Empatia · Kwestie umiejętności

Może tak. Ale to chyba coś więcej. Jego wewnętrzny niepokój zmienia się na zaskakujące sposoby, jakby był mu w jakiś sposób narzucany...

Mój boże, on się nawet o niego martwi.

Martwił się o niego.

Wygląda to, jakby czuł ulgę. Czyżby się o niego martwił?

Ogromne zmiany emocji – z gniewu prosto w żal, rozpacz...

Mężczyzna drży lekko. Tęczówki całkowicie ustąpiły źrenicom.

Zaskoczyłeś go... Może to przez tę ciszę? Szybko bierze się w garść. Ale... czego mógł się przestraszyć?

To przerażenie – suma wszystkich niekontrolowanych ruchów i zmian nastroju, jakie wykazywał...

To nie jest tylko kwestia chemii.

To przerażenie – suma wszystkich niekontrolowanych ruchów i zmian nastroju, jakie wykazywał...

To przerażenie jest sumą wszystkich niekontrolowanych ruchów i zmian nastroju, jakie wykazywał.

Wyciągnąłeś z tej nieszczęsnej istoty wszystko, co się dało.

Ze strachem i tęsknotą.

Przełyka ślinę, zdjęty podziwem.

Jest teraz autentycznie wystraszony.

Oto bardzo, bardzo smutny człowiek, który właśnie zobaczył coś, co pozwoliło mu zapomnieć o smutku.

Docenia, że zapamiętałeś.

Jest teraz autentycznie zaniepokojony.