Konuşma · FİRARİ

Sanki bir şey gelmiş ve kafasına oraya çiçek bırakma düşüncesini yerleştirmiş gibi.

"Bir şey bu düşünceyi aklına yerleştirdi, bir dürtü gibi."

"Ne demek yerleştirdi?" Gözlerini genişçe açıyor. Yuvarlak ve genişler.

Bir anda hiddetlendi.

"Boş ver."

"Anlamıyorum..." Kafasını sallıyor.

Teğmen sessiz bir şekilde not defterinde bir şeyin üzerine çizik atıyor. Sana bir kez daha başını sallıyor.

Bir tane daha gitti.

Teğmen sessiz bir şekilde not defterinde bir şeyin üzerine çizik atıyor.

"Dediğinden öyle bir his aldım. Öyle mi?"

"Belki de..." Başını eğip kütüklere bakıyor. "Sana söyledim, artık beynimde delikler var. Öylece oturup gelmenizi bekleyemezdim..."

Bir anlık öfke sancısı çekiyor.

"Eğer 10 sene önce gelmiş olsaydınız sizi öldürürdüm." Gözünü siliyor.

"Belki de..." Başını eğip kütüklere bakıyor. "Artık beynimde... delikler var. Öylece oturup gelmeni beklemezdim yoksa..."

Bir şey söyleme.

O da söylemiyor. Kurumuş saplı bir ayçiçeği gibi kafasını eğiyor.

"Onun acısını dindirmek istedin."

"Kadını manipüle etmek istedin."

"O kadına karşı bir şeyler hissediyor muydun?"

"Tutunacak..." İç çekiyor. "Tutunacak hiçbir şeyim yok, sadece bu var... Yetmiyor."

Gözlerinin karası bir anda ıslanmış taşlar gibi parlıyor. Ağlıyor mu?

"Bir erkek başka şeyler hissetmeli. Bu savaşta gözünün orada bir şeylerde olması iyi hissettiriyor." Şehre bakıyor. "Biliyorum, bu bir zayıflık."

"Başkaları da olmuş muydu?"

"O kadar sene içinde, evet. Bir şeyler hissetmek proleterlik dışı değildir."

"Bu kadınla ilgili bir soru daha..."

"Kadın..." Bir anda tebessüm ediyor.

Açıklanamaz bir tebessüm. Kederli sesine hiç uymuyor.

"Bu yüzden mi penceresinin arkasına kurumuş çiçekler bıraktın?"

"Hayır..." Yine kafasını sallamaya başlıyor, solmuş bir sapta sallanan ayçiçeği gibi.

"Neden o zaman?"

"Bilmiyorum ki. Bir gece oradaydım ve odasının köşesinde, yerde... bir çocuk gibi ağlıyordu. Bazen bunu yapardı..."

"Onu cezalandırmak istedin ve bu yüzden adamı öldürdün."

"O adamı kelimenin tam anlamıyla emzirdi. Neler yapmasına müsaade ettiğine inanamazsın..." Kafasını sallıyor ve küllere bakıyor.

Sen de küllere bakıyorsun. Aklında etrafında ipekler uçuşan, elinde valiziyle çekip giden Abide Hazretleri Dei var...

Onun bu konuyla hiçbir alakası yok. (Unutmaya çalış.)

İşe yaramıyor, Harry. Kadının sesi akşam havasında yankılanıyor. Yanan bina kokuyor...

"Hayır, ben öyle değilim ve buna katılmıyorum."

"Neye katılıp katılmadığın kimsenin sikinde değil." Yaşlı adam küllere tükürüyor. "Sen ve senin çavuş kankaların günde işçi sınıfından 10 adam öldürüyor. İstatistikleri Kanal 8'de duydum."

"Ben de kadınlardan nefret ediyorum bu arada."

"Evet, kadınların hep burjuva bir yanları var..." Başıyla onaylıyor. "Zayıf olanlar silahlanıp ayaklanmadıkları sürece kapital tarafından sömürülmeye daha müsait. O kadın gibileri de..." Kafasını sallıyor.

"Psikofarmasötikler, alkol ve burjuva sınıfının çıkarları onları sapıttı. Günümüz kadınlarının hepsini..." Gözlerini küllerden yukarıya doğrultuyor.

"İnsanlar delirmiş." (Başını iki yana salla.)

"Dünya delirmiş..." Gözlerini yukarı doğrultuyor. Gözlerinin içinde anlık bir parıltı var, sonra sönüyor.

"İyi bir cezalandırılmayı hak etmişti."

Başıyla onaylıyor. "Oraya küçük bir aşk yuvası kurdu. Terli çamaşır ve kim bilir ne için kullandıkları şişeler... Orada başka erkekler de gördüm ama emin değilim. Bir kez kadın bile gördüm."

"Kızıl saçlı bir kadın mı? Ruby..."

"Parti'nin böyle şeylerle bir derdi yok, yani benim de yok. Ama sonucunda neler olduğunu gösteriyor insana..." Sadece kafasını sallıyor.

Anlaşılan o ki cevap evet.

"Kızıl saçlı bir kadın mı? Ruby..."

"Parti'nin böyle şeylerle bir derdi yok, yani benim de yok. Ama sonucunda neler olduğunu gösteriyor insana..." Sadece kafasını sallıyor.

Üsteleme.

Yaşlı adam gözlerini açıyor. Siyah gözünün kenarında bir şey parıldıyor...

Dilinde acı bir tat var.

"Onun gerçek yüzünü gördün mü yani? Ben de gördüm."

"Sen hayal dünyasında yaşıyorsun. Bir burjuva kadınının ruhunda görülecek bir şey yoktur. Dışarıdan nasıl görünüyorsa öyledir... Sapkın hedonizm ve çaresizlikten ibarettir."

Bir şey söyleme.

O rüya...

Yarın görüşürüz, Harry. Sesi akşam havasında yankılanıyor, havayı yakıyor...

Adam da burada böylece durup çürüyor.

"Onu ne zamandır izliyordun?"