Konuşma · FİRARİ

"Not almayı unuttum yahu. Umarım bunların hepsini hatırlarım." Umutsuz bir şekilde kafasını sallıyor. "Bu çok fena bir rapor olacak... İyi ki fotoğrafımız var."

Onsuz kimse size inanmazdı.

"Not almayı unuttum yahu... Umarım bunların hepsini hatırlarım." Kafasını sallıyor. "Bu çok fena bir rapor olacak... Bizim kafayı sıyırdığımızı düşünecekler."

"Evet evet, bunu sen de gördün mü?" Tepkisiz adama bakıyor. "Biraz gerildin, değil mi? O hissi bilirim. Ben de uyuşturucusuz kaldım..."

"Bence o şeye bağımlı."

"Uyuşturucu gibi mi?"

"Bağımlı davranışları sergiledi. Üstelik sadece ağrı kesicilere değil."

"Göz bebekleri büyümüştü. Hâlâ öyleler..." Donakalmış adamın gözlerini inceliyor.

Bu sırf kimyasal değil.

Hayır, değil.

Adam hafifçe ürperiyor, göz bebekleri gözünün tamamını kaplamış.

"Sanki... tutkulu bir bağlılık yaşıyor gibi."

"Bir tür oksitosin salma mekanizması mı? Göz bebeklerinin durumuna uyuyor. Ama bu beni aşar, dedektif."

"Vay, aşk gibi mi?" Çocuk sana bakıyor. Sanki bir bilmeceyi çözüyormuş gibi... ve hemen pes ediyor. "Yok, hayır, bilmiyorum..."

"Yani, uyuşturucu kafası gibi mi?"

"Bağımlı davranışları sergiledi. Üstelik sadece ağrı kesicilere de değil."

"Doğru..." Cuno adamın yüzüne doğru eğiliyor, gözlerinin içine bakıyor. "Bunlar keş gözleri, değil mi?"

"Fazmit kesinlikle zehirli. Bana öyle olduğunu söyledi."

"Size mi söyledi? İyi, güzel. Uzun bakışma mücadeleniz sırasında... Anlıyorum." Önce adama, sonra sana bakıyor.

"Sana mı söyledi? Onunla birbirinize uzun uzun baktığınız sırada mı?" Önce adama, sonra sana bakıyor. "Sen harbi çılgın bir polissin biliyorsun değil mi? Cuno bunu seviyor."

"Daha önce durumunu değerlendirdiğimde... tuhaf bir şekilde dinç görünüyordu."

Başıyla onaylıyor. "Enerjikti ve kolay anlaşılıyordu. Kısıtlı hijyen ve sağlık imkânlarıyla yalnız başına geçirdiği bunca yıldan sonra daha kötüsünü beklerdim."

"Belki de o dinçliği fazmitin bir eseridir?"

"Hmm..." Yaratığa bakıyor...

Sessiz bir şekilde dönüyor... Uzuvları ve antenleri saça benziyor.

"Onun boyu üç metre. Keşfedilmemiş bir tür. Hiçbir şeye inanmam... ama evet, onun psikoaktif özelliklerinin olduğuna inanabilirim."

"Bu yüzden ona bir daha yaklaşacak olursak çok ama çok dikkatli olmalıyız."

"Böcek gittikten sonra artık pek dinç görünmüyor..." Denize bakıyor. "Açık konuşayım, artık her şeye inanabilirim. Belki de gerçekten psikoaktiftir."

"Yani, neden olmasın? Üç metre boyunda..." Gözlüklerini çıkarıp temizliyor... Geri takarken hâlâ denize bakıyor.

"Ha..." Yaratığa bakıyor.

Sessiz bir şekilde dönüyor... Uzuvları ve antenleri saça benziyor.

"Tabii lan, neden olmasın? Bu kadar büyük bir hayalet böcek büyük ihtimal insanın hayatını siker."

"Aynen aynen. Çünkü... baksana şu an ne hâlde. Çok da dinç değil, değil mi? Ve böcek yok, gitti. Belki de şeydir, yani, bu yaşlı kankamın kafasını yerinde tutan içki veya uyuşturucusu gibi falan..."

"Aynen. Cuno berduşları iyi bilir. Ve Cuno bunca yıl berduşluktan sonra bu kadar dinç kalan berduş görmedi." Çocuk ilgili bir şekilde söylüyor.

"Fazmitle arasındaki ilişkide hormonsal bir şey olabilir."

"Feromonsal mı demek istediniz?"

"Bu yaşta bir adam için biraz... tuhaf hareketler sergiledi. Şehvetli."

"Dürbünü, kadının yaralarını detaylı bilmesi, Oranje Güzeli'ne karşı olan eğilimi..." Başıyla onaylıyor. "Ne demek istediğinizi anladım."

"İnsan insandır. Bezlerin çalışması için sinir sistemi müdahalesi gerekiyor mu? Bilemiyorum..."

"Hayır. Boş ver." Adamı incele.

Artık hormonsal durumundan eser yok. Hareketsiz. Naylon pelerini aniden esen rüzgârla dalgalanıyor.

"Abaza gibi bir şey mi demek istedin?"

"Evet. Bu yaşta bir adam için biraz tuhaf hareketler sergiledi."

"Yani, o partici abla Klaasje'yi sapık gibi dikizliyordu bayağı..." Başıyla onaylıyor. "Evet... Olabilir."

"Böcekler nasıl böyle bir şey yapabilir anlamıyorum... Yani, nasıl? Neyse..."

"Onu göremiyor, Kim. Ona bakınca tek gördüğü sazlar."

"Şokun bir etkisi olabilir. Ama haklısınız... Burada bir tuhaflık var. Bay Dros..." Adamın omzuna dokunuyor.

Cevap yok.

Hayır. Ondan değil.

"B... Be..." Yaşlı adam kekeliyor. Sonra iç çekiyor.

"Belki de fazmit bunca yıldır böyle gizlenmiştir."

"O zaman biz nasıl gördük onu?" diye düşünüyor. "Ha, yani onu görmek için her ne gerekiyorsa etkisi zamanla mı nüfuz ediyor? Gençlere, çocuklara, sarhoşlara kısa süreli görünüyor. Ve bu da insanlara inandırıcı gelmiyor. Ama onunla uzun zaman geçirenlere..."

"Evet. Orada olduğunu unutuyorsun."

"Hm." Teğmen adamı inceliyor. "Bay Dros... hiç sazlara benzeyen bir sopa böceği gördünüz mü?"

"B... Be..." Yaşlı adam kekeliyor.

"Doktorlar bu durumu bir incelesin. Umarım sizin karakolunuzun sağlık personeli 57'ninkinden iyidir. Bu... bir hemşireyi biraz aşar."

"Belki de fazmit bunca yıldır böyle gizlenmiştir."

"O zaman biz nasıl görüyoruz onu amına koyayım?" Kafasını kaşıyor. "Ya da... dur! Burada ne kadar süre kalırsa... Yani kafana girmesi için zamana ihtiyacı var ve onunla zaman geçirirsen..."

"Orada olduğunu unutuyorsun."

Sanki düşünceyi anlamasını sağlıyor gibi gözleri açılıyor. Yaşlı adamı hafifçe dürtüyor. "Lan... Burada hiç dev bir böcek gördün mü?"