Półmroczność
- rozmów
- 205
- Miejsca
- 14
Opis
ŚWIETNA DLA: PEŁNYCH NAPIĘCIA ŚLEDCZYCH. ZŁYCH GLINIARZY. NIENAWIDZĄCYCH NIESPODZIANEK.
Półmroczność to twoja instynktowna gotowość do walki lub ucieczki. Pozwala ci wyczuć, jaki obrót obiorą za chwilę sprawy. Wstrzykuje ci w serce namacalny niemal strach, który nakazuje ci działać, zanim będzie za późno na zrobienie czegokolwiek; strach, którym możesz przerażać innych. To agresja pozwalająca ci wydusić ze świadka informacje co do ostatniej kropli.
Na wysokich poziomach półmroczność czyni cię doskonale zestrojonym ze światem. To permanentny lęk – przed własnym cieniem, cudzym imieniem lub zapachem. Będziesz wiecznie gotów, by rzucić się na najbliższego przechodnia i go siłą przesłuchać. Półmroczność na niskim poziomie odbije się negatywnie na twoim instynkcie przetrwania i na zdecydowaniu w działaniach. Ci, którzy szanują przemoc, nie będą szanować ciebie.
Gdzie
14Zadania
129- Skontaktuj się z lazaretem swojego komisariatu
- Zbadaj Zgubioną Strefę Handlową
- Wieczorna odprawa z Kimem
- Sprawa zaginionych insektów
- Znajdź ulicznego chuligana
- Zastąp utraconą bulę
- Zawrzyj pokój z Cunem
- Przesłuchaj kierownika baru
- Obejrzyj ciało ofiary
- Zgłoś zaginięcie odznaki
- Znajdź pieniądze i zapłać Garte'owi za pokój
- Zapłać za szkody
- Porozmawiaj z Garte'em w imieniu Sylvie
- Porozmawiaj z Joyce o szarocie bez Kima w pobliżu
- Znajdź swoją odznakę
- Kto zostawił ubrania w śmietniku?
- Ustylizuj swoje dokumenty
- Przeczytaj swój notatnik i nazwij sprawę
Dialogi
205- Na betonowej płycie leży przemoczony przez deszcz materac, do połowy tylko zasłonięty…
- Stary mężczyzna wpatruje się w trzciny. Na jego twarzy nie widać oznak emocji – jego rysy…
- Sycząc i klikając, stawonóg wysuwa swoje żuwaczkowate czułki, żeby cię ponownie powitać…
- „Wcześnie wstałeś... Jak się spało?”
- Przed tobą stoją ciężkie drzwi bez klamki pokryte dziesiątkami (o ile nie setkami)…
- W środku widzisz parę dźwigni sterujących, radiomikrofon, wyciąganą skrzynkę narzędziową…
- „Chwila, funkcjonariuszu...” – każe ci czekać. Szum zakłóceń potrzaskuje cicho jak polana…
- „O, ja wiem o tobie wszystko, Harry” – stuka w dokumenty przed sobą. „Mam tu na ciebie…
- „Harry...” – mówi niemal łagodnie. „Całe szczęście, że nie dostałeś przepukliny…
- „Tak, tak, tropią ją moi najlepsi ludzie. Jakieś dzieciaki widziały, jak ich koledzy ją…
- „Zawsze chętnie oświecę cię i rozbawię, przyjacielu” – upija łyk kawy. „Co więc zaprząta…
- „W kulki lecisz, Harry? Nie otworzyłeś drzwi i właśnie mówisz mi, że to zrobiłeś?” – jego…
- „Niespodzianka – natknąłem się na coś obciążającego”.
- „No dobrze, rozmawiałem z Klaasje na temat taśmy”.
- (Szepnij). „Kim, udało się”.
- „Macie jakikolwiek trop, gdzie się udała Ruby?”
- „A tak, to Ruud” – odpowiada opancerzona kobieta ze złośliwym uśmiechem. „Ruud »Zabójca«…
- „Ci ludzie tego nie zrobili!”