Faszysta

„To Kras Mazow, idol morderczych zdrajców”.

„Czyli... musiała tu być kryjówka jakichś antytradycjonalistycznych morderców?”

„Nie uważasz, że powinieneś wykorzystać swoje wielkie bogactwo ku chwale ojczyzny?”

„Podoba mi się. Budzi lęk przed bogiem w tych wszystkich p***łach”.

(Nachyl się do niej i szepnij). „Niech zgadnę, ci bogaci ludzie nie są stąd...”

„Bo mam problem z homoseksualistami. I to duży”.

„Dobrze, próbowałem po prostu okazać swoją dominację”.

(Pogróź chmurom palcem). „WON DO DOMU!”

W końcu porządna gra, która może nauczyć revacholskie dzieci chwalebnej historii ich kraju.

„To miasto stacza się na dno. Prędzej czy później jakiś zagraniczny anarchista ukradnie panu tę kanapkę. Taki jest fakt”.

„Sylvie to dziwka. Jeździ na karuzeli kutasów. Cudzoziemskich”.

Wybacz, masz rację! Zawsze wiedziałeś, że potrzebny jest silny rząd centralny. Jesteś prawdziwym revacholskim patriotą. Po to się urodziłeś.

„Jestem revacholczykiem, jak pan. Nie pracuję dla psów w La Delcie. Obalam system od wewnątrz”.

„Wie pan, ja też nienawidzę kobiet”.

„Dziwka. Dobre, mocne słowo. Też go często używam”.

„Zasługiwała na porządną karę”.

„Bo król jest święty, a jego pomniki są niezniszczalne”.

„Dobre, tradycyjne revacholskie bity. Nie ma w nich nic kretyńskiego”.