Konuşma · KOMÜNİST ÖĞRENCİ STEBAN

Sadece bir fikir ama eğer kas grupların üzerinde istediğin kadar kontrolün yoksa belki de başarısız olacağından emin olduğun bir yöntem deneyebilirsin...

Bir dakika, yani muhtemelen başarısız olacağımı bilerek bu çocuğu gerçekten devirmeye çalışabileceğimi mi söylüyorsun?

Aynen öyle! Dâhiyane bir fikir.

Yanlışlıkla başarılı olmazsan tabii...

Vur ama çok sert vurma.

Şiddetin her türlü uygulanışında olduğu gibi burada da en önemlisi, uygulayıcının kati kontrolü altında doğru miktarda uygulanmasıdır.

Eldiveninin avucunu kaplayan yüksek sürtünmeli yüzeyi, temas anında bir anlığına elinin genç adamın yanağına yapışmasına sebep oluyor. Elin uzaklaşırken gencin soluk teni de kısa bir süre elinle beraber ondan uzaklaşıyormuş gibi görünüyor.

Genç adam sendeleyerek arkasındaki koltuğa düşüyor. Gözleri büyümüş ve kısa bir süreliğine sersemlemiş olsa da ciddi bir şekilde yaralanmıyor.

"RHM'nin imajına zarar verecek bir hareket olsa da sonu çok daha kötü olabilirdi."

"Steban? İyi misin?"

"En havalı komünist kimmiş?"

"Bu... muhteşemdi. Uli, belki de jandarmeriyayla daha sık kavga etmeliyiz." Genç adam yanağını okşuyor.

Acımıyor, en azından henüz. Endorfin patlaması bir süre daha acıyı engelleyecek.

Bu sırada çene kemiğinin hemen altında çivit rengi bir çiçek açmaya başlıyor.

"Evet, çok güzel oldu." Kendinden son derece memnun görünüyor.

"Martinaise'deki ideolojik açıdan en ileri materyalist okuma grubuna böylece hoş geldin!"

"İlk görevin. Ötemateryalist kurama genel bir bakış. Göreceğin gibi biraz basit ama bir yerlerden başlaman gerekiyor."

"Zaten çok uzun olan okuma listeme eklerim."

"Bize kolayca uyum sağlayacağını düşünüyorum. Okuman bitince geri gel. Her gece 22.00'den sonra buradayız."

"Okurken acele etme. Yorumlarını merakla bekliyoruz."

(Hiçbir şey söylemeden kitabı al.)

"Okuman bitince geri gel." İnce kitapçığı sana uzatırken başıyla hızlı bir selam veriyor "Neredeyse her gece 22.00'den sonra buradayız."

"Bu 'kitap' mevzusunun ne olduğunu görme vakti geldi sanırım."

"Bu kadar heyecanlanman ne kadar hoş. Okuman bitince geri gel. Her gece 22.00'den sonra buradayız."

"İhtiyacın var mı?" (Kim'in mendilini uzat.)

"Hayır, gerek yok. Aslında... harika hissediyorum..." Arkadaşına dönüyor. "Belki de jandarmeriyayla daha sık kavga etmeliyiz."

Blöf yapmıyor. Hayatı gerçek manada ilk kez tecrübe ediyormuş gibi coşkulu görünüyor.

Bunun sebebi o tatlı endorfin patlaması. Doğal yollarla kafayı bulmasını sağladın, en azından acı başlayana dek.

Sessiz kal.

"İyiyim. Hatta çok iyiyim." Genç adam yanağını okşuyor. "Belki de jandarmeriyayla daha sık kavga etmeliyiz."

Saygısını kazandın. Yüzünde bıraktığın işareti görüyor musun?

Biraz buz basarsa şişmez. Bir iki güne hiçbir şeyi kalmaz.

Parmaksız eldivendeki yünün, temas anında genç adamın sakalının kalın tellerine dolaştığını hissediyorsun. Büyümüş gözleri gümüş paralara benziyor.

Temas anı seni biraz hayal kırıklığına uğratıyor, çünkü elini kaplayan sarı lateks kabuk, vuruşun hissini hafifletiyor.

Seramik zırhının içinden temas anını çok az hissediyorsun. Genç adamın suratına vurmanın bir sineği ezmekten neredeyse hiçbir farkı yok.

Temas anında çıplak parmaklarının genç adamın sakalının kalın tellerine sürtüşü, bulaşık teli okşuyormuşsun gibi hissettiriyor.

ÇOK SERT VURDUN, DELİKANLI.

FALN eldivenin hedefine doğru ilerlerken havada tuhaf bir şekilde tatmin edici beyaz ve siyah bir iz bırakıyor, aynı sesten hızlı giden bir sansar gibi.

Tabii ki gerçekten sesten hızlı değil. Bu, başarılı reklamcılığın sonucu oluşan bir yanılgı. Yine de ortaya çıkardığın kuvvet muhteşem.

"Steban, beni duyuyor musun?"

"Yok artık, dedektif! Derdiniz ne sizin?"

"Errrrrk." Genç adam çenesini tutarak boş bir ifadeyle tavana bakıyor.

Çene kemiğini kırmadığın için ikiniz de şanslısınız. Bu gece yatmadan önce dişlerini bir saysa iyi olur.

"Of inanmıyorum, çok özür dilerim."

"Özür mü diliyorsun? Neredeyse çenemi koparıyordun!"

Konuşurken çenesinin çıtırdadığını duyuyor gibisin.

"Şiddet yanlısı gericiliğin gerçek yüzü ortaya çıktı..."

Sessiz kal.

"Ne? Az daha çenemi kırıyordun, şimdi de öylece dikilecek misin?"

Aynen öyle. Herhangi bir açıklama yapma mecburiyetin yok.

"Bu, sana ders olsun."

"Neymiş o ders? RHM'nin kalleş olduğu mu? İnsanın çenesini kopardıkları mı?"

Bu durum kesinlikle karakolunun imajının gelişmesine yardımcı olmayacak.

Temas anında aklına bir sokak arasında gördüğün iki evsiz adamın kavgası geliyor. Şu an o kirli parmaksız eldivenlere kadar o kavga anını yeniden yaratıyor olabilir misin?

Üzerindeki sarı lateks kabuğa rağmen elinin genç adamın elmacık kemiğine çarpışının kuvvetini hissedebiliyorsun.

Seramik zırhının içinden temas anını çok az hissediyorsun. Yine de yumruğunun genç adamın elmacık kemiğine çarpışının çınlamasını duyuyorsun.

Ah, hayır, lütfen bunu yine yapmadığını söyle. Artık iki kişinin mi katilisin?

Ah, hayır. Lütfen onu gerçekten öldürmediğini söyle.

Çıplak elin, genç adamın tuhaf bir şekilde büyük elmacık kemiğine çarparken yoğun bir acı hissediyorsun. Büyümüş gözleri, temas anında gümüş paralara benziyor.

"Bu çok saçma. Sana vurmak istemiyorum." (Görevden vazgeç.)