Konuşma · NOYAK

"İçimden bir ses Bayan Messier'nin, Koalisyon'a ait bir savaş gemisiyle konuşmak için onun teknesine el koymak istemenize pek sevinmeyeceğini söylüyor."

"Bir Wild Pines gemisine hayatta adım atmam. Onların yaptığı her işten karanlık sinüsler yayılıyor."

"Bak aklıma ne geldi: Limanda kullanabileceğimiz bir anten vardır belki?"

"Sendikayı planımıza dâhil etmek mi istiyorsun?" Sana inanmaz gözlerle bakıyor. "Bu iyi bir fikir olur mu?"

"Hmm... Olmayabilir."

"Ben de öyle düşünmüştüm. O adamlara dikkat etmek gerek. Bana kalırsa çok düşmanca sinüsler yayıyorlar."

"Kesinlikle. Evrart eski dostumdur."

"Evet, son birkaç günde epey yakınlaştınız. Birbiriniz için küçük ayak işleri yapıp duruyorsunuz."

"O şişkoya güvenmiyorum. Çok sert bir ejderha sinüsü yayıyor, bana kalırsa tam bir manipülatör."

"Ben Bay Claire'in bize olan yaklaşımını tanımlarken 'dost' kelimesini kullanır mıydım bilmiyorum."

Kolay iş. Anten dediğin temelde uzun olan şeylere denir, değil mi?

"Bu kilisenin çan kulesini kullanabiliriz." (Elinle yukarıyı göster.)

Genç adam, parmağının çizdiği doğrultuyu takip ederek doğruca yukarı bakıyor. Ardından kaşlarını çatıyor.

"Muhtemelen işe yaramaz. Bu kilise tamamen çam odunuyla inşa edilmiş. Antenler genelde çam odunundan yapılmıyor."

Kendisinden beklenmeyecek şekilde kibar davranıyor. Aslında antenlerin asla çam odunundan yapılmadığını söylemek istiyor. Bunun ne kadar kötü bir fikir olduğunu anlatmaya gerek bile yok.

"Hmm... İyi bir noktaya parmak bastın."

Parmak bastığı nokta zaten gayet açıkmışçasına omuzlarını silkiyor.

"Bizimki ilk olur işte!"

"Hayır, olmaz. Yapılamayacak bir şeyin ilki olmaz."

"Radyo röle kulesi kötü durumda. Onunla Archer'a ulaşabileceğimizi sanmıyorum."

"Bu işimizi çok zorlaştıracak. Mega uzun dalgalar üretmenin başka bir yolunu bulmamız gerekecek."

"Kendimiz yapalım! Gece kulübünü açtıysak her şeyi yapabiliriz!"

"Nasıl yani, kendi başımıza bir radyo alıcı‑vericisi yapabilir miyiz?"

"Evet, belki?" Genç adam omuzlarını silkiyor. "Teknolojik anlamda konuşursak, radyo bulmak çok zor olmaz. Esas zor olan mega alçak frekanslarla eşleşebilecek kadar büyük bir anten bulmak..."

"Bütün dünyayı sallayacak sertlikte bir anten!"

"O kadar büyük olmasa da epey büyük bir anten lazım."

"Erik haklı. Başka yolu yok."

"Artık sinüslerimiz de eşlendiğine göre, Koalisyon'a ulaşmam için bana yardım edebilir misin?"

"Bunun iyi bir fikir olduğundan emin misin? Çok ciddi frekanslara bulaşmak istiyorsun yani..."

"Hadi ama Noyak. Bence bunu ona borçluyuz."

"Acele haklı. O da artık bizden biri."

"Hayır dersem yumuşaklık yapmış olurum şimdi, değil mi?" Elindeki vidayı ısırarak düşünüyor.

"Peki, tamam. Ama onlarla eşlenmek istiyorsan sağlam bir dalga üretecine ihtiyacın olacak. Anladın mı?"

"Yolun Sonu'ndaki röle kulesi işimi görür mü? O yeterince sağlam mıdır?"

"Sanmam. Geçenlerde oraya bir göz attım. Kısa dalgalı yayınlar için o, çoğunlukla ticari kullanım. Zaten her yeri pas içindeydi."

"Pek sayılmaz."

"MEGA ALÇAK FREKANS! Dalgaları o kadar uzundur ki iyonosfer bile onları tutamaz!"

"RHM'nin bile bu tür ekipmanlara erişimi yok. Koalisyon, frekans bantlarını koruma konusunda çok hassas."

"Yarımadanın ucunda eski bir radyo röle kulesi var. Hava dalgalarının su dalgalarıyla buluştuğu yer..."

"İKİ DALGA, TEK KIYI. DALGALARIN AŞKI. AYYNEEEN!"

"Gidip bir kontrol et derim, ne durumda olduğuna bak."

"Bir dakika, gitmeden sorayım... Bu röle kulesi tam olarak nerede?"

"Buradan yukarı ilerleyeceksin. Dışarı çık, sonra da yukarı devam et."

"'Yukarı' derken? Yani kuzeye mi gideyim?"

"Evet, yukarı işte. Polis okulunda haritaları öğretmiyorlar mı?"

"Tamamdır, kuleye bir bakıp haber veririm." (Sonuçlandır.)

"Pekâlâ. Öğrendiklerini bize de söylersin."

"Kendine iyi bak, Noyak." (Bitir.)

"Tamamdır, şimdi hazırım. Archer'la irtibata geçelim."

"Gerçek hayattan bahsettin. O nasıl bir şey?"

"Korkunun ve iç bölünmelerin olmadığı hayat, gerçek bir hayattır. Başkalarına gelince... İnsanoğlunun içinde büyüklüğün tohumları var. Bir gün öyle bir tohum çıkacak ki ortaya, bizi hakikate döndürecek. Çok sert kafalar yaşanacak."

"Bu gerçek hayata nasıl dönebiliriz sence?"

"Müzik ve parlak ışıklar yalanları alt edecek. Sinirsel dalgalar, kolektif bedenimizi oluşturacak. Temelde birbirimize çok benziyoruz. Yeterince sert bir müzik, herkesi daha gerçek bir çağrının etrafında toplayacak, birleştirecek!"

Tozutmuş, alev alev yanan gözleriyle bir anda sana karşı yükseliyor. Yoldaşları sizi endişeyle izliyor.

Genç adam bu konuda son derece ciddi.

Sağ-sol eksenini reddetmek, birlik olmayı vurgulamak, ilkel bir varoluş biçimine değer atfetmek... Tüm bunlar sana neyi hatırlatıyor?

"Biraz faşizm gibi yani?"

"Sert kafalarda milliyetçilik, militarizm, ırkçılık ve lider kültünün zerresi yoktur." Sözleri kilisede büyük bir görkemle yankılanıyor.

"Makul. Sadece bir tespitte bulunmuştum."

Eline aldığı cıvata anahtarıyla kafasını kaşıyor. Faşizm lafına kızmadı.