Konuşma · BAHÇIVAN

"Endişelenmeye gerek yok," teğmen araya giriyor, "siz yazdınız demiyoruz."

"Peki, yazmadım zaten." Omuzları gevşeyerek geriye yaslanıyor.

"Sen yazdın demedim."

"Efendim, sorunuzda ima ettiniz."

Bir anlığına çekingenliği kayboluyor. Yerini başka bir şey, bir gerginlik alıyor.

"Saat çok geç oldu ve sen hâlâ buradasın."

"Ben bir gece kuşuyum, ne diyebilirim ki?" Gülümsüyor.

O hâlâ burada çünkü sen hâlâ buradasın.

"Bizim yüzümüzden uykusuz kalmak zorunda değilsiniz."

"Şehir geceleri hoşuma gidiyor. Sizin gitmiyor mu?" Karanlığa doğru bakıp tekrar gülümsüyor.

Tuhaf...

O gülümsemede biraz sinsilik var.

"Evrart doğruladı, bizi gözetlemen için göndermiş seni."

"Öyle mi?" Omuz silkerken suratı ifadesizliğini koruyor. "Bu konuyla ilgili bir bilgim yok. Bir yanlış anlaşılma olmalı."

Kadın bir profesyonel. Şu anda şişkoyla yüz yüze gelmekten daha aşağısı itiraf etmesini sağlayamaz.

"Cesedi inceledim. Çok geçmeden onu indiririz."

"Ha, peki." Ne diyeceğini pek bilmiyor. "Haberdar ettiğiniz için teşekkür ederim efendim."

"Eldivenlerini ödünç alabilir miyim? Bir otopsi yapıyorum."

"Otopsi mi? Vay canına. Tabii, sizde kalsın." Kauçuk eldivenlerini sana veriyor. "Bende bir çift daha var."

Eldiven kullanımında oldukça özenli olmalı, çünkü elleri temiz ve narin.

"Söyler misin, serada mart ayında tam olarak ne yapıyordun?"

"Ben, eee..." Soruya şaşırarak el arabasını gösteriyor. "Bu yağacak son kar olabilir. En azından öyle umuyorum..."

"Karın içinde besleyici maddeler vardır, baharda her şeyin yeşermesini sağlar. En azından büyükannem bana hep öyle derdi." Çekingence gülümsüyor.

Evet, sevimli büyükanneyi düşünün, karın tuhaflığını değil.

Gözlerini kısıp kadına dikkatle bak.

Ona bakmayı bırak, etrafına bak! Ne görüyorsun?

Trafik sıkışıklığı?

Doğru. Ayrıca kanal, kitabevi, liman kapısı... Burası harika bir gözetleme noktası; seni gözetlemek için.

"Bizi izliyor olabilir misin acaba?"

"Hayır, tabii ki izlemiyorum! Nereden çıktı bu anlamadım..." Avluya doğru bakıyor ve ifadesi sakinleşiyor.

"O çocuğun marifeti bu, değil mi? O kızıl saçlı sıçanın? İb*e veya kipt demeden cümle kuramıyor... Sürekli başıma bela açıyor."

"Onunla konuşuyordum, evet."

"Belki de konuşmamalısınız. Yani... işinizi yapıyorsunuz ama o çocuk yardım edilecek gibi değil. Hem kesinlikle size yardım etmez." Başını sallıyor.

"Burada oldukça uzun bir süredir dinleniyorsunuz, değil mi?" Teğmen araya giriyor, kadına dikkatle bakıyor.

"Evet. Yorgunum."

"Anlıyorum, RHM burada hoş karşılanmıyor ve yerel halkın gözü üzerimizde."

Sessizlik oluşuyor. Ufacık bir gülümseme.

"Önemli değil, hanımefendi. Ne yapmanız gerekiyorsa yapın." Teğmen sana dönerek başıyla onaylıyor. "Sanırım burada işimiz bitti. Hadi gidelim."

Konuyu değiştirdi ve tekrar açmana izin vermeyecek.

"Şu anda onun bir önemi yok."

"Var çünkü beni rahatsız edin diye sizi gönderdi, değil mi? Onu dinlememelisiniz." Üst köşedeki tahrip edilmiş tabelayı gösteriyor. "Bunu yazan büyük ihtimalle oydu."

"Var çünkü beni rahatsız edin diye sizi gönderdi, değil mi? Sizinle oynuyor." Başını sallıyor. "Polislerden nefret eder, anladınız mı? Buradaki pek çok insan nefret eder."

Anlaşıldı ama bunu kendime saklayacağım.

Yardımcı olabildiğime sevindim. Artık biliyorsun, mahalleli seni göz hapsine almış.

Meydan?

Avluya bir giriş?

Görebildiğin tek şey kadının ten renginin seninkinden farklı olduğu. Gerçekten hepsi bu. Bu bilgiye göre hareket etmen gerekecek.

Hayır, gerekmiyor. Geri bas, iptal et bunu.

Niye bunu düşünüyorum ben, sapına kadar siyahiyim dedim zaten.

Cidden sapına kadar siyahi olduğundan emin misin? Şu ayna denilen şeye gerçekten bir bakman lazım. Şimdilik kadının siyah olduğuyla devam edelim. Vaka için önemli.

"Siyahisin sen."

"Evet, siyahiyim. Kaç kere söyleyeceksiniz bunu?"

"Bu son seferdi, hanımefendi." Sana sert bir ifadeyle bakıyor. "Buradaki sorgumuz bitti. Gidelim."

Senin bir dava çözmek üzere olduğunu falan düşünmüyordu.

"Bana ya normal bir soru sorun ya da yalnız bırakın."

"O ne demek?" İstifini bozmuyor.

"Hiç."

"Martinaise'deki işimize geri dönsek iyi olur." Teğmen sana doğru dönüyor.

"Tabii." Gözlerini kısıyor.

"Eee, ne tür müzikler dinliyorsun bu aralar?"