Konuşma · KIM KITSURAGI

Titus gibi bir lider adamlarından birini kolay kolay yanından ayırmaz... özellikle böyle bir zamanda.

Bunları daha önce düşünmeliydim.

Geç olsun güç olmasın, dedektif. Tüm dünya kapkaranlık ve bu izler karanlığın içinde tuhaf bir güzellikle yanıyor.

Şimdi değil. (Bitir.)

Tek tek hepsinin üstünden geç.

1) 46 numara standart iş botu, burnu çelikle güçlendirilmiş.

2) 44 numara standart iş botu, burnu çelikle güçlendirilmiş.

3) 43 numara çivili iş botu, burnu çelikle güçlendirilmiş.

4) 45 veya 46 numara standart iş botu.

Devam et.

5) Bir tane daha 44 numara burnu çelikle güçlendirilmiş standart iş botu.

6) Tuhaf... Tüy kadar hafif. Adım mesafeleri aynı. Benzer tarz bir bot ama 41 numara.

Kadın mı, erkek mi?

Anlamak imkânsız. Bir genç de olabilir. Yürüyüşü gelişmemiş.

Bu işte bayağı iyiyim, değil mi?

Fena değilsin. Sanki tüm dünya kararıyor ve her şeyin üzerine önemsiz olduklarını belirten bir şerit çekiliyor... ve ortada da bu izler tuhaf ama güzel bir şekilde yanıyor gibi.

Kalanları say.

7) 46 numara, hatları fazlasıyla belirgin bir standart iş botu. Ama izleri diğerlerinden iki kat daha derin... Ağırlığı 200 kiloyu aşıyor.

8) Bir 44 numara standart iş botu daha. Ama taban deseninde uyuşmazlık var. Sağ taban daha pürüzsüz, aşınmış.

"Kaç oldu?" Teğmen senin gözlerinin hareketlerini takip ediyordu.

"Sekiz."

"Ben epey yanılmışım o zaman. 20 saymıştım."

"Aynı adamlar buralarda dolanmış."

"Şunun üstesinden bir gelemedim, yakını iyi göremiyorum." Gözlüklerine işaret ediyor. "Aralarında tanıdık gelen var mı? Bunlar Hardie'ler mi?"

"Şunun üstesinden bir gelemedim, yakını iyi göremiyorum." Gözlüklerine işaret ediyor. "Göze batan bir şey görüyor musunuz?"

"Bayağı yanıldın. Bayaaaaağı."

"Hı hı." Gözlüğünü çıkarıyor ve temizliyor.

Bu adamla kolay kolay alay edilmez.

Bir şey deme.

"400 milyon."

"Hmm." Çamurdaki çukurlara bakıyor. "Ben 20 tane saydım. Bence daha az olmalı."

Bir şey deme.

"Sayıyorsun sanıyordum."

"Tamam, tamam, sekiz tane."

"Saymıyordum."

"İyi o zaman."

Teğmen Kitsuragi ondan vakayla ilgili bilgi saklamandan hoşlanmıyor.

Söyleme.

Sessizlik hâkim. Teğmen gözlüğünü çıkarıyor ve temizliyor.

45 mi, 46 mı?

Bilmiyorsun. İzleri ayrıştırabilmen bile mucize. Soğuk sayesinde bozulmamış olmalılar.

Teğmen Kitsuragi bir masada oturuyor ve kalemle oynuyor. Sonra önündeki kâğıda bir şeyler yazıyor. Şu an onu yapacağına burada olup ayak izlerini seninle konuşuyor olmalıydı.

(Bitir.)

Çamurda iş botlarının oluşturduğu birçok ayak izi var. 6 ila 12 çift burada gezinmiş.

Tam bir sayı elde et.

Belki 12'den fazladır. Yok, 8 çift bot çamurda gezinmiş.

Vay canına. Hâlâ beceremiyorsun. Bu işte çok kötüsün.

"Bu gerçekten önemli görünüyor. Olay yerinde izler var ve hepsini okuyamıyorum, teğmen!"

"Kendinizi hırpalamayın... ben de okuyamıyorum. Daha sonra tekrar bakarız."

(Kendine fısılda.) "Bu neden bu kadar karışık? Sürekli başarısız oluyorum..."

Belki de berbat olduğun için başarısız oluyorsundur?

Kabullen ve devam et.

Başka yapacak ne var?

Sen kendini bir süper dedektif falan mı sanıyorsun? Sen akşamdan kalmasın, onlar sadece çamurda birtakım çukurlar. Şu an kafanda bir şey canlanmıyor.

Ne tür botlar?

Ağır işçi botları, güçlendirilmiş burunlu ve çivili. Bütün avluda gezinmişler.

Bunlar bir sanayi işçisinin giyeceği türden değil mi?

"Teğmen... işçi botu izleri." (Onlara işaret et.)

"Not alıyorum." Teğmen küçük not defterini çıkarıyor.