Przed efektami myśli; mogą obowiązywać inne warunki dialogu.
681 · Kwestie umiejętności
Słyszysz trzeszczący pod tobą lód. Na zewnątrz przybrzeżne budynki z zeszłego stulecia kruszą się na wietrze – poznaczony kulami rząd sypiących się przy pomoście domów. Tak samo wyglądają Rue Saint-Gérôme i Main Street. Stare Kino tonie pod Villalobos...
JESTEŚ FUNKCJONARIUSZEM MILICJI OBYWATELSKIEJ. PRZEMIERZASZ SWOBODNIE MOJE ULICE W POWOZACH MOTOROWYCH I PIESZO. MASZ DOSTĘP DO UKRYTYCH MIEJSC. I KRĄŻYSZ POŚRÓD TYCH, KTÓRZY SIĘ UKRYWAJĄ.
Słyszysz trzeszczący pod tobą lód. Na zewnątrz, na pomoście, budynki z zeszłego stulecia kruszą się na wietrze – poznaczony kulami rząd sypiących się przy pomoście domów. Tak samo wyglądają Rue Saint-Gérôme i Main Street. Stare Kino tonie pod Villalobos...
Tak jak obiecano... Stałeś tu przez, zdałoby się, eony, chłonąc ohydne opary ciężarówek i powozów.
Dwie kobiety stoją na niewielkiej wychodni skalnej. Jedna z nich ma na sobie fioletowy płaszcz. Z ich wędek wiodą ku morzu cienkie żyłki. Na powierzchni wody z coraz większą częstotliwością pojawiają się małe kropelki.
W mroku portu żar jej papierosa jest niczym tańcząca w samotności latarnia morska. Bez trudu to sobie wyobrażasz, jakbyś sam już tysiąc razy przemierzał te same ulice.
Siedząca przy stole kuchennym kobieta je tosta z masłem i popija go ziołową herbatą. Otwiera biznesowy kwartalnik „Salzneben Report”, a tam wydrukowany lśniącą farbą on. W tryumfalnej, zwycięskiej pozie, niczym przybysz z przeszłości...
Ulice ogrzewa południowy powiew. Światła przejeżdżającego powozu motorowego rozbłyskują i gasną w oddali...
Z dłoni przechodzącej przez rondo młodej matki zwisają plastikowe torby pełne puszek i zdeformowanych warzyw. Jej usta otwierają się, kiedy spogląda na stojący pośrodku pomnik. „Chodź tu, Luc. Do mnie, proszę” – mówi do zaciekawionego brzdąca. Torby zostawiają siniaki na jej łydkach, kiedy pospiesznie pogania dziecko.
Trzech mężczyzn stoi na drewnianej platformie przy brzegu zapadłej rybackiej wsi. Policzki mają czerwone, są podekscytowani, w dłoniach mają piwo, a w oczach mgłę.
Gdzieś za trzcinami, nieopodal porzuconego placu budowy, o piasek uderza łopata. Młodzi mężczyźni rozglądają się podejrzliwie. Odgłos kopania wydaje im się bardzo głośny w tej nagłej ciszy.
Drewniany stuk kijka z doczepioną kulką milknie, kiedy niosący go chłopak staje przed konstrukcją pośrodku ronda. W milczeniu i z podziwem młody człowiek ogląda ją z każdej strony. Z pobliskich okien wyglądają bystre pary oczu. Przyciągnięte z początku hałasem zabawki, teraz przyglądają się nowemu, niezwykłemu dziełu sztuki.
Nad głową słyszysz samotne okrzyki mew. Nisko pod ptasimi skrzydłami – drewniana promenada pełna porzuconych kramów, stolików i ławek. Dalekie echo dawno przepadłych czasów.
Należałeś już kiedyś do ich ekipy. Możesz upić się z nimi znowu. Pewnie będziesz tu często bywał, wchodził za dom z pustaków. To twoje miejsce.
Na zewnątrz wiatr wznowił swoje wycie. Fale ponownie tłuką o wsporniki chaty. To jakbyś miał w głowie myśl, lecz wymawianą cudzym głosem...
Mężczyzna w średnim wieku stoi w zniszczonej szopie na skraju rybackiej wioski. Nikt mu nie kiwa głową, nikt nie macha ręką. Ani śladu po poszukiwanej.