Konuşma · KOMÜNİST ÖĞRENCİ STEBAN

"Tabii, öyle." Üzgün bir şekilde hafifçe gülümsüyor.

"Biri için saklıyorum."

"Ah, anladım. Ne kadar naziksin." Meraklı bir şekilde hafifçe gülümsüyor.

"Doğru. Hepsinin kafasına sıktılar, aynı anarşistler gibi."

"Insulinde Tufanı, bir komünist neslinin tamamını öldürdü. Sonra da hepsini toplu mezarlara attılar." Bu düşünce genç adamı rahatsız etmiş gibi görünüyor.

Ancak arkadaşı tuhaf bir şekilde hiç etkilenmemiş gibi görünüyor.

Tam aksine, inançları fark etmeksizin bu kadar çok insanın başından vurulması düşüncesinden zevk alıyor gibi.

Dikkat et, bu gencin içinde bir kötülük var.

"Bunun gibi." (Belle‑Magrave tüfeği göster.)

Sen silahı uzatırken gencin arkadaşının gözleri fal taşı gibi açılıyor.

Tüfeği birinin suratına dayayıp tetiği çekme isteği gözle görülüyor.

"Evet, onun gibi. Acaba bunlardan kaç tanesi hâlâ kilerlerde veya duvarların arkasında saklı..." Kaşlarını çatıyor, sonra başını kaldırıyor.

"Tutabilir miyim?"

"Tutmasan daha iyi." (Kenara koy.)

"Tabii. Alsam ne yapacaktım ki?" Sana bakarak az da olsa gülümsüyor.

Gizlemeye çalışsa da hayal kırıklığına uğradığı yüzünden açıkça belli.

"Buyur." (Tüfeği ver.)

"Beklediğimden daha ağır." Tüfeği tutarken elleri açık. Bu hâli sana bir şeyleri anımsatıyor...

Dinindeki kutsal nesnelerinden birini tutan bir rahibin duruşu. Uzun süredir kullanılamaz hâlde olsa da tüfeğin gücünün farkında.

İşi bitince başını teşekkür anlamında sallayarak tüfeği sana geri veriyor.

...ama ne olduğundan emin değilsin. Tüfeği tekrar çevirerek yağlı namlusunun ışıltısını hayranlıkla seyrediyor.

"Tamam ama grubunuzun linç edilen adamla ilgili duruşu nedir?"

"Araya gireyim: Komünizm bu soruşturmada resmî olarak bir şüpheli değil. Çünkü takdir edersiniz ki bir kişi değil."

"Tamamen ötemateryalist bir perspektiften konuşmak gerekirse, pek mümkün görünmüyor..."

"Yoldaş Ulixes haklı. İdeolojik bir düşmanı öldürmek için gereken plazma miktarı muazzam. En az ikinci seviye etkilerden bahsediyoruz."

"Hatta belki üçüncü."

Bahsettikleri bu seviyeler ne? Bugüne dek karşılaştığın hiçbir komünizm türüne benzemiyor...

"Duruşumuz mu? Ne yani, SRV'nin Martinaise'de gerçekleşen linçlerle ilgili bir parti ilkesi belirleyip belirlemediğini mi merak ediyor?" Genç adamlar birbirlerine bakıyor.

"Ama yine de tarihî açıdan bakarsak SRV, sağcı paramiliter güçlere karşı doğrudan eylem yapılmasını desteklemektedir, özellikle de indokavimlerin pis işlerini yapıyorlarsa."

"Doğru söylüyorsun. Geçici bir karar olarak desteklediğimizi söyleyebilirim."

Bu ikisinde alaycılık ve samimiyet arasındaki ince çizginin tamamen kaybolmasından da öte, bu olgular birinin diğerini gizlemesi gerekiyormuş gibi üst üste biniyor.

Hep böyleler. İroninin kabuğunun altında her an taşabilecek, fokurdayan bir samimiyet var... Görme şansını hâlâ kaybetmiş değilsin.

Çok açık olan bir şey var, o da bu genç öğrencilerin komünizm bilgisinin senden çok daha derin olduğu...

Eğer onları senin de onlardan olduğuna ikna edebilirsen belki birkaç şey öğrenebilirsin.

Dalga mı geçiyorlar? Sanki karmaşık bir espri labirentinin içinde kaybolmuşsun da çıkışı bulamıyorsun.

SRV, Samara Halk Cumhuriyeti anlamına geliyor. Devrim'den sağ kalanlarca sosyalist bir ütopya olarak kurulmuş bu ülke, Başkan Sapormat "Sporcu" Knezhinisky'nin onlarca yıldır süren hükmü altında yozlaşarak bir bürokratik işçi devletine dönüşmüştür.

"Paralı askeri komünizmin ta kendisinin öldürdüğünü mü söylüyorsun?"

"Suçla ilgili genel duruşunuz nedir?"

"Cevabı kolay: Basitçe anlatacak olursak suç, kapitalizmin doğasında var olan adaletsizlik ve tutarsızlığın kaçınılmaz bir dışa vurumudur."

Dedi ezberlediği özlü sözü okuyan bir öğrencinin kendini beğenmişliğiyle.

"Başka şekilde ifade etmek gerekirse bir sebep değil, bir sonuçtur." Suç konusunda söylenebilecek her şey bunlarmış gibi elini sallıyor.

Arkadaşı esnememek için kendini zor tutuyor.

"Okuma grubunuzun sendikayla herhangi bir bağı var mı?"

"Hayır, biz bağımsız bir örgütüz," diyor gururla. "Sendikanın çalışmalarını tanıyor ve yaptıklarına saygı duyuyoruz ama bizim amaçlarımız Bay Claire'in amaçlarından daha kuramsal."

Doğru söylüyor.

"Okuma grubunuzun geri kalanı nerede?"

"Nasıl yani? Okuma grubumuz zaten bu..."

"Yani sadece iki kişi misiniz?"

"Yeniden kurma aşamasındayız."

"Eski yoldaşlarımızdan bazıları işimizin gerektirdiği ideolojik metanete sahip değildi."

"Peki ya liberaller? Onlar da liberal mi?"

"Tabii ki değiller. Kendilerine liberal diyen tek kitle, ağzı salyalı gericilerdir."

"Faşistlerle neredeyse bire bir aynılar. Aralarındaki farkı röntgen makinesiyle ancak görebilirsin."

"Bu konuyu yeterince konuştuk. Başka konuya geçelim."

"Ekonomoronlar kim?"

"İlk olarak, fasulyeden bahsetmeye bayılırlar."

"Fasulyelerin nesi var ki? Fasulye severim."

"Ah, tabii. Ama Ekonomoronlar fasulye konusunda saplantılıdırlar. Fasulye hakkında düşünmeye, fasulye saymaya ve en önemlisi gelecekte ne kadar fasulye olacağını öngörmek için model yapmaya bayılırlar."

Dikkat: "Ekonomoron," komünizme kanlı bir toplumsal devrim yerine dikkatle idare edilen bir ekonomik çağdaşlaşma ile zaman içerisinde geçilmesini destekleyen, ılımlı bir Mazovist ekolü ve zaten aşağılayıcı bir tabir olan "Mazovist Ekonomist" tanımının daha da aşağılayıcı bir hâlidir.

"Komünizmin açık ara en fasulye merkezci ekolüdür."