Dramaturgia
- rozmów
- 161
- Miejsca
- 11
Opis
ŚWIETNA DLA: TAJNIAKÓW. AKTORÓW SCENICZNYCH. PSYCHOPATÓW.
Dramaturgia nakazuje ci traktować świat jak scenę, na której występujesz. Pozwala ci kłamać, wymyślać skomplikowane i wspaniałe opowieści, wcielać się w genialne postaci i dokonywać cudów scenicznych w figlarnym amalgamacie kłamstwa i podstępu! Pozwala ci ona również przejrzeć marnych aktorów i ich fałszywe zagrywki. Jeśli skłamią, będziesz o tym wiedział. Natychmiast.
Na wysokich poziomach dramaturgia może uczynić z ciebie nieznośnego, zmanierowanego aktorzynę skłonnego do histerii i paranoi – wiedzieć bowiem, że świat to scena, znaczy wiedzieć, że prawda jest marnością. Niska dramaturgia uniemożliwi ci jednak kłamstwo i jego wyczuwanie. A gliniarz, który tego nie umie, szybko trafi kilka metrów pod ziemię.
Gdzie
11Zadania
117- Spytaj Klaasje o niedzielną noc
- Zaśpiewaj karaoke
- Megamiks Strzelecki
- Przesłuchaj Klaasje w sprawie zabitego mężczyny
- Skłoń Titusa, żeby powiedział ci, gdzie jest Ruby
- Przyjrzyj się boi Klaasje
- Aresztuj Klaasje
- Znajdź sposób na rozwiązanie impasu strajkowego
- Czy jesteś peonem La Puty Madre?
- Spytaj bliźniaków Lilienne o wyspę
- Czym jest rasowa enigma?
- Nawiąż współpracę z Dziećmi Wielkiego Morza
- Otwórz dla Evrarta drzwi do mieszkania
- Zdobądź dwa podpisy dla Evrarta
- Czym jest muzyka anodic?
- Niezwykły barszcz
- Cofnij ruch kół czasu
- Odbierz kości od producentki
Dialogi
161- „O, hej, wey! Na tyłach znajdziesz kawę... Znaczy miłość Matki”.
- „Tak, o co chodzi?” – nie podnosi wzroku znad klawiatury.
- Półki wypełnione po brzegi kryminałami opowiadającymi o przygodach niezłomnego rzekomo…
- Bratan, nadszedł czas!
- „Och... przepraszam, panie władzo... Czym mogę służyć?”
- Krople deszczu spływają po karoserii wozu o biało-niebieskim policyjnym malowaniu.
- „Pani Sylvie, dzień dobry, tu znów policja”.
- „Cuno się teraz przejmuje”.
- „Panie Du Bois! Każdy pracownik troszczy się o siebie, co?” – na twarzy wykwita mu…
- „No nie wierzę, znowu pada śnieg...” – wzdycha młoda kobieta siedząca przy taczce.
- To notatnik, który znalazłeś w śmietniku – kapucha kartek zwisających z podkładki…
- Snop światła z twojej latarki pada na starą zieloną tablicę pokrytą zapiskami, szkicami i…
- „Występ performatywny zakończony. Świetnie. W czym więc mogę pomóc?”
- Sięga po zdjęcie i stoi tak, trzymając je w dłoni...
- „Aha” – marszczy czoło, jak gdyby chciała dodać „i?”.
- „Tę... rzeczywistość?” – otula ciaśniej szyję kapturem.
- „Nie mam ci nic do powiedzenia. Dlaczego marnujesz swój czas?” – pyta, krzyżując ręce na…
- „Gliniarz nadciąga...” – uśmiecha się pod nosem. „Czego chcesz?”