Konuşma · YAZILIMCI SOONA

"Kitabevindeki kadın benden nefret ediyor. Benim lanetin bir parçası olduğumu söylüyor, o ne demekse."

"Neden lanetin bir parçası olduğunu düşünüyor?"

"Çünkü o Martinaise'li ve buranın insanları hiç radyosayar görmemiş. Cihazın kötülük saçtığını düşünüyor."

"Biraz peşin hükümlü davranmıyor musun?"

"Hayır." Yorgun gözlerle sana bakıyor. "Rehm Civic'imi ilk gördüğünde resmen inandığı güçlere dua etmeye başladı. Uydurmuyorum bunu."

Teğmen öksürüyor, durumu komik bulduğu belli.

"Bir keresinde sabah bir gittim ki çalışma alanım tuhaf şeylerle doluydu... İncik boncuk ve tılsımlar falan. Totemler. Semenine büyülerine benziyordu."

"Yani sizden isteğim şu: Gidip kadınla konuşun, polis olduğunuzu ve binanın bodrumuna girmeniz gerektiğini söyleyin. Sonra da bana haricî kopyayı getirin. Olur mu?"

"Evet, Martinaise'liler çağa ayak uydurmayı pek sevmez."

"Rehm Civic'imi ilk gördüğünde resmen inandığı güçlere dua etmeye başladı. Uydurmuyorum bunu."

"Peki ya gerçekten kötülük saçıyorsa?" (Gözlerini kıs.)

"Bir şey saçmıyor, alıcılarıyla..." Açıklamayı kesiyor. "Tıpkı onun gibi konuşuyorsunuz. Rehm'imi ilk gördüğünde dua etmeye başlamıştı. İnandığı güçlerden medet umdu."

"Çok acımasız olma. Bu sadece kadının sosyoekonomik durumu yüzünden."

"Evet ama Rehm Civic'imi ilk gördüğünde resmen inandığı güçlere dua etmeye başladı. Uydurmuyorum bunu."

"Dur biraz. Sen lanetin bir parçası mısın?"

"Tabii ki hayır." Kollarını kavuşturuyor. "Neyse, artık anahtarım yok ve kadın da beni içeri almıyor."

"Pekâlâ, gidip haricî kopyayı arayacağım." (Devam et.)

"Teşekkürler."

"Teşekkürler." Bir anlığına düşünüyor, sonra radyosayarın arkasına uzanıp sana aşırı büyük bir levyeye benzeyen bir şey uzatıyor.

"Bu da benim Kvalsund çok amaçlı aletim. Buzları kırmak için ihtiyacınız olabilir. Her şeyi açar. Bana haricî kopyayı getirebilirseniz Kvalsund sizde kalabilir."

Bunu söylemek biraz canını yakıyor. Kvalsund'dan ayrılacağı için pek mutlu değil.

Efsanevi Kvalsund çok amaçlı aleti! Bu alet, levyenin 2.0 sürümü. Senin gibi profesyoneller için.

Bu görkemli çok amaçlı aletin yanında, sıradan bir levye tamamen DEMODE kalıyor.

"Teşekkürler." Bir anlığına düşünüyor, sonra radyosayarın arkasına uzanıp sana aşırı büyük bir levyeye benzeyen bir şey uzatıyor.

"Teşekkürler." Bir anlığına düşünüyor, sonra radyosayarın arkasına uzanıp sana aşırı büyük bir levyeye benzeyen bir şey uzatıyor.

"Aradığın filaman bu mu?" (Proje planını göster.)

"Hayır, o sizin çaldığınız ve yetkisiz erişim sağladığınız proje planı." Beceriksizce gizlediği bir sabırsızlık içinde masaya vuruyor. "Bana lazım değil."

"Günahını almayın, terk edilmiş bir bölmede masanın çekmecesinde öylece duruyordu."

"Tamam ama olsun."

"Hayır, bu proje planı, bana lazım değil. Doğru filaman belleğin üzerindeki gümüş etikette 'HARİCÎ KOPYA' yazıyor."

Bunu nasıl ele geçirdiğin umurunda değil.

"Haricî kopya nedir ve ona neden ihtiyacın var?"

"Eski işverenimin projesi olan üzerinde çalıştığımız radyo oyununun yedeği. Tıpkı bu radyosayarın içindeki gibi bir filaman bellek üzerinde yer alıyor." Makinenin içinde parıldayan küpü işaret ediyor.

İşleri senin için ekstra basitleştiriyor.

"Yedeğin kendisi yok oldu ama geriye kalanları kullanarak anomalinin tam konumunu saptayabilmeyi umuyorum. Eski çalışma alanıma gidip filamanı almalısınız."

Dur biraz... İsmi haricî kopyaysa neden hâlâ çalışma alanının içinde?

"Eski çalışma alanın nerede?"

"Saint‑Ghislaine Sokağı'nda, Doğu Delta Ticaret Bölgesi'nde." Yüzüne düşen saçları uzaklaştırıyor ve içini çekiyor.

"Siz Lanetli Ticaret Bölgesi ismine daha aşinasınızdır. Meydandaki kitabevinin içinden oraya girebilirsiniz. Dükkân sahibine biraz açıklama yapmak zorunda kalacaksınız sadece."

"Bu arada biz o dondurucuya bir ceset koyduk."

"Durun, ne?" Panik hâlinde sana bakıyor. "Kimin cesedi?"

"Yani, dondurucu meselesini bütün dünyaya duyurmamız gerekmiyor." Teğmen sana bakarak konuşuyor.

"Kimin cesedi?" Kadın tekrar cevap talep ediyor. Önce sana, sonra teğmene bakıyor.

"Asılmış adamın cesedi."

"Peki dondurucuda ne işi var?!"

Sanki dondurucu üzerinde bir tür mülkiyet hakkı olduğunu hissediyor.

"Endişelenme, geçici olarak koydum. Resmî polis soruşturması kapsamında."

"Koydunuz ha..." Geri kaykılıyor, göz kapaklarına masaj yapıyor. "Buz ayılı dondurucunun içine ceset koydunuz..."

"Soruşturma öyle gerektirdi."

"Peki," diyor, parmaklarını kaşlarına bastırıyor. "Çok süper, beni de işin içine kattığınız için teşekkürler."

"Bu bilgiyi gizli tutarsanız seviniriz hanımefendi."

"Kime söyleyeceğim ki, anneme mi?" Kıvırcık kafasını iki yana sallıyor. "Söyleyecek kimsem yok. Olsaydı da söylemezdim. Umurumda değil."

"Bilmeni istedim sadece."

"Evet, ben de onu diyorum."

"Filamanı getirdim." (Haricî kopyayı ona ver.)

"Teşekkürler." Filamanı alıyor, yanındaki metalik etiketi inceliyor. "Galiba aradığımız cihaz bu."

"Şimdi ne olacak?"

"Şimdi geriye neler kaldığını görmek için bunun çıktısını alacağım." Filamanı radyosayarın çekirdeğine çoktan yerleştirmiş, kapağı kapatmaya hazır.

"Dur! Henüz koyma, tehlikeli olabilir!"

Kadın gülmeye başlıyor ama hemen duruyor, sesi tuhaf bir şekilde neşesiz: "Hayır, tehlikeli değil, sadece moral bozucu."