Konuşma · MAVİ YAKALI KADIN

"Ah." Boynuna dokunuyor. Gözleri, denizin dibindeki inciler gibi soluk.

"Ah," diyor tekrar. "Daha az önce..." Mutfak masasına bakıyor. İki sigara izmariti hâlâ küllükte.

"Daha az önce buradaydı. Hayattaydı."

"Bunun hiç beklenmedik bir durum olduğunun farkındayız. Bilmenizi istiyorum ki herhangi bir sorunuz olursa ben ve partnerim," sana işaret ediyor, "size yardım etmek için buradayız. Acele etmeyin."

"Ona ne olmuş?" Sana dönüyor. Boynu ve yanakları kırmızı lekelerle kaplı, çenesi titriyor.

"Kaza. Tahtalardaki bir boşluğa takılıp başını çarpmış."

"Sarhoş muydu?"

"Evet."

"Anladım..." Gözleri uzaklara bakıyor, sahneyi zihninde canlandırmaya çalışıyor. "Öyle mi... buldunuz? Soğukta uzanıyor muydu?"

"Ne kadar süredir oradaydı?"

Eğer "Belki iki gün" dersen bu sözlerin kadının zihnine ebediyen kazınacak.

"Belki iki gün."

Gözlerini kırpıyor. Gözlerinde yaş birikirken elbisesinin ceplerinde bir şeyler aramaya başlıyor.

Mendil!

(Hiçbir şey söyleme. Sadece teğmenin mendilini ver.)

Mendili alıp göz yaşlarını silerken yüzündeki küçük ve korku dolu bir gülümseme titreşiyor. Aklı karışmış görünüyor.

"Sizin için çağırabileceğimiz biri var mı? Belki bir arkadaşınız, akrabanız, size yardım edebilecek birileri."

"Yok, hayır..." Nefes çekiyor. "Sadece kızlarıma söylemem lazım..." Ciğerlerindeki hava çekiliyor.

Asit gibi yakıyor.

Gerçek olamaz gibi.

"Of, onları arasam mı? Eve gelmelerini söylesem mi?"

Hayır. Bir gün sonra.

"Hayır, kendinize gelmek için bir gün bekleyin. Yarın eve döndüklerinde daha hazırlıklı olursunuz."

"Güzel, sanırım öyle yapmam en doğrusu, teşekkürler..." Başıyla onaylarken yüzünde buruk bir ifade var.

Takati kalmadı. Yüreği dağlanıyor. Az sonra lavaboya gidip çığlık atması gerekecek.

"Bana sadece şunu söyleyin, şimdi ne yapacağım? Eşim nerede? Onu görebilir miyim?"

"Şehir morguna götürdük. Adli tabip, cenaze için sizi yakın zamanda arayacak. Hemen ulaşmak isterseniz numarası burada." Morgun iletişim bilgileri bulunan bir broşür uzatıyor.

Çok iyi düşündü.

"RHM'nin sizin için yapabileceği başka bir şey var mı?"

"Hayır. Bir şey olursa sizi ararım. Ben hâlâ..." Yüzünü ovuyor, parmaklarını hissizleşmiş yanaklarında gezdiriyor.

"Teşekkürler." Aşağı bakıyor. "Söylediğiniz için teşekkürler. Başka bir şey olursa..." Nefesi tükeniyor.

Gücünü tüketti. Yakında kasları pes edecek. Şimdiden titremeye başladı.

"Tekrar başınız sağ olsun."

Teğmen, kadını başıyla selamladıktan sonra sana dönüp kısık bir sesle "Dışarıda konuşalım," diyor.

(Kütüphane kartını kadının yanına koy. Odadan çık.)

...

Bunun cevabını biliyorsun. Tuhaf bir şekilde zihninde beliriverdi.

"Şehir morguna götürdük. Adli tabip, cenaze için sizi yakın zamanda arayacak. Bu süre içinde herhangi bir sorunuz olursa RHM'yi arayabilirsiniz."

"Anladım. Söylediğiniz için... teşekkürler." Yüzünü ovuyor, parmaklarını hissizleşmiş yanaklarında gezdiriyor.

Çok iyi düşündünüz. Şimdi gitmeniz gerek, beyim.

"Söylediğiniz için teşekkürler, memur bey..." Aşağı bakıyor.

Gücünü tüketti. Yakında kasları pes edecek. Şimdiden titremeye başladı.

"Tekrar başınız sağ olsun." (Kütüphane kartını kadının yanına koy. Odadan çık.)

"Evet, haberleri olmalı. Arayıp buraya çağırmamızı ister misiniz?"

"Hayır, ben ararım. Sadece..." Tekrar nefes çekerken canı acıyormuş gibi sol göğsüne elini koyuyor.

"Sizin için çağırabileceğimiz biri var mı? Belki bir arkadaşınız, akrabanız, size yardım edebilecek birileri."

"Buyurun." (Teğmenin mendilini ver.)

"Teşekkürler." Yüzünde küçük, korku dolu bir gülümseme beliriyor, göz yaşlarını siliyor. Aklı karışmış görünüyor.

Teğmenin mendilini verme. O özel bir mendil.

Kadın yüzünü elbisesinin koluyla sildikten sonra küçük, korku dolu bir gülümseme takınmayı başarıyor. Aklı karışmış görünüyor.

"Buyurun." Teğmen mendilini çıkarıp kadına uzatıyor. Kadın başıyla teşekkür ettikten sonra göz yaşlarını yavaşça siliyor.

"Mendilim..." Kadın yüzünü çocuk gibi elleriyle ovarken göz yaşlarına rağmen gülümsemeye çalışıyor.

"Henüz bu noktada anlamamız zor."

"Çok uzun zaman geçmiş olamaz."

"Henüz bilmiyoruz ama sonuçlar gelince size haber vereceğiz."

"Alkol bir rol oynamış olabilir, evet."

"Bir şey söylemek için çok erken ama ilk bakışta kayıp başını vurmuş gibi duruyor."

"Bunun hiç beklenmedik bir durum olduğunun farkındayım. Bilmenizi istiyorum ki eğer herhangi bir sorunuz olursa size yardım etmek için buradayım. Acele etmeyin, buradayım."

Of, öylece öldü mü demem gerekiyor?

Evet. En önemli kısmı bu. O sözcüğü kullan.