Konuşma · SIILENG

"Tamamdır, bu toparlanmanıza yardım eder." Deri bir torbadan bir onluk banknot çıkarıyor.

"Havalı bir polis olduğumu kendin söyledin ama park bankında soğuktan ölmek hiç havalı olmaz."

"Patronuna burada yaptığın işi anlatmamam için yatırım yap."

"Bana, yani son derece deneysel bir insana yatırım yapmış olacaksın. Risk/kazanç oranım aklını alır."

"Egzotik ürünlerden daha riskli olmayacağı kesin... Ne kadarlık bir yatırımdan bahsediyoruz?"

"Ben bir polisim. RHM'yle iyi ilişkilere yatırım yapmış olacaksın."

Doğrudan gözlerine bakıyor. "Anlıyorum memur bey." Sana katılıyor. "Ne kadarlık bir meblağdan bahsediyoruz?"

"Ha, tamam." Adam duruyor, yüzü bir anda ciddileşiyor. "Ama neden memur bey?"

Süsleyip püslemeye gerek yok, direkt ne istediğini söyle.

"Derhâl bana paranı ver."

"Tekrar sormanız gerçekten çok havalı... Bu üçüncü oldu. Onun yerine siz bana para verseniz ben de size havalı bir pantolon versem?" Pantolonu gösteriyor.

"Vay! Çok havalı... Sürekli aynı cümleyi söylüyorsunuz efendim. Hiç fark yok. Bire bir aynı." Şaşkınlıkla gülümsüyor. "Size bir güneş gözlüğü bağışlamama ne dersiniz? Fiyatlar 20 sentten başlıyor, 2 reále kadar gidiyor."

"Ha, tamam." Siileng duruyor, yüzü bir anda ciddileşiyor. "Ama neden memur bey?"

"Çünkü bana rüşvet vermeni istiyorum. Ben polisim, unuttun mu? Biz buralarda böyle yaparız."

"Ama memur bey, size ne diye rüşvet vereceğim?" Sokak satıcısının yüzü çok ciddi.

"Bence siz rüşvet işinin nasıl işlediğini anlamamışsınız dedektif..." Önce sana sonra da satıcıya bakıyor.

"Üzgünüm dedektif." Adam bütün mevzuyu unutmuş gibi gülümsüyor.

Sen rüşvetle ilgili hiçbir şey bilmediğini fark ederken aranızdaki hava tuhaflaşıyor.

"Ben dürüst bir girişimciyim. Eğer bana iyi bir sebep vermezseniz size rüşvet veremem, kusura bakmayın dedektif." Adam bütün mevzuyu unutmuş gibi gülümsüyor.

"Çünkü ben... yozlaşmış olduğum için? Tam olarak bu işler nasıl yürüyor bilmiyorum... Yozlaşmış olmayı yani."

"Ah, evet. Pek çok polis öyle." Sokak satıcısı başıyla onaylıyor, son derece ciddi.

"Rüşvet mi istemeye çalışıyorsunuz? Eğer öyleyse pek iyi bir iş çıkardığınız söylenemez..." Satıcıya bakıyor.

Sen rüşvetle ilgili hiçbir şey bilmediğini fark ederken aranızdaki hava tuhaflaşıyor.

"Bilmiyorum ki, sana soracak aklıma başka bir şey gelmedi. Bir şekilde para bulmam lazım."

"Ah, evet. Para çok önemli." Sokak satıcısı başıyla onaylıyor, son derece ciddi.

"Sattığın gıda paketlerinin üzerinde insani yardım yazıyor. Ne iş?"

"Şu önceden paketlenmiş, uzun ömürlü, leziz yemek çantalarını mı diyorsunuz? Pişirmesi çok kolay, hiç zorluk yok, çok da ucuz... Biraz alıp deneyin!"

Zorluk yok mu? Az da olsa zorluk var gibi. Ahlaki bir zorluk.

"İnsani yardımın amacına biraz ters değil mi? Ücretsiz olmaları gerekiyor. İnsani yapan bu sonuçta."

"Zaten bedava sayılır. Tanesi beş sent! Mis gibi ton balığını götürün... Yanında biraz da makarna nasıl olur?"

"Birinin üzerinde 'Yeniden Satılamaz' yazıyor."

"Sıkıntı yok memur bey. Ben bunların hepsini çok güvendiğim bir tedarikçiden alıyorum."

Bir dakika... HUMANOX, insani yardım...

"Peki, tedarikçin kim?"

"Ah, çok iyi biridir. Tanışsanız çok seversiniz. Tekrar geldiğinde size haber veririm."

"İlginç." Teğmen not almak için mavi defterini çıkarıyor.

"Eğer emin olmak istiyorsak daha fazlasına ihtiyacımız var ama güzel sorular sordunuz ve iyi gördünüz memur bey," diye düşünüyor.

Hepsi gösteri efendimiz. Bu adamı yakalamak için daha fazlasına ihtiyacınız olduğunu biliyor. Belki daha sonra yakalarsınız?

"Tedarikçin şu HUMANOX kamyonunu mu sürüyor?" (Üzerinde kocaman HUMANOX sembolü olan kamyonu işaret et.)

"Ne?" Sokak satıcısı sol omzunun üzerinden sanki hayatında hiç kamyon görmemiş gibi bakıyor.

Gerçekten çok inandırıcı bir performans. Bravo!

"Bakın memur bey, ben sadece bir satıcıyım. Tedarik zinciriyle ilgili sorularınız varsa tedarikçimle konuşmanız gerek. Bu işler böyle yürüyor."

"Peki madem. Lezizlerse sorun yok."

"Hem de çok lezizler. Üstüne raf ömürleri çok uzun. Yazın bile açıkta bırakabilirsiniz! Deneyin. Biraz ton balığı alın. Bozulmaz."

"Benimle oyun oynayayım deme satıcı bozuntusu. Ne oluyor burada?"

"Bir şey soracağım, kaset satıyor musun?"

"Kaset derken müzik kaseti mi? Müzik yok! Müzik dinlemeyin. Havaya girmek istiyorsanız acayip fiyakalı güneş gözlükleri satıyorum." Solundaki pespaye kutuyu işaret ediyor.

"Anladım, yani nereden kaset bulabileceğime dair bir fikrin yok?"

"Kaset mi?" Bu düşünce ona çok mantıksız geliyor. "Her yerde kaset var! Çok değersizler. Çocuklar onları ağaçlara fırlatır. Hatta bu kamyonun hemen arkasındaki çalılarda bir tane var."

Başıyla arkasındaki boş kamyon kabinini işaret ediyor. "Ama kimse yüksek kalite plastikten yapılmış güneş gözlüklerini çalılara atmaz efendim." Gülüşü büyüyor.

Batıda, kasetin koyu kahverengi bantları ağaçtan sarkıyor ve rüzgârla dalgalanıyor...

Bir baksan iyi olur. Hiç yoktan iyidir.

"Şimdilik sadece bakıyorum, teşekkürler." (Bitir.)

"Tabii efendim, çok havalı. İyice bakın, burada her türlü ürünüm var."

"Ee, Siileng... uyuşturucu konusundaki duruşun nedir?"

"Uyuşturucu mu?" Bir anlığına nasıl cevap vereceğime emin olamıyor. "Ben öyle şeylere bulaşmam memur bey. Uyuşturucu insanların hayatını mahvediyor."

"Tabii siz uyuşturucu seviyorsanız ayrı... O zaman uyuşturucular harikadır. Parmaklarını öpüyor. "Uyuşturucular çok leziz."

(Devam et.) "Limandan uyuşturucu taşıyan bir kamyon şoförü arıyoruz. Her kimse trafik sıkışıklığındaymış."

"Bunu araştırmanız sizi daha da havalı yaptı. Ama..." Mallarını işaret ediyor. "Ben kamyon şoförü değilim, ben sadece sokak satıcısıyım. Bu konuda hiçbir şey bilmiyorum."

Apaçık yalan söylüyor beyim. Ama gerçekten buna çok inanmış. Daha saf olsak ona inanırdık.