Konuşma · YAZILIMCI SOONA

Fırsatını bulunca şu mahvolmuş otomobili bir kontrol etmelisin. Önemli bir meseleye benziyor...

"Aman, motor çalışsın da gerisi önemli değil."

"O zaman işimize bakalım."

"Terk edilmiş güç kaynağı" mı? Acaba ne demek istiyor?

Artık her neyse, iyi bir sebepten bırakılmıştır. Her şeyi çok kurcalamamak lazım...

"Ne tür şeyleri 'yoluna koymam' gerek?"

"Orası size kalmış. En azından yoğun ve zorlu bir süreç için fiziksel ve zihinsel açıdan hazırlıklı olmanızı öneririm. Başladıktan sonra ara veremeyeceğiz."

En azından iyi bir çift eldiven taktığından emin olmalısın.

"Radyo mühendisleri anten bağlantılarını temizlemek için pahalı çözelti spreyler kullanır ama alelade amonyak da işinizi görür..."

Şşt, esas işi yapan amonyağın içindeki alkol, sende olduğu gibi.

"Son olarak uyarıcılar meselesi var. Bazıları çalışmalarına yardımcı olması için yasa dışı amfetaminleri tercih ediyor. Ben onlardan değilim ama böyle de bir durum var."

"Tozutmuşlarla olanlardan sonra amfetamin önermen biraz ironik değil mi?"

"İroni beni ilgilendirmiyor. O işleri daha kavramsal düşünen tiplere bırakıyorum."

"Uyuşturucudan uzak durmaya çalışıyorum. Uyarıcı kullanımı son derece sorumsuzca."

"Ben kullanmıyorum çünkü midemi bulandırıyor. Herkesin kendince sebepleri var. Yargılamam."

"Yani daha önce de tozutmuşlarla takılmışlığın var?"

"Teknik meslekler belirli bir kişilik türüne cazip geliyor olabilir. Üzerine pek fazla düşünmedim."

"Hazırım. Hadi yapalım."

"Dur, hazırlanmam için biraz zaman gerek."

"Olur. Gitmeye hazır olduğunuzda bekliyorum."

"Bu güzel şeyi ikinci el dükkânından aldım." (Aşırı pahalı alıcı‑vericiyi kullan.)

"Bu... Kristallsprach mı?" Kutuyu nazikçe açarken başını kaldırıp sana bakıyor. "Model 9 mükemmel bir ekipmandır. Buna ne kadar ödediniz bilmem ama gayet güzel çalışacaktır."

Kendine büyülenme konusunda pek sık müsaade etmese de Kristallsprach'ı tutuşu, çok değerli bir hediye alan birini andırıyor.

"Bunu limanın yakınlarındaki bir ofiste buldum." (Gayet yeterli alıcı‑vericiyi kullan.)

"Çok gelişmiş bir model değil." Birkaç düğmeyi çeviriyor ve sonra alıcı‑vericiyi kenara koyuyor. "Ama en azından her şey yerli yerinde görünüyor. Evet, bu işimize yarar."

Başka söze gerek yok.

"Hâlâ çözülmemiş bir gizem var... Lanetli Ticaret Bölgesi'nin elektronik kapı zilindeki hayalet."

"Ürkünç kadın!" Alnını tokatlıyor. "Biz de orada çalışırken bunu merak ediyorduk... ama aklımdan tamamen çıkmış gitmiş!"

"Entroponolojik parazit olmalı. Radyolarda ve uzak mesafe aramalarda olan cinsten... Şimdi anlam kazandı, meğer pus yanı başımızdaymış."

"İnanılmaz..." Teğmen mırıldanıyor. "Polis telsizlerinde de sürekli olmasını açıklar bu."

"Entroponolojik parazit mi?"

"Esasında epey yaygındır. Sinyal pusun içinden geçerken her türlü düzensizlik görülür. Başka birinin konuşmasından parçaları, eski aşkınızın sesini veya 100 yıl önce olmuş bir olayın yankısını duyabilirsiniz."

"Pus bir anılar geçididir ve anıların kime ait olduğunu ayırt etmez. Her şeyi duyabilirsiniz."

"Çok mantıklı. Açıkladığın için teşekkür ederim."

"Ne demek." Gülümsüyor.

"Ücretli bir iş değil ama Koalisyon Savaş Gemisi Archer'la iletişim kurmama yardım edebilir misin?"

"Su kaplarını doğru konumlara taşıdım, tıpkı istediğin gibi. Sırada ne var?"

"Harika, artık her şey hizalanmış olmalı..." Duruyor, nemlendirici sürdüğü dudaklarını ısırıyor.

Çok Bilmiş Hanım tereddüt ediyor.

"Pekâlâ, hadi parti başlasın artık!"

"Evet," diyerek sessizliğini bozuyor. "Hadi yapalım. Şimdi tek yapılması gereken, kulaklığın sesini açmak."

"Konumu doğru belirleyebildiysem bu anomalinin çıkardığı sesi duyabiliriz."

"Sadece sessizlikten ibaret olmayacak mı?"

"Bilmiyorum." Radyosayarın içine bakıyor. "Ben de bundan korkuyorum. Bilmiyorum. Her şey olabilir."

"Yani, hiçlik nasıl bir ses çıkarır ki? Var olmayan bir şeyi nasıl dinleyebilirsiniz?" Yüzünü sana dönüyor, ana sistemin ışığıyla beliren gölgeler, çenesine düşüyor.

"Peki ya sessizlik sadece onu çevreliyorsa ve yutağın kendisi..." Suskunlaşıyor, elektriğin soğuk ışığında yüzü çok solgun görünüyor.

"Haklısın, temkinli olmalıyız. Neyle karşı karşıya olduğumuzu bilmiyoruz."

"Olabilir." Yüzünü ovuşturuyor. "Belki de yorgunluktan."

Şunu mantıklıca bir düşünelim. Hiçlik şayet hiçlikse neden korkutucu olsun?

"Korkutucu ama onunla yüzleşmek zorundayız."

"Evet..." Nefes alıyor. "Haklısınız, hadi yapalım." Kocaman kulaklığını takıyor, klavyede SESİ AÇ tuşuna basmaya hazır...

Teğmen bir adım geri çekiliyor...

Ve hiçbir şey olmuyor.

Soona Luukanen-Kilde klavyesinde ses açma tuşuna basarken hiçbir şey olmuyor. Sadece sessizlik var.

Kilise zemininde küçük bir hayvanın hareketini duyuyorsun. Kutsal mekân o kadar sessiz.

(Sessiz kal.)

Konuşmuyor, gözleri kapalı ve kaşları birleşik, derin bir odaklanma hâlinde duruyor ve bir eliyle kulaklığı bastırıyor.

"Eee?"

"Hadi be..." Yüksek sesle iç çekiyor, sonra kulaklığını sökercesine çıkarıyor, hâlâ sana bakmaktan kaçınıyor.

"En azından dünya hâlâ yerli yerinde." (Etrafına bak.)