Konuşma · MAVİ YAKALI KADIN

"Tamamdır."

"Morgda."

"Kiminle iletişim kurmalıyım?"

Belki RHM? Keşke Kim burada olsaydı...

"Gerçekten bilmiyorum."

"Tamam. O zaman RHM'yi arayayım." Kendini başıyla onaylıyor.

"Belki RHM?"

"Hâlâ bulduğumuz yerde, iskelede."

"Daha götürmediniz mi?!" Sesinde endişe var.

"Hayır, götürdük."

"Hayır ama götüreceğiz. Şehir morguna götüreceğiz."

"İnanamıyorum..." Eliyle ağzını kapatıyor. "Hâlâ orada olduğuna inanamıyorum, delilik bu."

"Morgda."

"Hâlâ orada, iskelede."

"Evet."

Yutkun.

(Mırıldan.) "Bunu yapmak istemiyorum..."

"Lütfen ağlamayın."

"Bilmiyorum."

"Çok uzun süredir. Üzgünüm."

"Ölene kadar içmiş."

"Düşüp başını banka vurmuş."

"Bunu yapmak istemiyorum."

"Ne?" Sana şaşkın gözlerle bakıyor.

Sessiz kal.

"Ben galiba sadece şunu öğrenmek istiyorum... Nasıl öldü?"

(Elini kaldır.) "Kim, ben halledebilirim. İzin ver halledeyim."

Teğmen ağzını kapatsa da durumdan memnun olmadığı belli.

"Söyleyin, Victor'a ne oldu?" İlk önce teğmene, sonra sana bakıyor.

"Eşinizin son kullanma tarihi geçti."

"Son kullanma tarihi mi geçti?" Gözlerini kısıyor. "Süt gibi mi yani?"

"Hayır, öldü."

"Aa."

"Öldü işte."

"Evet, ben..." Boğazına bir şey takılıyor, ellerini boynuna sarıyor.

"Affedersiniz, bir saniye... Ne söyleyeceğimi bilmiyorum." Elini alnına koyuyor. Gözleri, denizin dibindeki inciler gibi soluk.

"Artık daha iyi bir yerde."

"Nerede? Kaçtı mı?"

"Öldü diyorum."

Teğmen araya giriyor. "Çok üzgünüz ama eşiniz Victor Méjean bu sabah Martinaise iskelesinde ölü bulundu."

(Kim'e dön.) "Bir parçam bunu yapmayı reddediyor."

(Kendi yanağına tokat at.) "Aptal... Aptal... Söyle gitsin işte..."

"Neyi?" Korkmuş görünüyor.

Teğmen seni "Dedektif bey..." diyerek uyarıyor.

(Kendi yanağına tokat at.) "Aptal... Aptal... Söyle gitsin işte..."

"Neyi?" Korkmuş görünüyor.

Çok geç, berbat ettin, hemen söyle gitsin.

(Billie'ye dön.) "Bir parçam bunu yapmayı reddediyor."

"Neyi yapmak istemiyorsunuz?"

(Billie'ye dön.) "Bunu yapmak istemiyorum."

"Siz kitapçıdaki adamsınız... Kakadumu geri getirmeye mi geldiniz?" Kısa bir süre gergin bir şekilde gülümsedikten sonra gülümsemesi kayboluyor.

"Kendimi tanıtmamıştım, ben Billie. İçecek bir şeyler alır mısınız?" Mutfağa bakıyor. "Çay veya limonata verebilirim. Kahvemiz bitti..."

Teğmen buharlanmış gözlüklerini çıkarmış ve mendiliyle siliyor. Tek başınasın.

Yoğuşma, dışarıdan içeri girdiği için.

Gözlüklerini takmadığı anlarda savunmasız hissediyor olmalı. Bu yüzden mi senin başlamana izin veriyor?

"Konu kakadu değil."

Sadece başıyla onaylıyor.

Kendine hâkim ol. Haberi beden dilinle vermemelisin.

"Kusura bakmayın, gereksiz konuşuyorum..." Başını sallıyor, gerginliğini gülerek atmaya çalışıyor. "Victor her türlü belaya bulaşıyor da. Size nasıl yardımcı olabilirim?"

Haberi vermeden önce biraz havadan sudan sohbet edin.