Konuşma · YAZILIMCI SOONA

"Nereden biliyorsun?"

"Bir teorim var," diyor. Filaman yerine oturuyor. "Lintel, bu bozuk kopyadan anomalinin konumunu tahmin etmiş. Onların hesaplamalarını tekrarlamak istiyorum, bu sefer daha iyi ekipman kullanarak."

"İzleyin," diyor ve makinenin klavyesinde YAZDIR tuşuna basıyor. "Ne kadar da çetrefilli bir başarısızlık gösterisi."

Kâğıt mürekkeple dolmaya başlıyor, parlak bir karanlığa boyanıyor. Tek bir satır veri bile görülmüyor.

Bunda bir yanlışlık var, makineler böyle davranmamalı.

Sırtından soğuk terler iniyor... Bu çok korkutucu.

Dosdoğru sana bakan derin bir karanlık.

(Geri çekil.) "Lütfen... dur. Şu şeyle oynamayı kes!"

"Ha?" Şaşkın hâlde sana bakıyor.

"İyi misiniz?"

Bu çok utanç verici...

"Hiç, öhm, lütfen... devam et."

Soona yanıt vermiyor, elleri çıktının üzerinde hareket ediyor. Bir şey arıyor... Gözleriyle milim milim kâğıdı tarayarak bir umut ışığı arıyor.

"İşte," diyerek mürekkep lekeli parmağını kaldırıyor. "Buldum."

"Hiçbir şey göremiyorum."

"Bir saniye." Klavyenin başına geçen kadın, yalnızca kendisinin anlayabileceği bazı sayılar yazıyor. Terminalden bip sesi geliyor ve içindeki ışık, yanan bir yürek gibi titreşmeye başlıyor.

"Hâlâ bilinmezliği kurcalamanın iyi bir fikir olduğundan emin değilim..."

"Şşt... Bir saniye müsaade edin, az kaldı..." Daha hızlı yazmaya başlıyor.

Teğmen eğilerek fısıldıyor: "Daha önce hiçbir yazılımcıyı iş başında görmemiştim..."

"Tamamdır!" Soona klavyenin başından yay gibi fırlıyor. "Buldum, anomalinin konumunu tespit ettim!" Yumruğunu havaya kaldırırken sesinde coşku var.

"İnanamıyorum, tebrikler!"

"Teşekkürler!" Sırıtarak karşılık veriyor.

Belki bir içkiyle kutlama yapma zamanı... Sadece bir fikir!

"Peki, nerede? Dünyadaki iki milimetrelik delik nerede?" (Devam et.)

"Orada. Yutakta." Kilisenin öbür tarafında, bir grup su kabının ritüelimsi bir düzende durduğu yeri işaret ediyor.

"Bana tekrar yardım edebilir misiniz?" Başını yana eğiyor, gözleri ışıl ışıl.

"Tabii."

"Şu su kaplarını benim için hareket ettirmeniz gerek, hesaplamalarımı tekrar kontrol etmek istiyorum."

Ne kadar ilginç bir teklif! Su kapları bulmacasını çözmek, tam zekilere göre bir iş.

"Tamam, gidip çözeceğim. Zekâ gerektiren bulmacalarda iyiyimdir."

"Çözmek mi?" Başını iki yana sallıyor, sırıtıyor. "Hayır, bir şey çözmenize gerek yok. Bunun için radyosayarım var." Ana sisteme hafifçe vuruyor.

"Çembere gidin ve talimatlarımı uygulayın: Üçüncü kabı iki santimetre sola, dördüncü kabı da beş santimetre sağa alın. Bunun işe yaraması gerek."

Ne? Sadece talimatları uygulamanı istiyor, bu görevde zekâ açıcı hiçbir şey yok... Çocuklar bile yapabilir!

Evet ama bir şeyleri oynatmak hoşuna gidiyor. Bir şeyleri oynatmak, dinlendirici.

"Ne yani, sence ben zekâ kapasitemle bu problemi kendi başıma çözemez miyim?"

"Hı?" Kaşlarını çatıyor. "Hadi ama, konumuz beyniniz değil. Ben bile tek başıma çözemem."

"Lütfen gidip su kaplarını oynatabilir misiniz? Teşekkürler."

"Harika. Bunu yaptıktan sonra nihayet adaya gidebiliriz." Teğmen memnun.

Harika. Bunu yaptıktan sonra nihayet adaya gidebilirsin. Hadi şu işi bitirelim!

"Tabii, sorun değil."

"Teşekkürler." Gülümsüyor.

Bir şeyleri oynatmak hoşuna gidiyor. Bir şeyleri oynatmak, dinlendirici.

"Çembere gidin ve talimatlarımı uygulayın: Üçüncü kabı iki santimetre sola, dördüncü kabı da beş santimetre sağa alın. Bunun işe yaraması gerek."

"Başka çarem var mı?"

"Buldun mu? Koordinatları buldun mu?"

"Koordinatları buldum!" Kutlama yapar gibi kahkaha atıyor.

Coşku dolu. Bunu yüreğinde hissedebiliyorsun.

Mükemmel bir iş çıkardı!

"Benim yapabileceğim bir şey var mı?"

(Sessiz kal.)

"Bana bir saniye verin," diyerek mırıldanıyor. "Neredeyse..." Daha hızlı yazmaya başlıyor.

"Nerede?" (Eğilerek yaklaş.)

"İşte o beyaz nokta! Ben yazdırdığımda da aynı yerde görmüştüm."

"Ben iyiyim, sadece dikkatli ol lütfen. Dünyadaki bir deliğin yerini bulmaya çalışmak tehlikeli olabilir."

"Dikkatli oluyorum zaten. Bunu sadece teknik bir anomali olarak görürseniz katlanmak kolaylaşıyor." Ellerini çıktının üzerinde gezdiriyor, bir şey arıyor...

(Bozuntuya verme.) "Şimdi ne olacak?"

"Bu filaman bellekle ilgili çok ciddi bir sorun var."

"Ne bulmayı umuyorsun?"

"Yazdırarak vaktini harcama, mürekkep denizindeki beyaz bir noktadan başka bir şey yok. Bozulmuş."

"Beyaz bir nokta mı?" Heyecanlanmışa benziyor, filaman yerine oturuyor. "Tam da bunu bulmayı umuyorum."