Konuşma · BAHÇIVAN

"Onunla bir sıkıntım yok. Başka bir konu var mıydı?"

Onunla bir sıkıntısı var. O tekne bir gövde gösterisi ve bundan rahatsız oluyor. Neden olduğunu bilmiyorsun.

Üsteleme.

Muhtemelen bu konuya girmek istemiyor. Bu hislerini kestirmek pek de kolay değildi...

"Evet. Onu diyorum."

"Kuzeyde ne var?"

"Orada rıhtım var, Kıyı Apartmanı binası var. Birkaç konut daha var... Pek bir şey yok açıkçası."

Rıhtım? Binalar? Apartmanlar? Bir keşfe çıkmalısın, belki tırmanacak bir duvar bulursun.

"Sen tam olarak kimsin?"

"Ben mi? Ben sadece bir bahçıvanım."

İyi saklıyor ama o ter ve çamurun altında... başka bir şey var. Katı duruşunun altındaki bir şey.

"Güzel. Peki burada ne yapıyorsun?"

"Çalışıyorum."

"Ne üzerinde çalışıyorsun?"

"Şurada, avluda bir seram var." Omzunun üstünden seraya işaret ediyor. "İş yapmaya çalışıyordum..."

Huzursuzlanıyor. Cümlesini orta yerinde kesiyor.

Senin işini eleştirmek üzere olduğunu fark ediyor, ya da işsizliğini.

"Devam et, dert değil."

"Muhtemelen bildiğiniz üzere orada ağaçta asılı bir ceset var. Epey kötü kokuyor. O yüzden arada soluklanmam gerekiyor."

"Endişelenmeyin, hanımefendi. Orayı temizlemek için geldik, yakında işinize dönebilirsiniz."

"Teşekkürler." Nazikçe gülümsüyor. "Koklamak zorunda kaldığım tuzlardan dolayı başım çatlıyor."

Tuz mu? Amonyum tuzu mu? Belki sonrası için faydalı olur.

"Ama?"

"Eh... Sizin de muhtemelen bildiğiniz üzere orada ağaçta asılı bir ceset var. Epey kötü kokuyor. O yüzden arada soluklanmam gerekiyor."

"Orada seni işinden alıkoyan bir ceset var."

"Evet." Rahatlamış görünüyor. "Epey kötü kokuyor, o yüzden arada soluklanmam gerekiyor."

"Tanıştığıma memnun oldum, Sadece Bir Bahçıvan. Başka bir soruya geçelim öyleyse."

"Ben de sizinle tanıştığıma memnun oldum, memur bey."

"Bir bahçıvandan fazlası var gibi sende."

"Öyle mi?"

Cevabının çabukluğu kesinlikle seni haksız çıkarmıyor.

"Belki de." (Başınla onayla.) "Tanıştığımıza memnun oldum, Sadece Bir Bahçıvan. Bir başka sorum var."

"Evet. Ne yapıyorsun burada?"

"Yine yağmur yağıyor..." El arabasının yanında dinlenen genç kadın iç geçiriyor.

"Daha bir saat önce hava açıktı..."

"Tekrar merhaba, memur bey. Nasıl gidiyor?"

"Dönmüşsünüz."

"Sana birkaç sorum var."

"Elbette. Size nasıl yardımcı olabilirim?"

"Görüşürüz." (Bitir.)

"Şaşırmış gibi konuşuyorsun."

"Buralarda pek polis görmeyiz de, o yüzden."

Gerçekten de öyle görünüyor. Her yerde grafiti var ve arkandaki trafik sıkışıklığı tamamen kontrolsüz görünüyor.

"Martinaise'de RHM mi?" Genç kadın başını kaldırıp sana bakıyor. "Size nasıl yardımcı olabilirim?"

Kadın siyahi.

"Siyahisin sen."

"Nasıl yani?"

Müzikten konu aç. Muhabbeti ilerletir, merak etme!

"Eee, ne tür müzikler dinliyorsun bu aralar?"

"Bilmem..." Etrafına bakınıyor. "Radyoda ne çalıyorsa işte."

Gerilmişten çok kafası karışmış gibi görünüyor.

"Disko müziği dinler misin?"

"Eee... Hayır diyeyim."

"Martinaise'deki işimize geri dönsek muhtemelen daha iyi olacak." Teğmen kadının sözünü keserek sana dönüyor. "Soracağınız başka resmî soru yok, değil mi?"

"Tamam."

"Peki."

"Hiç."

"Martinaise'deki işimize geri dönsek iyi olur." Teğmen sana doğru dönüyor.

"Tabii." Gözlerini kısıyor.

Ne olmuş yani? Ben de siyahiyim.