Konuşma · SIILENG

Sokak satıcısı, "Buradaki her şey hâlâ yolunda memur bey," diyerek seni temin ediyor.

"Burada ne tür şeyler satıyorsun?"

"Sadece Revachol'daki en havalı şeyleri satıyorum. Spor ayakkabılar, hoparlörler ve aşırı rahat pantolonlar. Pantolonu bir deneyin. Utanacak bir şey yok, sadece özgürlük var."

"Bu rahat pantolonları nereden buldun?"

"Ben bir girişimciyim memur bey!" Parmaklarıyla saymaya başlıyor. "Kaynaklarım var, alıcılarım var, tedarikçilerim var, dağıtıcılarım var, üreticilerim var, toptancılarım var... Hepsi çok havalı ve yasal."

"Bunları satma iznin var mı?"

"Güzel şaka memur bey! Burada izinler yok, sadece ekonomik özgürlük var. Çevrenize bir bakın..." Derin bir nefes alıyor.

Yıkık dökük binalara, kara bulutlara, çekirdek kabuklarıyla dolu sokaklara ve toz içindeki havaya göz gezdiriyorsun...

"...çok güzel. Güzel özgürlük!"

"Kim, bu doğru mu? Satış yapmak için izin gerekmiyor mu?"

"Evet, doğru. İsteyen istediği yerde satış yapabilir."

"Aynen öyle. İzin yok, bürokrasi yok! İşte bu yüzden bu şehir ve kanun görevlileri çok havalı!"

"Anladım. İzin yok demek. Havalı."

"Hem de nasıl." Ciddiyetle başını aşağı yukarı sallıyor. Ardından çevresindeki şehri izlerken gururla iç çekiyor.

"Peki, eğer izin diye bir şey yoksa ben burada ne arıyorum?" (Omzundaki polis armasına bak.)

"Eğer bu konuya kötü niyetle bakacak olursak mülk sahiplerinin çıkarları için burada olduğumuz söylenebilir. Ama ben öyle bakmıyorum."

"Memur bey, bunların hepsi sizin sayenizde! Siz olmasanız burada hayatta iş yapılmazdı. Kevgir devletin bir parçasısınız!"

Kevgir, bazı sıvıları süzmek için kullanılan, delikli, genellikle yuvarlak biçimli bir mutfak gerecidir. Şüphesiz neredeyse hiç kural olmadığı için böyle söylüyor.

"Ama sen bir yabancısın. Yabancı devletlerin çıkarlarını korumuş oluyorum!"

"Evet, Revachol çok havalı. Nereli olduğun, kim olduğun hiç önemli değil... Tek önemli olan özgürlük." Takdirle başını sallıyor.

"O zaman kanunsuzluğu savunuyorum. Ben kanun görevlisi değil, anarşinin görevlisiyim."

"Evet, sizin asıl olayınız bu." Takdirle başını sallıyor. "Özgürlük harika bir şey. Özgürlük sayesinde benim gibi bağımsız girişimciler rekabetçi fiyatlara kaliteli ürünler satabiliyor."

"Yani havalı insanlar iş adamlarını korurken diğer herkes harabelerde mi yaşıyor? Bana pek havalı gelmedi."

"Evet... ama havalı harabeler." Sana katılıyor. "Aracı olmadığı için kaliteli ürünler satabiliyorum. Evini yeniden inşa etmek zorunda değilsin. Git bir kraterde yaşa! Ya da bir ağaçta!" Bir ağacı işaret ediyor. "Bunu başka nerede yapabilirsin ki?"

Başka yerlerde de bir ağaçta yaşayabileceğine eminsin ama söylesen de sana inanmaz.

"Kevgir devlet mi? Haklısın, gerçekten havalı. Ben havalı, delikli bir devlet aracının bir parçasıyım!"

"Güzelmiş. Ne kadar az izin, benim için o kadar az iş. Devam edelim."

"Evet. Revachol benim gibi bağımsız serbest meslek erbapları için en iyi yer. O yüzden bu kadar havalı. Bir sürü manken ve havalı ünlü de o yüzden burada..." Yüzünde diş macunu reklamındaymış gibi koca bir gülümseme beliriyor.

"Bir dakika, burada satış yapmak için gerçekten hiçbir izne ihtiyacın yok mu?"

"Benim gibi havalı memurlara indirim yapıyor musun?"

"Siileng'in yerinde indirime gerek yok memur bey. Zaten her şey indirimde." Başıyla kasaları işaret ediyor. "Her şeyde %50 indirim benden!"

Fiyatları daha sonradan indirmek için önce %100 zam yapmış olmasın?

Üstüne düşmeye gerek yok.

Evet. Bu bir meslek sırrı. Bırak onda kalsın.

"Hepsi gerçekten indirimde mi, yoksa önce fiyatları mı artırdın?"

"Memur bey, siz bu işi biliyorsunuz! Beraber çalışmalıyız. Piyasayı altüst edelim ne dersiniz?" Göz kırpıyor.

"Bu kadar o zaman. Sana başka bir şey sorayım."

"Emrinize amadeyim..." Tekrar gülümsüyor.

"Ee... nerelisin?"

"Ben mi? Bu çok sıkıcı bir hikâye memur bey. Geçmiş kimin umurunda? Artık tüm olayım iş... Tüm olayım Revachol."

Muhtemelen Siigay'lı. Bazen Kayısı Hükümdarlığı da denir. Samara isolasında bir takımada.

"Kayısı Hükümdarlığı'ndansın değil mi?"

Teğmen sözlerine biraz yüz ekşitiyor.

Pot kırmışsın gibi.

Kayısı Hükümdarlığı, Siigay takımadalarının Revachol tarafından sömürgeleştirildiği bir dönemi çağrıştırıyor. Bir tür hakaret yani.

Dert etme. Bırak cevap versin.

"Evet, memur bey ama orada iş yapmak çok zor. Bir sürü kural var, bağımsız yerel girişimciler için çok kötü."

"Yerel girişimci demişken neden beni desteklemiyorsunuz? Seksi bir pantolon ya da havalı bir güneş gözlüğü alarak başlayabilirsiniz... Makarnaya ne dersiniz?"

"Özür dilerim, öyle demek istemedim. Şey demek istemiştim..." (Titizlikle telaffuz et.) "...Sii-gay..."

Siileng "Çok havalı," diyor ve başıyla onaylıyor. Kaşları çatık. "Bağlı tarihimiz hakkındaki farkındalığınızı takdir ediyorum. Sömürgecilik için özür dilemeniz gerçekten çok kibar bir davranış. Ama Kayısı Hükümdarlığı bir bok çukuru. O yüzden terk ettim."

"Ama bok çukuru olmasının sebebi Revachol değil mi?"

Kocaman gülümsüyor. "Öyle diyorsanız öyledir memur bey. Politika benim pek umurumda değil. Ben bir girişimciyim. İş için iyi olan benim için de iyidir."

"Neden bu konuda konuştuğumu bilmiyorum. Bir çeşit... zihin reaksiyonu sanırım." (Başını işaret et.)

"Hayır, hayır, bu çok havalı. Bu tür şeylere önem verdiğiniz için havalı bir polissiniz. Havalı gözlükler de almalısınız." Güneş gözlüğü yığınını işaret ediyor.

"Önemli değil. Diğer halkları ve kültürleri desteklemeye çalışıyorum."

"Bu çok havalı memur bey. Desteklemek demişken yerel bir girişimciyi desteklemek için bir pantolon ve gözlük almayı düşünmez misiniz?"

"Siigay ya da Kayısı Hükümdarlığı bana hiç fark etmez. Benim derdim satış. Hadi gelin size de bir satış yapayım." Kutuları işaret ediyor. "Süper yüksek kalite, tüketici dostu fiyatlar."

(Konuyu irdeleme.) "Peki. İşimize dönelim."

"Çok havalı. Sizi sevdim memur bey."

"Ama sen buralı değilsin, değil mi?"