Konuşma · KOMÜNİST ÖĞRENCİ STEBAN

"...ve ne denersek deneyelim, yoz bir parodiye dönüyorsa..."

"...ve kuramsal anlaşmazlıklardan dolayı bölünüp duruyorsak..."

"Eğer her komünizm denememiz başarısız oluyorsa..."

"Eğer komünizmin gerçek anlamını bile kararlaştıramıyorsak..."

Tamam, başlıyoruz. Boştaki bütün beyin hücrelerini komünizm hakkında bir soru bulmaya tahsis ediyoruz. Hatta bir soru değil, komünizmin asıl sorusunu, komünizmle ilgili soruların baştan sona en önemlisini bulacağız, bu soru da:

Of, bu soru çok kötü. Herhâlde bundan daha iyi bir soru bulabilirim.

Bu hayatta olmasa da belki başka bir hayatta. Yüzleş, uzun süredir içinde kaynamakta olan soru bu.

Hayır, hayır, hayır! Bu konunun zihnini diğer konudan uzaklaştırması gerekiyordu!

Bir dakika, az önce az kalsın kurama tekrar giriyordum!

Kuramsal labirentinde bir süredir kaybolduğun doğrudur ama labirentin merkezindeki yaratık her zaman buydu...

(Fısılda.) "Kadınlar burjuva mıdır?"

Genç adam sana, sen başka bir soru sormuşsun da o yanlış duymuş gibi şaşkın bir bakış atıyor.

Hayır, doğru duydu.

Nasıl olduysa sesli söyleyince daha da kötü durdu.

Herkesin aklındaki soruyu sordun. Etrafına bak, burada hiç kadın görüyor musun?

"Kadınlar burjuva mı diye sordu, Steban..."

"Evet, duydum. Bir saniye." Derin bir nefes alıp sana dönüyor...

"Seni, bütün sorular arasından bu soruyu sormaya iten nedir?"

"Çünkü benimle başa çıkamıyorlar."

"Belki de sorunun, seninle başa çıkmanın onların görevi olduğunu düşünmendir..."

"Bu soruyu sormanın sebebi hâlâ ideolojinin etkisi altında olman. Oldukça doğal. Tüm hayatını belirleyen şeyin suyun akıntıları olduğunu yeni öğrenmiş bir balık gibisin."

"İdeoloji böyle bir şeydir. Varlıklarından dahi haberdar olmadığın, her yeri saran güçler, seni bir oraya bir buraya savuruyor."

"Bunun komünizmle ne ilgisi var?"

"İlgili, inan bana. Erkekleri ve kadınları bu boş kimliklere indirgeyen ideolojik yapıları yıkmak, komünist projenin bir parçasıdır."

"Dobreva ve Abadanaiz'in hikâyesini biliyor musun?"

"Onların şifre olsun diye uydurduğunuz anlamsız sözler olduğunu sanıyordum."

"Hayır. Onlar Devrimci Âşıklardı, Insulinde'de Devrimin İkili Komiserleri."

"Julia Dobreva, Graad'dan gelmişti. Jean Abadanaiz, Revachol'da doğmuştu. Kadın, çok zeki ve karizmatikti, devrimci bir göktaşı gibiydi. Adam, onun partneri ve dengeleyicisiydi, onu yörüngede tutan gezegendi."

İkisinin de sonunun Ozonne'da isimsiz bir adada eşitçe ölmek olması üzücü.

"İkili liderlik, yani décomptage fikrini onlardan alıyoruz. Revachol'un devrimci düşünceye muhteşem bir katkısı. Bu fikir sanırım günümüzde bile RHM'de varlığını sürdürüyor."

"Décomptage ile ilgili söyledikleri şey doğru mu, Kim?"

"Köklerinin Devrim'e kadar uzandığını bilmiyordum ama bir açıdan mantıklı..."

"Bu soru benim hakkımda neyi gösteriyor?"

"Evet, kendine sorman gereken soru bu."

Arkadaşı sadece başıyla onaylıyor.

"Yani... kadınların sadece ideoloji yüzünden burjuva olduğunu mu söylüyorsun?"

İçini çekiyor. "Konu bundan ibaret değil. İnsanlar kendi seçimlerini yaparlar. Önemli olan onları neyin etkilediğini bilmeleri."

"Bunları düşünmek için biraz zamana ihtiyacım var..." (Sonuçlandır.)

Genç adam başıyla onaylıyor ama bir şey söylemiyor. Dikkati dağınıkmış gibi bir hâli var...

Kendisi de bazı sorularla güreşiyor.

Düşünceye dalmış durumda. Ruhunun dibindeki hangi kumları yüzeye taşıdığını merak ediyorsun.

"Komüncülerin tamamı gibi ölmüş olmaları üzücü."

"Gerçek devrimciler olarak kendi tercihleriyle öldüler. Bu önemli bir nokta."

"Dobreva ve Abadanaiz'e ne oldu?"

Peki onlara ne oldu? Tarih kitaplarında eksik bir paragraf var...

"Devrimci Âşıkları mı diyorsun?"

"Sadece âşık değiller, Insulinde'de Devrimin İkili Komiserleriydiler."

"Bilmiyorum. Kimdiler?"

"'Devrimci Âşıklar'. Insulinde'de Devrimin İkili Komiserleriydiler."

"İdeolojisiz bir dünya hayal edebilmenin ihtimali dahi var mı?"

"Tabii ki var. Sadece çok zor. Böyle bir dünya hayal edebilmek için dünya tarihine iz bırakacak bir insan olman gerek."

"Bunun kadınlarla ne alakası var?"

"Çünkü birlikte sahip olduğumuz eski hayatımızı unutmama izin vermiyorlar."

"Ah jandarm. Senin sorunun ideolojik değil, kişisel..."

"Çünkü ben onlarla başa çıkamıyorum."

"Belki de yaşadığın sorun, kendinde onlarla başa çıkma hakkını görmendir..."

"Bilmiyorum! Beynim bana bunları söylememi söyledi."

"Çünkü beynin ideolojide yüzüyor, jandarm, hatta ideolojide boğuluyor..."

Bu "İdeoloji" bir yüksek alkollü içki türü mü? Çünkü şu an beyninin içinde yüzdüğü tek şey içki.

Belki bu soruyu sormasam daha iyi.