Konuşma · AYNA

Lavaboyu tamir etmek için tel makasını kullan. Buharın aynayı buğulandırmasını durdur.

Musluk fena yamulmuş ama belki parçalarını döndürerek düzeltebilirsin.

Tel makasını ustaca tutarak tam kararında basınç uyguluyorsun. Musluk tekrar musluğa benziyor. Buhar kesiliyor.

Şu tel makasına ihtiyacın olduğunu söylemiştim. Her şey birbirine bağlı. Her şey bir amaca hizmet ediyor.

Ayna, silmen gerekmeden yavaş yavaş netleşmeye başlıyor.

Şu tel makasına ihtiyacın olduğunu söylemiştim. Her şey birbirine bağlı. Her şey bir amaca hizmet ediyor.

Ellerin ne kadar becerikli olsa da bu görevin altından tek başına kalkamaz. Tel makasını çıkarmalısın.

Musluğu düzeltmeye çabalarken tel makası elinden kayıyor. Emin olduğun tek bir şey var: Hiç muslukçuluk yapmamışsın.

(Şimdilik aynayı boş ver.)

İfade'nin kaynağını bulmak için zihninin derinliklerine dal.

Yeni'ye ait o. İçinde bulunduğumuz yüzyılın 30'lu yıllarına. Devrim'in başarısız olmasının üzerinden yeterince zaman geçmişti... Öyle ki, kısa bir anlığına serbest piyasa ekonomisi, türümüzün nihai ve rakipsiz yaşam biçimi gibi görünmeye başlamıştı.

Tamam...

İşler iyi gidiyordu. Her şey tıkırındaydı. İnsanlar döneme uygun olarak evlerini ve binaları altın ile şampanya rengine boyuyor, buna Yeni Stili diyordu. Fakat daha önemlisi, disko doğdu.

Revachol, yani senin şehrin için bunun tek bir anlamı vardı: Guillaume le Million!

Kafiyeli olmuyorsa telaffuzunuz yanlış demektir.

Disko müziğinin baş döndüren furyasında, Batı Revachol'da bir yerlerde bir açık hava boîte de nuit'sinde, Guillaume'un sarı yelesi sahnede belirdi. Birtakım zırva şarkılar söyledi. Sonra da İfade'yi takındı.

Başka? Mesela kimim ben? Neden içe içe kendimi karanlığa gömdüm?

Yakın disko tarihine dair biraz fikrin var; bir de sağda solda duyduklarını hatırlıyorsun. Gelgelelim epizodik hafızan hâlâ karanlıkta. Hiç geri gelmeyebilir. Kendini buna hazırlamalısın.

Yakın disko tarihine dair biraz fikrin var. Gerisi karanlık.

"Yeni" ne kadar önceydi?

Şimdiki zaman ile İfade'nin sende, ya da herhangi bir kimsede iyi durduğu zamanlar arasında engin bir okyanus var. Takvimlere güvenilirse 20 yıl kadar. Bu süre zarfında insanlık karaya oturdu; artık dünya bambaşka bir yer. İfade artık birinci derece tarihî eser.

Aşağı yukarı 20 yıl. Şimdiki zaman ile İfade'nin sende, ya da herhangi bir kimsede iyi durduğu zamanlar arasında engin bir okyanus var. Bu süre zarfında insanlık karaya oturdu; artık dünya bambaşka bir yer. İfade artık birinci derece tarihî eser.

Janti Bando'nun bir alakası var mı?

Pek değil. JB aklını bulandırmış olsa gerek. Zaten onlar daha ziyade disko rock grubu...

Bu kadar yani. (Sonuçlandır.)

Bu kadar olmasına gerek yok. Dilediğin zaman Guillaume ve gevrek gülüşüne yine hayran kalabilirsin... Belki yıldız tozunun bir kısmı geri gelir?

Ben de ondan mı kaptım? Niye?

Herkes ona bayılıyordu. Belki de yıldız tozunun birazı senin de üzerine dökülür diye düşündün. Belki de döküldü? Neyse, sonuçta artık hepsi gitmiş. Geride yalnızca ekşiliği kalmış.

İfade'yi yaparken bir çk-çk sesi ekleyesim geliyor.

O ses, atları dürtmek için kullanılır. Ayrıca, Guillaume le Million'un bölgede mega hit olan "Sen O Güzel Kafanı Yorma Bebek" şarkısında bolca geçiyor.

Bazen ellerini tabanca gibi yaptığın da oluyor zira Guillaume le Million'un aksine sen bir polis memurusun. Bu senin fiyakalı "silahım var ve tehlikeliyim" deme şeklin.

Senden geri kalanlar gibi, geçmişteki kötü bir yerlerden geliyor. Şimdilik tek bildiğin bu.

Bu ahmaklık fazla uzun sürdü. Artık o yıkık eş‑cinsel sırıtışı suratından silme zamanı. Gerçek yüzünü görme zamanı.

Duvarda eski bir ayna asılı. Yüzünün yansımasını, İfade olmadığında nasılsa öyle görüyorsun. Kıldan ibaret.

Duvarda eski bir ayna asılı. Yansımanı görüyorsun. İfade, temiz tıraşlı yüzüne yapışmış. Hâlâ alışabilmiş değilsin.

Duvarda eski bir ayna asılı. Yüzünün yansımasını, İfade ile taçlandırılmış hâlde görüyorsun.

Duvarda, kısmen gölgelerle kaplı eski bir ayna asılı. Kendini tam göremiyorsun, sadece bir erkek silüeti var. Seni orada bekleyen yüze dair hiçbir şey hatırlamıyorsun.

Cidden mi? Hiç mi?

Cidden. Kişiliğine, hayatındaki insanlara ve hatta içinde bulunduğun dünyaya dair tüm anıların; kanındaki alkol miktarından oluşan denizde boğuldu. Öyle alelade içtiğin gecelerden değildi; bir taşkın gibiydi. Dünyanın sonunu getiren şiddette.

O kadar sinaps yakmışken bu cümleyi düşünebilmen bile mucize. Kendi kendini mis gibi bozuyorken araya girdin.

Aynayı sil.

Elini yavaşça ayna yüzeyine doğru uzatırken...

İptal! Bunu etraflıca düşünmediğin çok açık. Karşında göreceğin şey hoşuna gitmeyecek. Üstelik bir daha asla o olmaktan kurtulamayacaksın.

Umurumda değil. (Yine de aynayı sil.)

Buyursunlar!

Bu şeyin kim olduğu hakkında zerre fikrin yok, değil mi?

Tabii ki var. Bu... ıı... bir nevi süperstar mı? Sanırım ben süperstarım.

Ayrıca ölmüş gibisin. Yüzünde bariz rigor mortis var. Ya da dur... O bir ifade mi? O sıfatla bir de ifade takınmaya mı çalışıyorsun? Niye?

Bence süperstar olduğum için olabilir.

Lütfen dur, berbat bir şey bu! Kendini korkutuyorsun.

İstesen de durduramazsın. Nörolojik bir şey bu.

Aslında, durdurmayı başarabileceğimden emin değilim.

Yo. Bu çok manyakça olur.

Durduramayacağımdan çok eminim.

Of, haklısın! Artık istem dışı hâle gelmiş. O sırıtış suratına yapışmış ve artık çıkmıyor...

Anlamı ne ki bunun? Hangi duyguyu vermeye çalışıyorsun?

Acı ifadesi.

Doğru.

O yıkık eş‑cinsel sırıtış bunca zamandır suratında mıydı cidden? Kendinle gerçek anlamda yüzleşemeyişine şaşmamalı.

Of, bilmiyorum. Tarifi mümkün değil.