Konuşma · GÜNEŞ GÖZLÜKLÜ ADAM

"Yine mi bu bok? İnanamıyorum ya..." Kafasını sallıyor, gerçekten bu boka inanmakta güçlük çekiyor gibi görünüyor.

Bu adamda bir tuhaflık var. Ne olduğunu çöz.

"Şimdi sorularıma cevap verecek misin?"

"Hayır." Sakince yanıt veriyor ve sonra sana bakmaya devam ediyor.

"Neden?"

"Çünkü benim işim değil bu. Sen gidip kendi işini yapsana, şu sıçtığımın asılma olayını çözsene?"

"Sorulara cevap vermek istemiyorsan belki de benim bir şeyler söylememi dinlemek istersin?"

"Aslında, bir şeyler söylemeni dinlemek istemiyorum."

"Hadi ama Jean..."

"Tamam. Bir şeyler söyle." Üslubu yumuşuyor. "Bir şeyler söylemeni dinlemek istiyorum."

Duydun mu? Bir şeyler söylemeni istiyor. Bir şey söyle!

Bir anda, gökten zembille inmiş gibi, vakayla alakalı şeyler aklına gelmeye başlıyor!

"Şimdi, vurulan ve asılan adam var ya? Onu asılmış gibi gösteren kişi tarafından vurulmuş olabilir."

"Örtbas olayını tezgâhlayanın fail olduğu bir örtbas olayı mı? Mantıklı."

"Değil mi ya? Ama sebebi ne?"

"Sebep bulamadın mı? O hâlde çifte örtbas fazla iyi bir çözüm."

"Evet... Aa, ben bunları sana neden anlatıyorum ya?"

"Bilmem... Neden anlatıyorsun?" Sana tuhaf bir bakış atıyor.

"Of, dahası var..." Şüpheyle sana bakıyor. "Bir şey daha istiyorsun... Nedir?"

Sanki entelektüel açıdan aydınlatıcı olacağını hissettin. Seni bir ipucuna götürecekti. Hatta belki bir alışkanlıktı? Tuhaf...

Kim bilir yaptığımız şeyleri neden yapıyoruz. Her nedense, fikirlerini güneş gözlüklü adamla paylaşmak seni rahatlattı. Sanki bunu daha önce yapmışsın gibi.

Neden, biliyor musun? Yapılı olduğu için. Ensesinde şeytan bağırıyormuş gibi spor yapıyor bu adam.

"Şimdi, vurulan ve sonra asılmış gibi gösterilen adam var ya? Onu asan kişilerce vurulmuş olabilir."

"Anladım. Peki. Sebep ne peki?"

"Bir şeyi örtbas etmek?"

"İlk tahminim bu, evet."

"Son derece olası... Aa! Ben bunları sana neden anlatıyorum ya?"

"Adamı vurduğunu düşündüğümüz kişi var ya? Asılmış gibi gösteren. Kadını arıyoruz ama bulamıyoruz."

"Hmm... Onu nerelerde aradın?"

"Evet... Aa, ben bunları sana neden anlatıyorum ya?"

"Sahilde olabileceğini düşünüyoruz."

"Batıda mı? İşin zor. Bombalamadan sonra ortalık harabeye döndü. Saklanacak çok fazla yer var..."

"Ufak bir sorunum var. Asılmış adam hâlâ orada. Onu hâlâ indirmedim."

"Deme yahu, Mullen? Kokusu buraya kadar geliyor. Bütün mahalle leş gibi kokuyor."

"İlgileneceğiz... Bazı engeller çıktı."

"Dur, acaba sen yardım edebilir misin?"

"Çok isterdim ama siktirip gitmekle ve tarzını bozmamakla meşgulüm. Sana yardım edersem tarzını bozabilirim."

"Aa... Ben bunları sana neden anlatıyorum ki ya?"

"Pekâlâ, bir soruşturma yürütüyorum; meğer adam vurulmuş ve asılmış..."

"Sence örtbas için mi asılmış? Vurulduğunu gizlemek için mi?"

"Özünde evet."

"Peki..." Sarı peruğunu düzeltiyor. Ihm... Saçını. Saçını düzeltiyor.

"Ben bunu sana neden anlatıyorum ya?"

"Soruşturma yürütüyorum. Bir adam asılmış."

"Peki... Kimin astığını biliyor musun?"

"Ben bunu sana neden anlatıyorum ki ya?"

"Henüz değil."

"Evet, onu anladım."

"Başka bir şey konuşalım o zaman."

"Ya da... YA DA..." Güneş gözlüklü adam işaret parmağını kaldırıyor. "Herkes kendi işine dönebilir. Bu çok aptalcaydı..."

"Mecbur değil misin?"

"Hayır, değil."

"Majör depresyonda olmasaydım kahkahayı koparırdım." Hiç keyifli görünmüyor. "Ama şimdilik hayır diyeceğim."

"İyi."

Güneş gözlüklü adam başıyla onaylıyor.

"Ünlü falan mısın sen?"

"Senin kadar ünlü değilim, süperstar." Sözlerinde en ufak bir ironi emaresi yok.

Eh... Yine de ironi bu.

"Nihayet! Emeklerimin karşılığını alıyorum! Ünlü oluyorum!"

"Ah, evet! Gerçekten de çok ama çok çalıştın, değil mi?"