Konuşma · NOYAK

Savaş başlasın! (Hey! Hey!) Yer oynasın! (Hey! Hey!) Herkes gelsin! (Hey! Hey!) Sert kafalar birleşsin! İşte bu!

Kendini tamamlamak için sertliğe şekil veren dünya, ne güzel dünyadır! İşte Doloresçi değerlerin gerçek vârisi. Üç buçuk asır sonra bile faydalı olmaya devam ediyor.

Özgür dünyanın bilgece olanak tanıdığı kültürel iş birliğinden doğan mucizelerin sonu yok!

Para bende, mekân bende. Fizik sende, yüz sende. Hadi hep beraber, zıplayalım dünyanın her yerinde!

ZIPLAYALIM DÜNYANIN HER YERİNDE!

Uzuvlarımın hareketliliğini maksimuma çıkarmak için sert kıyafetlerimin spor tarzda olması gerektiğini düşünüyorum.

Bir de düdük al da tam olsun.

Tenle ruhun son hesaplaşmasında bir modern parti makinesi olarak kendimi tam anlamıyla darmaduman edeceğim!

Güzel bir ölüm yöntemi.

Sert insanlar. Sert cumhuriyet. Sert hücre. Sert parti. Sert isyan. Sert hükûmet. Sert üyelik. Sert sekreterlik. Sert öğretiler. Sert savaşçılar.

Öngörülebilir ama yine de sağlam.

Sertlik müessesesine ekleyecek bir şeyim yok gibi.

Yani ellerin boş ve saf bir şekilde, sırtında hiç yük olmadan geldin. Sertlik ricacısı. Bu da olur, ne yapalım.

Sertliğin yükselişi Revachol'da meydana geliyor. Zaten bu sadece burada, jeopolitik hiçliğin dibinde olabilirdi. Günümüzün savaş boruları işte. Bize yeni bir başlangıç yapma şansı verilecek.

Of, çok erkeksi hissettiriyor. Çok güzel.

Hislerin haksızlık yönünde, bir parti gerçekleşiyor her yerde.

Sende bu seviyede kavramsal düşünme becerisi yok.

Kavramlaştırma becerin, bunu vakur bir takdir ve minnet duygusuyla kabul ediyor.

GÜNEŞİ GÖRELİM/ DURMAK YOK/ DANS EDELİM/ DÜNYANIN SONUNU GÖRELİM!

KORKTUĞUN ŞEY BIRAK GERÇEKLEŞSİN. DANS EDELİM, DÜNYANIN SONUNU GÖRELİM.

Seninle sikiş yapmak istiyorum.

Anlamadım?

Seninle sikiş yapmak istiyorum!

İşte bu, bebeğim!

Agresif. Monoton... ama aynı zamanda kutsal. İlkel ama fütürist de, tıpkı bir makine insan gibi. Bu anın dışında hiçbir şey yok. Her şey tek ve tek bir amaç var... Bulabildiğin tek şey bir liste. Parçalar bir bütün oluşturmuyor.

"Tiago sana kiliseyle ilgili neler anlattı?"

"Yengeç adamdır bir süredir burada takılıyormuş. Bazı şeyler yaşamış. Kötü sinüs yayan şeyler. Anladığımız kadarıyla Ubi'liler burayı 320 yıl önce bir lahit olarak inşa etmiş."

"Ne içinmiş peki?"

"Kapatmak için. Saklamak için. Korktukları bir şeyi. İsolada daha önce hiç duyulmamış, yeni bir şeyi." Başını kaldırıp kirişlerin ötesindeki karanlığa bakıyor. "Galiba yengeç adam, yukarı tırmanınca bunu deneyimliyor..."

"Ubi'lilerin duyduğu, eski dünyadan kalma bir şey... ve onunla mücadele etmenin en iyi yolunun bir kilise inşa etmekten geçtiğini düşünmüşler. Etrafını kapatmışlar. Onu kontrol altına almak için."

"Anlamadım, tam olarak neyi kontrol altına almaktan söz ediyoruz?"

"Bilmiyorum... ve Ubi'lilerin de onu ve yaptıklarını tam olarak anladığını düşünmüyorum. Ama şu Soona denen kadın onu bulmaya ve ölçüm yapmaya çalışıyor." Başıyla kadına işaret ediyor.

"Gerçi boşuna uğraşıyor. Onu ölçemeyecek. Onun gibiler her zaman her şeyin ölçümünü yapmak isterler. Aslında ölçümünü yapamayacakları şeylerin."

Dışarıda esen şiddetli rüzgârlar içerideki ahşabı çatırdatıyor. Karanlığın içinden yağan toz parçacıkları, yıllar içinde rengi solan döşeme tahtalarının üzerine konuyor. Bu bina çok da sağlam durmuyor.

"Neden Soona'nın başarısız olacağını düşünüyorsun?"

"Burada böyle bir trend var sanki, değil mi? Böyle şeylerin ölçümünü yapamazsın... Şey değil sonuçta... Bir madde değil."

"Bu bina... yapısal olarak pek sağlam görünmüyor."

"Hayır, bence hiç sağlam değil. O şeyin etrafını bir anodik müzik kulübüyle kapatmalılardı." Sırıtıyor...

"Burada her ne varsa, anodik müzik onu kesinlikle kontrol altında tutar." Sözleri salonda yankılanıyor...

"Tutamazsa da..." Çekimser bir ifadeyle omuzlarını silkiyor.

"O şey bir madde değilse endişe edecek bir şey de yok demektir."

"Bu işi sen çözebilirsin belki, polis bey. Bence burada iyi bir seviye tutturduk... Sinüsler güzel eşleniyor."

"Martinaise'de Lanetli Ticaret Bölgesi diye bir yer buldum. Belki de Ubi'liler de aynı şeyi kontrol altına almaya çalışmıştır?"

Genç adam sessizce çenesini ovuşturduktan sonra mırıldanmaya başlıyor: "...Etrafa yayılan eş merkezli bir halka gibi... Zorluk çeken köyler..."

"...Ve komüncüler de bu yüzden kıyı başını savunmayı başaramadılar. Evet, burada çok başarısızlık yaşanmış."

"Şimdi düşününce, pek makul gelmedi."

Omuz silkiyor. "Bilemiyorum. Olabilir. Olmayabilir de. Buna cevap veremeyiz, polis bey. Benim bile bir sınırım var; ben psişik-sınırlı bir insanım."

"Sence bu teoride doğruluk payı var mı?"

"Hmm, ürkütücü. Başka bir şey konuşalım."

"Bu tam Gaipten Sesler Bürosu'na göre bir iş."

Genç adam omuz silkiyor. "Sanmam. Ubi'lilerin de onu ve yaptıklarını tam olarak anladığını düşünmüyorum. Ama şu Soona denen kadın onu bulmaya ve ölçüm yapmaya çalışıyor." Başıyla kadına işaret ediyor.

"Burada cesetler mi var yani?!"

"Bildiğimiz lahitlerden değil. Sadece... mecazi konuştum."

"Bizi içeri soktun, polis. Bizi içeri soktuğuna inanamıyorum..." Salona göz gezdiriyor, ahşap işçiliğini inceliyor.

Keskin bakışlarında merak duygusu var.

"Aramızda kalsın, bana dair bunu fark ettin mi bilmiyorum ama... ben otoriteye biraz şüpheyle yaklaşırım. Ama sen... Sen sert kafalar hareketini hayal kırıklığına uğratmadın."

"Evet. Cidden başardınız. Sert kafalar hareketi için." Kollarını açarak hazırlık yapmaya başlayan tozutmuşlara bakıyor. "Neden?"

Sözde lider, kan ter içinde zemine bazı fütürist şekiller oyuyor.

Acele, yapışkan mikrofonuyla su altında kalmış bir ağacı dinliyor.

Koca kafalı olansa aynı dans müziğini tekrar tekrar çalarken bas ezgileriyle arkasındaki vitray camı titretiyor.