Apokaliptyczny glina

„Koniec jest tak bliski. Jak można oczekiwać, że skupię się na jednym ciele...”

„Koniec jest tak bliski. Jak można oczekiwać, że skupię się na jednym ciele...?”

„Wsparcie?! Nie ma już kogo wspierać, nie ma dokąd uciekać. Oto nadszedł straszliwy koniec!”

(Pokręć głową). „Tylu ludzi traci pamięć... Jasna oznaka nadchodzącej zagłady...”

„Przepraszam, po prostu nie poruszałeś się jak człowiek”.

„Jestem heroldem apokalipsy”.

„Próbowałem pokazać świat jutra. Wielką panikę końca”.

„Roztaczają jakąś złowrogą aurę. Może musiałem je zgubić, aby rozpoczął się wielki rozlew krwi...?”

„Roztaczają jakąś złowrogą aurę. Wyczuwam mroczne fluidy. Może musiałem je zgubić?”

„Widzisz, Kim? To jest właśnie ten Wielki Rozlew Krwi, o którym ci mówiłem”.

(Spójrz na swój nadgarstek). „Oto i godzina apokalipsy. Czas nadejścia Zmroku”.

„Stanie się końcem wszelkiego życia”.

„Dopóki klasa średnia, szlachta i robotnicy nie znikną. I nie dobiegnie końca epoka człowieka”.

„Czemu?! Niosę wieści o nadchodzącym końcu”.

„Tylko nie ten profetyczny bełkot...” – odpowiada i odwraca wzrok.

„Nadchodzi koniec, a ja jestem jego trębaczem, Kim. Im szybciej to załatwimy, tym lepiej”.

„Miałem... apokaliptyczne wizje. Mroku... tego, co poza mrokiem... za nim”.

To właśnie Zmrok, na który czekam, od kiedy obudziłem się w hotelowym pokoju.