Konuşma · TITUS HARDIE

"Asılma olayını gören birini buldum. Bir tanık."

"Tanık mı?" Uzun boylu adam, kollarını göğsünde kavuşturuyor. "Bir sik bulduğun yok. Yerel halk bu konuda asla seninle konuşmaz."

"Bunlar polis taktikleri Titus. Birazdan da içimizden birinin çoktan diğerlerini sattığını ve tanık koruma programına alındığını söyleyecek."

"Tanığım yerel halktan değil."

Titus ensesini kaşıyor ve soruyor: "Eh, duyalım bakalım o zaman. Kim bu gizemli eleman?"

Bir anda ortaya çıkan tanık nedeniyle panik olmuşa benzemiyor. Fakat şaşırdı.

Bunu söylemeye gerek yok tabii ama: Tanığın ismini açık etme.

"Üst düzey bir devlet görevlisi olduğunu söylemekle yetinelim."

"Evet, tabii... EM bizim şehre birini gönderecek de haberimiz olmayacak." Titus adamlarına şöyle bir göz gezdiriyor. "İyi deneme, değil mi?"

EM, En‑Merkezciler'in kısa adı. En‑Merkezciler de Revachol'u yöneten koalisyon olan Enternasyonal Merkezciler'in kısa adı.

"Bu saçmalıkları milyon kez gördüm, Titus. Çaresizlikten yem atıyorlar işte." Sana dönüyor. "Anlat bakalım, polisçik, hangi manyakça iddialarda bulundu?"

"Tanık, Areopajit kökenli iki kişi gördüğünü söyledi. Bir de Mesque'li."

"Areopajit mi?" Gülmeye başlıyor. "Patron, galiba ben ve Theo'dan bahsediyor."

"Evet..." Titus başıyla onaylıyor. "Neye kafan karıştı? Eugene, Theo ve Alain de oradaydı. Sana söyledim ya, hepimiz oradaydık."

"Tanık olayın sürreal bir tiyatro gibi göründüğünü söyledi."

"Entel dantel konuşan inik sikli EM'ler işte." Mesque'li adam, öfkeyle yere tükürüyor. "Her şey ya sürreal tiyatrodur ya da sükseli bilmem nedir. Bir anlamı yok."

"Gördüklerinin fazlasıyla uzun sürdüğü anlamına geliyor. Bir film sahnesi gibi."

"Bu adamın derdi ne be?" Ufak tefek adam hem herkese hem de kendi kendine konuşur gibi. "Daha aksiyonlu olmadığı için özür dileriz. Onu düşünecek hâlimiz yoktu yani."

"Kelebek. Kelebek, değil mi?" Yanıt almayı beklemiyor. "Linç hikâyesinde bir terslik olduğunu düşünmüştüm. Artık bir terslik olduğunu biliyorum."

"Bir sssik bilmiyorsun!"

"Yalan söylediğini biliyorum, Kelebek." Defterine not alıyor.

Bu barikatı yıkamadınız ama arkasındakilerin asabını biraz bozdunuz.

"Gördüklerinin fazlasıyla uzun sürdüğü anlamına geliyor. Bir film gibi."

"Bu benim için hiçbir şey ifade etmiyor." Birasından bir yudum alıyor. "Uydurma zırvalara benziyor."

"Hiçbir şey demedi."

"On numara tanık!" Boğazı cidden kurumuş olmalı ki birasından koca bir yudum alıyor.

Tamam, belki bu onları etkilemiş gibi gelmiyor ama birazcık huzursuz olmuşlardır. Tanıklardan herkes korkar. Tanık ürkütücü bir kelime.

Bu bilgiye sahip olmandan duydukları huzursuzluğu saklamak için fazla yaygara kopardılar.

"Tanık hakkında konuştuğumuz yeter."

"Evet, Saint‑Ghislaine Sokağı 33B adresinde oturan Charles Villedrouin hakkında konuştuğumuz yeter."

Teğmenden belli belirsiz bir fısıltı çıkıyor: "Tüh..."

"Neyse, birader. Bu saçmalıkla cidden vaktimizi harcıyorsun."

"Tanıkmış... Aynı numarayı ben de çektim. Bir şeyler uydurursun, sonra gidip onları insanlara anlatırsın. Tepki alırsın. Bunu denemek için polis okuluna gitmeye gerek yok."

"Hiçbir bok için okula gitmeye gerek yok. Ben hiç okula gitmedim ve keyfim tıkırında!"

"Helal sana birader! Helal sana!"

"Tanık, kıyamet vaktinin, büyük felaketin geldiğini söyledi. Hepimiz buhar olacağız."

"Buhar, demek?" Alain'e bakıyor. "En azından buna şaşırmadık."

"Bu gece hazırlamak durumunda olduğum raporu da düşünerek kayıtlara geçmesini isterim: Tanığın kıyametle alakalı herhangi bir ifadesi olmadı."

"RHM'nin stand-up komedyenlerine de bakın hele. Bizim ne zaman böyle komiklerimiz olacak?"

"Tanık, asılma olayının çok sessiz gerçekleştiğini söyledi. Bağırma veya kargaşa olmamış."

"Ortalıkta bando takımı gibi dolaşma gereği duyan siz götlersiniz. Hardie Biraderler ölüm gibi sessizdir."

"Evet! Sanki sizi sokaklara salmadan önce boynunuza inek çanı takıyorlar." Kışkırtıcı konuşuyor. "İnek çanları ne ayak, polis efendi?"

Bu soruya cevap vermek zorunda kalmaktan kaçınıyorlar.

"Sizi içki içip linç şarkıları söylerken hayal etmiştim. Cenaze evi sessizliği ne ayak?"

"İçiyorduk ya!" Etrafına bakıyor. "Değil mi, beyler? Şişenin dibine vurdum ben. Zom olmuştum."

"Evet. İkna, oldum Glen." Alaycı bir şekilde başıyla onaylıyor. "Tuhaf olan hiçbir şey yok. Sıradan bir adam asma olayı."

Tam isabet! Glen huzursuzca etrafına bakıyor. Teğmen damarına bastı.

Boş ver.

Evet, tabii. Şüphelilere nazik davran...

Hadi be, bundan sıyrılmanın yolunu buldular. Nasıl olduysa... Becerebilirsen başka bir şey dene.

"Charles Villedrouin, Saint‑Ghislaine Sokağı 33B adresinde oturan üst düzey bir devlet görevlisi."

Teğmenin damarlarında kanının donduğunu görebiliyorsun resmen. Mucizevi bir şekilde sessizliğini koruyor.

İsmi yetmedi, adresini de verdin... Tam bir belasın.

"En‑merkezci bir dost demek." Büyük bir sitemle konuşuyor. "Sana ne anlattı? Martinaise'e geldiğine göre kesin ölü fahişe meselesi falan vardır."

"Kim olduğu konumuzla alakasız."

"Aynen dediğin gibi, Al." Solundaki adama dönüyor. "Polisçik ayaküstü uyduruyor bunları. Tanık manık yok."

"Bunu geçelim."

"Çakma tanığını mı?" Titus çenesini ovuşturuyor. "Evet, öyle yapalım. İşler utanç verici bir hâl almasın."

"Asılmış adamın kafasında bir mermi buldum."

"Mermi mi dedin?" Ensesine vuruyor. "Oldukça tuhaf."