic nowego. Więc szukaj nowych sposobów na jego uatrakcyjnienie, kolego.

Ten śmierdzący ręcznik pokaże wszystkim, jaki z ciebie żul. Jak bardzo masz wszystko w dupie. Ten ręcznik UKARZE świat.

Ten papier toaletowy pokaże wszystkim, jaki z ciebie żul. Jak bardzo masz wszystko w dupie. Ten papier UKARZE świat.

Przekaz jest jasny: patrzcie wszyscy na mnie i mój obklejony srajtaśmą policyjny notatnik! Mam to gdzieś. Jest mokry i czuć go pisuarem. Ale to nic nowego. Więc szukaj nowych sposobów na jego uatrakcyjnienie, kolego.

Przekaz jest jasny: patrzcie wszyscy na mnie i mój obklejony ręcznikiem papierowym policyjny notatnik! Mam to gdzieś. Jest mokry i czuć go pisuarem.

Przekaz jest jasny: patrzcie wszyscy na mnie i mój obklejony srajtaśmą policyjny notatnik! Mam to gdzieś. Jest mokry i czuć go pisuarem.

Bardzo fajowy.

(Odczep go).

Papier – znaczy, papierowy ręcznik, przepraszam – wciąż jest mokry, więc łatwo odkleja się od plastiku. Musisz tylko ściągnąć go palcem i proszę – notatnik od razu wygląda (minimalnie) lepiej.

Papier wciąż jest mokry, więc łatwo odkleja się od plastiku. Musisz tylko ściągnąć go palcem i proszę! Notatnik od razu wygląda (minimalnie) lepiej.

Spójrz na zacisk.

Aluminiowy blok przebiega przez szerokość podkładki, wgryzając się w dokumenty – to jego krokodyle zęby trzymają papiery w kupie. Znajduje się na nim perforowany znak wodny zliczający dokonania osoby, którą kiedyś byłeś.

Z podkładki w twojej dłoni zwisają przemoczone dokumenty. Smutny widok.

Aluminiowy blok przebiega przez szerokość podkładki, wgryzając się w dokumenty – to jego krokodyle zęby trzymają papiery w kupie. Obok przyczepiony jest zwykły ołówek o właściwie nieistniejącym już graficie.

Przejedź palcem po aluminium.

Na powierzchni odcina się srebrzysta naklejka – kwadratowa i połyskliwa. Nie wiesz, jakim cudem nie zauważyłeś jej wcześniej...

Wygląda na oficjalny symbol nałożony tak, żeby poza odpowiednimi okolicznościami był słabo widoczny.

Przypomina znak wodny MOR-u na twojej marynarce, o którym wspominał porucznik. Nie mówił też przypadkiem czegoś o reflektorach swojego powozu motorowego? Że tam da się je odczytać?

„Poruczniku, czy to jeden z tych holograficznych znaków wodnych, o których mówiłeś?” (Wskaż naklejkę).

„Co?” – pyta oderwany od własnych notatek. Dostrzeżenie naklejki chwilę mu zajmuje. „Tak, halogenowy znak wodny wykorzystywany do umieszczania dodatkowych informacji na przedmiotach należących do służb MOR-u”.

„To wszystko, dziękuję”. (Zakończ).

„Dobrze” – wraca do swoich bardzo porządnych notatek...

...podczas gdy z podkładki w twojej dłoni zwisają przemoczone dokumenty. Smutny widok.

„Ciekawe. Jakich informacji?”

„To zależy. Pomijając znacznik zapobiegający fałszerstwom, na moim znajduje się numer i adres komisariatu. Umieszczone na nich dane zależą od daty wydania hologramu”.

Może na twoim będzie informacja, ile rozwiązałeś spraw?

Od ilu lat pełnisz służbę – myśli. To właśnie tam będzie.

Liczba zabitych przez ciebie ludzi. Na pewno będzie zawarta na twoim.

„Jak mogę go odczytać?”

„Wystarczy dowolne światło o odpowiedniej długości fali”.

„Wspomniałeś wcześniej o reflektorach swojego powozu motorowego?”

„Tak” – przerywa na chwilę. „Pojazdy MOR-u mają światła specjalnie przystosowane do ujawniania halogenowych znaków wodnych”.

To znaczy, że możesz odczytać znaki wodne, jeśli tylko włączysz światła.

Porucznik boi się, że doprowadzi to do grzebania przy delikatnych, składanych światłach w jego powozie motorowym. Bardzo je sobie ceni.

Porucznik wolałby raczej, żebyś nie grzebał w jego wozie w poszukiwaniu świateł...

„Jak na przykład?”

„Wszystkie pojazdy MOR-u mają światła specjalnie przystosowane do ujawniania halogenowych znaków wodnych. Mój też”.

„Hej, poruczniku. Co to jest?” (Wskaż naklejkę).

„Co?” – pyta oderwany od własnych notatek. Dostrzeżenie naklejki chwilę mu zajmuje. „To? To, halogenowy znak wodny. Używamy go do umieszczania dodatkowych informacji na przedmiotach należących do MOR-u”.

Zapomnijmy o tym na razie. W jakim stanie jest reszta tego notatnika?

Nie za dobrze. Z podkładki w twojej dłoni zwisają przemoczone dokumenty.

Co mogę zrobić?

Powinieneś włączyć te reflektory i stanąć przed nimi. Zobaczyć, co się stanie. Mogą tam być jakieś informacje. Znak wodny, jak to określił.

Kiedy się nadarzy okazja. (Akceptuj).

Sprytnie byłoby coś w ten sposób odkryć, nie? Papiery wciąż zwisające z podkładki w twojej dłoni nie wyglądają już tak sprytnie.

Nie interesuje mnie to, logiko. Nikt mi nie będzie wydawał rozkazów. (Odrzuć).

Oczywiście, tak. Z podkładki w twojej dłoni wciąż zwisają przemoczone dokumenty. To znak twojego buntu. Jesteś bohaterem.

Co to jest?

Szczerze mówiąc, nie masz zbytnio pojęcia. Jesteś głupi. I samotny.

Gdzieś – nie tutaj – pomocny porucznik Kitsuragi robi notatki w swoim niebieskim notatniku. Przechyla go delikatnie, przez co od naklejonego na nim jaskrawego prostokąta odbija się światło. Mógłby ci powiedzieć coś więcej. W następnej chwili...

Dość już o tym zacisku. (Wstecz).

Otwórz ukrytą przegródkę.

Czy mogę teraz odczytać akta spraw?

Tak! Możesz zebrać je w logiczną całość, wykorzystując alfanumeryczny kod na marginesie. Zawsze zaczyna się on od znaków HDB41, daty otwarcia sprawy i godziny przybycia na miejsce zdarzenia. A potem jest tytuł. Na przykład: HDB41120117:00 (MURAL NOWEGO ŚWIATA).