Konuşma · FİRARİ

"Yani sonuç olarak konu kurban değildi, oydu." (Sonuçlandır.)

"O..." diye tekrarlıyor ve önce küllere, sonra sazlara bakıyor. Gözünün bir kenarı seğiriyor.

Düşük frekanslı, duyu eşiğinin altında bir tıslama duyar gibi oluyorsun. Sonra kesiliyor.

Teğmen sana doğru onaylayıcı bir şekilde başını sallıyor.

İşte, sebep. Bulduk.

"Nerede o şimdi?" Yaşlı adam sana bakıyor. "Onu günlerdir orada görmedim."

"Kaçtı. Nerede olduğunu bilmiyorum."

"Sevindim..." Şehre bakıp başını sallıyor. "O kız hep dürbünümün içine bakıyordu... Hani olaydan sonra işte. Geçtiğimiz hafta boyunca adaya baktı..."

"Geceleri çatıda ya sigara içerdi ya da ağlardı. Sanki burada olduğumu biliyordu..." Ortaya söylüyor: "Önemi yok."

Limanın karşısında, Esperance Nehri'nin kıyılarında 57. Polis Karakolu soğuk bir yağmura teslim olmuş durumda... H Terminali'nin yakınında, duralüminden yapılma iki katlı bir kutucuk.

Doğuya bak...

İçeride, bir hücrenin içinde aynı anda amfetamin, barbitürat ve alkol yoksunluğu çeken genç bir kadın var. Bu arada kahverengi takım elbiseli iki adam, genç bir polise UDP kimliklerini gösteriyorlar. Kadın kapının açıldığını duyuyor...

...ve onun sonu olduğunu biliyor. Onun için geldiler. Dışarıyı karanlık kaplıyor, nehir altın ve turuncu rengiyle Martinaise Koyu'na doğru akıyor.

İsimsiz bir köyün kırık dökük iskelesinde, iki adet polis memuru ve bir özel danışman, denizin dar bir kısmına doğru bakıyorlar. İlk olarak II. Filippe tarafından yapılan, Komün tarafından el koyulan, sonra da çıkarma sırasında kaybedilen bir deniz kalesinin harabeleri sudan dışarı uzanıyor...

"O orada. Tam olarak ne yaptığını ise bilmiyorum." Destek Memuru Vicquemare harabelere işaret ediyor. "Uçaksavar şeysinin arkasında, o yüzden onu göremiyoruz."

Özel danışman Heidelstam daha iyimser: "Geldiği zaman teknesini görürüz. O zamana kadar gelin bir kahve içelim. Şeyde küçük, hoş bir yer biliyorum..." Üçü iskeleden uzaklaşırken sesi azalarak kayboluyor.

Onlar giderken Devriye Memuru Minot arkasını dönerek omzunun üstünden yağmur altındaki dağılmış, denizden yukarı uzanan çürük bir dişe benzeyen tahkimata bakıyor...

"İyi şanslar Harry. Bu iş için sağlam bir şeylere ihtiyacın var..." diye düşünüyor.

Yaşlı adam sessizliğe büründü, ayaklarına bakıyor. Ateşteki yanmış kütükler deniz havasından nemlenmiş.

"Daha fazla şey öğrenebiliriz..." Teğmen bu boşlukta kısık bir sesle söylüyor. "Onu konuşturmaya başladık..."

Kim bilir bunca yıldır neler görmüş ve yapmıştır.

Ondan daha fazlasını öğrenebilirsin... Konuşmayı seviyor.

Yeter. Tutukla onu. Ellerini sırtında birleştir ve bitir şu işi.

"Kesinlikle ağzından daha fazla laf alabiliriz..." Çocuk fısıldıyor. "Adam ötüyor..."

Yaşlı adam sessizliğe bürünüyor. Ayaklarına ve yanmış kütüklere bakıyor.

Onlar giderken Devriye Memuru Minot arkasını dönerek omzunun üstünden kar altındaki dağılmış, denizden yukarı uzanan çürük bir dişe benzeyen tahkimata bakıyor...

Onlar giderken Devriye Memuru Minot arkasını dönerek omzunun üstünden dağılmış, denizden yukarı uzanan çürük bir dişe benzeyen tahkimata bakıyor...

Onun bildiğini biliyordu. Her geçen gün, içtiği her sigarasında adaya bakıp katilin farkına varıyordu...

Suyun karşısında briketten yapılma eternit çatılı evlerden oluşan isimsiz bir köyün kırık dökük iskelesinde, iki adet polis memuru ve bir özel danışman denizin dar bir kısmına doğru bakıyorlar.

...ve onun sonu olduğunu biliyor. Onun için geldiler. Dışarıda karanlık çöküyor, nehir pekmez siyahı rengiyle Martinaise Koyu'na doğru akıyor.

...ve onun sonu olduğunu biliyor. Onun için geldiler. Dışarıda bahar havası var, nehir mavi yeşil rengiyle Martinaise Koyu'na doğru akıyor.

Duymazlıktan gel.

İçeride, bir hücrenin içinde aynı anda amfetamin, barbitürat ve alkol yoksunluğu çeken genç bir kadın var. Görüntüsü titreyerek zihninin gözünden kayboluyor...

Limanın karşısında, Esperance Nehri'nin Güney kıyısında duralüminden yapılma iki katlı bir kutucuk kar yağışı altında. Orası 57. Polis Karakolu, H Terminali'ne giden kapıların yakınında.

Limanın karşısında, Esperance Nehri'nin Güney kıyısında 57. Polis Karakolu çevresinde hava sakin... H Terminali'ne giden kapıların yakınında duralüminden yapılma iki katlı bir kutucuk.

Revachol koyunun karşısında, şehir merkezinde 40 katlı gökdelenlere soğuk yağmur yağıyor. Üstlerinde Lausanne Merkez Havalimanı var. Askı kablolarından oluşan bir ağ ile gri gökyüzünde asılı duran bir koza, etrafı hibrit hava araçlarıyla çevrili.

Kuzeye bak...

Platformda aynı anda amfetamin, yatıştırıcı ve alkol yoksunluğu çeken genç bir kadın var. Uzak güneye, başka bir şehre gitmek için terk ettiği şehrin muazzam görüntüsü karşısında, kalabalığın içinde hâlâ gülümseyebiliyor.

Daha küçük, uzaklarda ve gizli. Altındaki gün batımında parıldayan dev avizeye benzemiyor. Sokaklar, gökdelenler, apartmanlar ve soğuk deniz görünüyor. Denizin karşısında da gözlerini kısmadan zar zor görebileceği karanlık harabe parçaları var...

Hoşça kal, Martinaise.

Daha küçük, uzaklarda ve gizli. Altındaki gece karanlığında parıldayan dev avizeye benzemiyor. Sokak lambaları, gökdelenler, apartmanlar ve deniz görünüyor... ve denizin karşısında da gözlerini kısmadan göremeyeceği karanlık harabe parçaları var...

Daha küçük, uzaklarda ve gizli. Altındaki bahar havasında parıldayan dev avizeye benzemiyor. Sokaklar ve gökdelenler, apartmanlar ve deniz görünüyor... ve denizin karşısında da gözlerini kısmadan göremeyeceği karanlık harabe parçaları var...

Duymazlıktan gel.

Platformda aynı anda amfetamin, barbitürat ve alkol yoksunluğu çeken genç bir kadın var. Yine de kalabalığın içinde hâlâ gülümseyebiliyor, görüntüsü titreyerek zihninin gözünden kayboluyor...

Revachol koyunun karşısında, şehir merkezinde 40 katlı gökdelenlere kar yağıyor. Üstlerinde Lausanne Merkez Havalimanı var. Askı kablolarından oluşan bir ağ ile karlı gökyüzünde asılı duran bir koza, etrafı hibrit hava araçlarıyla çevrili.

Revachol koyunun karşısında, şehir merkezinde okyanus rüzgârı 40 katlı gökdelenlere vuruyor. Üstlerinde Lausanne Merkez Havalimanı var. Askı kablolarından oluşan bir ağ ile gökyüzünde asılı duran bir koza, etrafı hibrit hava araçlarıyla çevrili.

"Kaçtı ama kaçmadan önce beni buraya yönlendirdi. Birinin deniz kalesinden onu izlediğini fark etti."

"Gitti..." Şehre bakıyor ve başını sallıyor. "Biliyordum. Bu hafta sürekli dürbünün içine bakıyordu. Gözü adadaydı, biliyor gibiydi..." İç çekiyor.

"Geceleri çatıda ağlarken veya sigara içerken... doğrudan bana bakıyordu..." Ortaya söylüyor: "Önemi yok."

"Bu konuda bilgi veremem."

"Gittiğini biliyorum." Şehre bakıyor. "İçeri atıldı veya kaçıyor... Bu hafta o olaydan sonra hep kaleye, dürbünüme bakıyordu. Sanki biliyordu."

"Burada olduğumu biliyor gibiydi..." Ortaya söylüyor: "Önemi yok."

"Tutukladım."

"Patronlarınızın yanına içeri tıktınız onu, bana yapacağınız gibi... Belki orada karşılaşırız." Şehre bakıyor. "Hep dürbünümün içine bakıyordu, olaydan sonra işte. Sanki biliyor gibiydi."

"Sanki burada olduğumu biliyor gibi adaya, kaleye bakıyordu..." Ortaya söylüyor: "Önemi yok."

"Tutukladım." (Yalan söyle.)

Durumu iyi, beyim. Şahidi kesinlikle kaybetmediniz.

"Orospularla alakalıydı." Suratsız bir şekilde kafa sallıyor.

İşte... Sebep, dedektif. Bulduk.

"O..." diye tekrarlıyor ve önce küllere, sonra sazlara bakıyor. Gözünün bir kenarı seğiriyor.