İÇİMDEKİ DENİZ · Beceri replikleri

İç Sızlatan Yankı. Aslında karanlık hep vardı. Gençtin, mevsim yazdı. Şansını denemek zorundaydın...

Çok yoğun bir yalnızlık hissine kapılıyorsun. Dünyadaki herkes, sensiz bir şeyler yapıyor.

Geçen seferki kadar yalnızsın. Bu dünyada sana eşlik eden, seni güvende tutan her neydiyse seni terk etti ve asla geri dönmeyecek.

"Neden böyle yapıyorsun? Lütfen, bana bunu yapma!" Hatırlıyor musun? Acaba bunları kime söylemiştin?

Güzellik tüm bu çirkinlikte seni terk etti, honcho. Dahası da güzellik neydi, adı neydi onu bile hatırlamıyorsun...

Ama kayıp... Bunu hissedebiliyorsun. Gerçi belki de başka bir şey hissediyorsundur!

Dönüp bakacak hiçbir düşünce yok, tekrar edilecek hiçbir sahne... Derin uykunun olması gerektiği gibi sakin bir his.

Bu konuda haksızsın. Tamamlanmamışlık, gizemin özüdür.

En son birine sarılalı ne kadar oldu acaba?

Belki de okumalısın... Ya kakadu senin ruh hayvanınsa? Hatta belki seni simgeleyen kuştur.

SENİ GÖRMEK İSTEMİYORUM. SENİ BİR DAHA ASLA GÖRMEK İSTEMİYORUM! BENİ ARAMAYI BIRAK! ÇIK HAYATIMDAN, MAHVETTİN HAYATIMI!

Hayır, hatırlamıyorsun. Böylesi daha iyi.

SAKIN BURAYA BİR DAHA GELME!

OF, NEDEN ARIYORSUN BENİ? BENİ ARAMAYI BIRAK! SARHOŞ MU OLDUN YİNE?

Söyle bakalım, birine yakın olmak, teni tenine durmak nasıl bir his?

Hiçbir şey.

Sarılmaya odaklanıyorsun ve bir anlığına her şey huzurlu geliyor. Kadının kalbinin atışını hissediyorsun, ya da belki de hissettiğin, kendi kalbin.

Belki de o kakadu kitabına bir bakmalısın... Ya kakadu, seni simgeleyen kuşsa?