Nudziarski glina

„Odpowiedzialność doświadczyła poważnie moje ciało, lecz to mnie nie zniechęci. Taki już jestem”.

(Oddaj broń Kimowi). „Co teraz?”

Nie, lepiej tego nie mówić. To zbyt mroczne.

„Musiała mnie pani pomylić z kimś innym. Jestem tylko zwykłym, niepozornym stróżem prawa”.

„W życiu nie zrobiłbym nic równie ciekawego. Staram się zostać najzwyklejszym policjantem świata”.

„To już nie jestem ten sam ja. Teraz jestem zwykłym gliniarzem. Zwykłym funkcjonariuszem”.

„Niestety, nie mogę tego zdradzić. To sprawa policyjna”.

„Tak. To w końcu mój obowiązek”.

„Może ktoś z Whirling wrzucił je do śmieci? Nie wiem. Jestem nudziarzem”.

„To nielegalne. Spodziewałem się po tobie czegoś lepszego, Kim”.

„Sława jest... dla próżnych ludzi. Mam lepsze rzeczy do roboty”.

„Nie da się być tak naprawdę zadowolonym z tego, kim się jest”.

„Nie, naprawdę nie mam na to czasu”. (Nie przyjmuj zadania).

„Nie mam czasu na dobre samopoczucie. Jestem bardzo zajętym funkcjonariuszem policji”.

„Następnym razem radzę się pilnować”.

„Ludźmi wykonującymi swoją pracę, jak wszyscy inni”.

Trochę to zbyt egzotyczne jak na mój gust.

A czemu miałoby mnie to obchodzić? Nie ma to nic wspólnego ze mną.