Dramaturgia
- rozmów
- 161
- Miejsca
- 11
Opis
ŚWIETNA DLA: TAJNIAKÓW. AKTORÓW SCENICZNYCH. PSYCHOPATÓW.
Dramaturgia nakazuje ci traktować świat jak scenę, na której występujesz. Pozwala ci kłamać, wymyślać skomplikowane i wspaniałe opowieści, wcielać się w genialne postaci i dokonywać cudów scenicznych w figlarnym amalgamacie kłamstwa i podstępu! Pozwala ci ona również przejrzeć marnych aktorów i ich fałszywe zagrywki. Jeśli skłamią, będziesz o tym wiedział. Natychmiast.
Na wysokich poziomach dramaturgia może uczynić z ciebie nieznośnego, zmanierowanego aktorzynę skłonnego do histerii i paranoi – wiedzieć bowiem, że świat to scena, znaczy wiedzieć, że prawda jest marnością. Niska dramaturgia uniemożliwi ci jednak kłamstwo i jego wyczuwanie. A gliniarz, który tego nie umie, szybko trafi kilka metrów pod ziemię.
Gdzie
11Zadania
117- Przesłuchaj niedzielnego przyjaciela
- Znajdź swojego ptaka heraldycznego
- Zwróć przypinkę Lenie
- Zwróć Lenie pieniądze za przypinkę
- Otrzymaj pomoc w zrozumieniu rzeczywistości
- Pomóż raversom otworzyć klub nocny
- Zsynchronizuj fale z Noikiem
- Rozwiąż zagadkę Jajkogłowca
- Porozmawiaj z chłopakami Hardiego o handlu narkotykami
- Przekonaj Acele do rozmowy o jej znajomych
- Hardie i Świniarka
- Spytaj Evrarta o Acele i fabrykę narkotyków
- Kup spodnie FALN od Cuna
- Wyciągnij całą historię z Titusa
- Spraw, aby dezerter przyznał się do winy
- Zabierz wypchanego ptaka do Garte'a
- Ofiaruj Dolores Dei figurki
- Znajdź narzędzie zbrodni
Dialogi
161- „O, hej, wey! Na tyłach znajdziesz kawę... Znaczy miłość Matki”.
- „Tak, o co chodzi?” – nie podnosi wzroku znad klawiatury.
- Półki wypełnione po brzegi kryminałami opowiadającymi o przygodach niezłomnego rzekomo…
- Bratan, nadszedł czas!
- „Och... przepraszam, panie władzo... Czym mogę służyć?”
- Krople deszczu spływają po karoserii wozu o biało-niebieskim policyjnym malowaniu.
- „Pani Sylvie, dzień dobry, tu znów policja”.
- „Cuno się teraz przejmuje”.
- „Panie Du Bois! Każdy pracownik troszczy się o siebie, co?” – na twarzy wykwita mu…
- „No nie wierzę, znowu pada śnieg...” – wzdycha młoda kobieta siedząca przy taczce.
- To notatnik, który znalazłeś w śmietniku – kapucha kartek zwisających z podkładki…
- Snop światła z twojej latarki pada na starą zieloną tablicę pokrytą zapiskami, szkicami i…
- „Występ performatywny zakończony. Świetnie. W czym więc mogę pomóc?”
- Sięga po zdjęcie i stoi tak, trzymając je w dłoni...
- „Aha” – marszczy czoło, jak gdyby chciała dodać „i?”.
- „Tę... rzeczywistość?” – otula ciaśniej szyję kapturem.
- „Nie mam ci nic do powiedzenia. Dlaczego marnujesz swój czas?” – pyta, krzyżując ręce na…
- „Gliniarz nadciąga...” – uśmiecha się pod nosem. „Czego chcesz?”