Konuşma · ŞEHRİN FISILTISI

Sütun şeklinde bir sıcak hava akımı yükselerek üzerinde durduğun binayı çevreliyor. Büklüm büklüm şeklini hissedebiliyorsun. Sıcak hava akımıyla birlikte milyonlarca litrelik deniz suyu, kâğıt parçaları ve kuşlar, Insulinde'nin engin gökyüzüne doğru yükseliyor.

Neden yükseliyor?

Çünkü baharın yaklaşmasıyla, okyanustan koya doğru esen hava akımlarıyla, sokaktaki insanların vücut ısılarıyla ve limandaki makinelerin çalışmasıyla birlikte hava yavaş yavaş ısınıyor. Ağır yakıtları da unutmamak lazım.

Ürper.

Buharlaşma nedeniyle devasa bir kümülüs oluşuyor. 1000 metre yüksekliğinde buluttan bir kale. Çığlık çığlığa bir martı sürüsü, yükselen sıcak havayla otostop yolculuğu yapıyor. Onlar da bu şeref dolu geçit töreninin bir parçası...

Kimin geçit töreni?

Kadının. Beklemekte olan misafirin.

Neyi bekliyor?

Gloria'yı. Yakında tüm bu bulutlar yağmur olup yeryüzüne yağacak. Bahar gelecek. İki ay kaldı. Belki de daha az. Vakit geldi.

"Hanımefendi, burada neyi bekliyorsun?"

"Burada derken, Martinaise'i mi kastediyorsun?" Sigarasından uzun ve aheste bir duman alıyor...

"Boş ver. Bana başka bir şeyden bahset."

"Tabii."

Başınla onayla.

"Şu mucizenin gerçekleşmesini bekliyorum. İçinde olduğum bu kaostan beni ancak bir mucize kurtarabilir."

"Ne tür bir mucize?"

"Dönüş, tabii ki." Gülümsüyor. "Buraların yabancısı olduğumu biliyorum. Benimkisi otostop çekmek gibi. Endüstriyel casusluk çevrelerinde Dönüş çok büyük bir olaydır. Bunların çoğu, çaresiz ve perişan tiplerdir. Hepsi de, bu tek kutuplu dünyanın sillesini yemiştir."

Gözlerini tekrar çatıya çevir ve ürper.

Bu isolada herkes misafir. Havanın, suyun ve ikisinin arasındaki nemin misafiri. Kuşkusuz, sen de öylesin.

"Dönüş dediğin şey nedir?"

"Dönüş'ün ne olduğunu bilmiyor musun, dedektif? Seni buranın yerlisi sanmıştım. Dışarıdan bakınca tam bir Bay Revachol gibi duruyorsun."

"Aa, senin haberin yok mu? O kadar çok içtim ki nasıl bir hayatım olduğunu unuttum. Meğer insanın başına böyle şeyler de gelebiliyormuş."

"Dönüş için... biraz şehir efsanesi, biraz da siyasal bilim diyebiliriz. Saf bir umuttan fazlası değil... Ve şu anda sahip olduğum tek şey." Gülümsüyor. "Dediklerine göre bir gün bir olay gerçekleşecek. Üstelik, buralarda bir yerlerde..."

"Revachol'da. Batı Revachol'da. Bu olayın çok yakında gerçekleşeceğini ve her şeyi değiştireceğini söylüyorlar."

"Le Retour..." diyor teğmen. Alnı kırışık vaziyette not alıyor.

"Özgür Revachol'da teslim olmak istediğini söylemenin nedeni bu muydu?"

"Evet..." Kadın önce gökyüzüne, ardından sana bakıyor. "Galiba buydu."

Yani kadın, kısmen de olsa, şu Dönüş denen şeyin içinde özerk bir Revachol olacağını düşünüyor. Bahislerini çok önceden oynamış.

"Bir dedikodu yüzünden ta buralara kadar geldin yani?"

"Hayır, buralara kadar gelmemin asıl sebebi sahte bir pasaport ve paraydı. Bilhassa saklanmak için geldim yani. Reál Bölgesi'nin en istikrarsız noktası burası, dolayısıyla kaybolmanın da en kolay olduğu yer."

"Duvarlarındaki boşluklardan hâlâ fark edilmeden sıvışabileceğin bir yer. Bu, yalnızca... yitip gitmemek için tutunduğum bir dal parçası. Ufacık bir ümit."

Yine de bu hikâye, kaçacağı yeri belirlemesinde etkili olmuş. Altında yatan başka sebepler de olmalı...

"Bu olay ne zaman olacak?"

"Çok yakında. Ama neredeyse son yarım yüzyıldır çok yakında diyorlar, o yüzden çok da büyük bir beklentiye girme."

"Endişelenecek bir durum yok, teğmen." Kadın, teğmene dönüyor. "Eminim isyanların sokaklara taşıp şiddete dönüşmesi için hâlâ vakit var."

"Bu sokaklara mı?" Korkuluğun üzerinden aşağıya bakıyor. "Ben o kadar emin değilim, hanımefendi."

"Teşekkürler, son bir soru. Bunun gerçekten de olacağını düşünüyor musun?" (Sonuçlandır.)

"Evet." Bir sigara daha yakıyor.

"Ben düşünmüyorum."

"O kadar da emin olmayın." Teğmen, denize bakıyor. "Yaklaşan bir şey var, bir bela. Zor bir bahar olacak. Tam olarak ne olduğunu bilemiyorum ama..." Başını sağa sola sallıyor.

"Bu şehirde bir şeyler oluyor." Başıyla onaylıyor, ağzından bir duman bulutu yükseliyor. "Geceleri buraya çıktığımda hissedebiliyorum..."

Kadının düşüncesi yavaş yavaş kayboluyor. Rüzgâr yeniden şiddetleniyor. Kadının tepesinde yükselen devasa bir kümülüs bulutu, yağmur olup yeryüzüne düşmeye hazır. Nisan gelecek, ardından mayıs; bir ay, bilemedin iki ay sonra... Tüylerin ürperiyor. His, yavaş yavaş dağılıyor. Düşünce sona eriyor.

"Bu şehirde bir şeyler oluyor. Geceleri buraya çıktığımda hissedebiliyorum..."

"Ben de."

"Katılıyorum, dedektif." Teğmen, denize bakıyor. "Yaklaşan bir şey var, bir bela. Zor bir bahar olacak. Tam olarak ne olduğunu bilemiyorum ama..." Başını sağa sola sallıyor.

"Bu şehirde bir şeyler oluyor." Kadın başıyla onaylıyor, ağzından bir duman bulutu yükseliyor. "Geceleri buraya çıktığımda hissedebiliyorum..."

"Tam olarak neyin Dönüş'ü bu?"

"Kralın? Ülkenin? Komünizmin? Belki de yatırımın geri dönüşü?" Kadın, başını yana yatırıyor. "Ben de tam olarak bilmiyorum. Kasıtlı olarak belirsiz bırakılmış, tıpkı verilen çoğu sözün belirsiz oluşu gibi."

"Ama öte yandan, bu düzen sonsuza kadar böyle süremez. Kayış bir yerden kopacak. Her zaman koptuğu gibi."

Dönüş dediği şey boş bir kap, doldurulmayı bekleyen bir amfora. Bir şeyler mutlaka geçmişten dönüş yapar, gelecek dediğin şey böyle olur. Bu dönüş yaşandığında ise önceden yapılmış bazı tahminlerin doğru olduğu anlaşılır.

"Siyasi bir olay mı? Bunu nereden biliyorsun?"

"Dediğim gibi, rekabet istihbaratı topluluklarında konuşulan bir şey bu. Benim gibi pek çok insan... haritada yeni bir renge ihtiyaç duyuyor. Haritanın tamamı mavi. Ve maviler bizden hiç hoşlanmıyor."

"Pek çok konuda inişli çıkışlı bir performansa sahibim. Mesela polislik konusunda."

"Anlat hadi."

"Dönüş için... biraz şehir efsanesi, biraz da siyasal bilim diyebiliriz. Saf bir umuttan fazlası değil... Ve şu anda sahip olduğum tek şey. Dediklerine göre bir gün bir olay gerçekleşecek. Üstelik, buralarda bir yerlerde..." Önce etrafına, ardından gökyüzüne bakıyor.

"Ne mucizesi?"

Kadın burada güvende mi?

Sen ne kadar güvende tutabilirsen, o kadar güvende.

Aralıksız bir hiçlik. Tependeki gökyüzü yavaş yavaş kayıp gidiyor. Genç kadın, mentollü sigarasının dumanını üflüyor. Kulağa sanki iç çekmiş gibi geliyor.

Hiçbir şey olmuyor. Gezegen yüzeyinin hemen üzerinde kütle hâlinde duran renksiz damlacıklar iç içe geçiyor...