Konuşma · ASILMIŞ ADAM

"İyisi mi cesedi ben inceleyeyim. Not alma kısmını da siz halledin."

"Tamam, bir ara hallederiz." (Bitir.)

"Umarım halledebiliriz." Eliyle burnunu kapatıyor. "Görünüşe göre otopsiyi yapabilmek için çok az zamanımız var..."

"Şey... Saha otopsisinin ne olduğunu unutmuşum da."

Teğmen, "Anladım," diyor iç çekerek. "Sorumlu dedektiflerin olay yerinde doldurduğu üç bölümden oluşan bir form. Genelde dedektiflerden biri konuşurken diğeri not alır. Amaç ölüm sebebini belirlemektir."

"Neşter gerekiyor mu?"

"Her zaman değil. Umarım bu da neşter gerektirmeyen bir vaka olur... Ama lateks eldiven olmazsa olmaz."

Defterindeki saha otopsisi formunu aç.

(Bitir.)

"Pekâlâ, Kim. Götür onu." (Teğmen cesedi götürsün ve günün geri kalanında tek başına çalış.)

"Cesedin incelemesini tamamladığımıza göre sıra 3. bölümde. Yaraların tasviri."

"2. İç inceleme: Özet."

"Merkezî sinir sistemi," diyor ve bir anda duruyor: "Bende bir şey yok. Adamın merkezî sinir sistemiyle ilgili sizin diyebileceğiniz bir şey var mı?"

Tabii ki: Bu hikâyeden çıkarılması gereken bir ders var!

"Bu hikâyeden çıkarılması gereken dersi eklemek istiyorum..."

"Neymiş?" Merakla sana bakıyor.

Ölü adam da sana bakıyor, çıkarılacak dersi duymak için ne kadar heyecanlı olduğunu saklayamıyor.

"Yok yazıyorum."

"Müsküloskeletal... Ağızdan çürüme sıvısı akıyor." Şişmiş ağza doğru yaklaşıyor, keskin koku yüzünden gözlerini kısıyor: "Yaralanmayla bağlantılı değil. Gözler ve dil kabarık. Dil kemiği... Bir bakalım."

Teğmen, gözleri neredeyse tamamen kapalı bir şekilde elini ölü adamın boğazına koyuyor ve kibarca ovmaya başlıyor. Ağzından havaya çürük kokusu salınıyor. Dudaklarından koyu ve yapış yapış çürüme sıvısı akıyor.

Teğmen sivri parmaklarını etin içinde hareket ettirirken çatır çutur sesler duyuyorsun. Eski bir evin geceleri gıcırdaması gibi.

"İşte böyle, otuzbir çektir ona!"

Bir süre sonra "Dil kemiği çatlamış," diyor. "Müsküloskeletal sistemin geri kalanı sağlam, sıradan."

Yaz.

"Solunum sistemi..." Sırtı dua ediyormuş gibi kambur duruyor... Ölü adamın çenesini açmaya başlıyor. Daha fazla güç uygulamak için duraksıyor. İki elini de kullanıyor.

Gerçekten bunu yapıyor... Ölü adamın dişleri eldivenli ellerine geçiyor.

"Ağız boşluğunda yaralanma görünmüyor. Kurbanın implant dişleri var, muhtemelen bir çatışmada yaralanma sonrası takılmışlar. Ağzı şiş, dudakları ve ağzının mukosellerinde kanama mevcut."

Palyaço suratlı adam buradan çığlık atıyormuş gibi görünüyor. Çenesinin lifleri parçalanmış ve dil kemiği teğmenin ellerinin zorlamasıyla kopmuş.

"Beyin kan olmazsa düzgün çalışamayabilir, hatta belki de hiç çalışmaz."

"Bu galiba bütün hikâyelerden çıkarılacak bir ders olabilir, dedektif." Teğmen sırıtıyor.

Onu neşelendirdiğin için teşekkür ederim. Ortam çok gergin.

"Hayır." Boş bırak.

Yapacak bir şakan bile yok.

Ceset, tamamen devrilen çam dalının parçaları arasında, yerde yatıyor. Hafifçe yana doğru dönmüş.

"Evet, artık yerde." (Vakur bir biçimde sevin.)

"Bay Kafatasçı gerçekten de iyi iş çıkarmış." Teğmen başıyla onaylıyor. "Cesedin hiçbir yeri çok fazla kırılmamış veya bozulmamış. Kurban artık saha otopsisine hazır."

"Saha otopsisi mi?"

"Evet." Burnunu kapatarak sıralamaya başlıyor: "Bir, olay yerinin incelenmesi. İki, kurbanın ilk muayenesi. Üç, saha otopsisi. Dört, cesedin morga nakledilmesi. Şu an üçüncü adımdayız."

RHM'nin dört aşamadan oluşan cinayet mahalli inceleme kılavuzu.

"Ne diyor bu mallar?"

"İtler herifi karpuz gibi yaracak."

"Bunu başka birinin yapması gerekmiyor mu? Mesela bir doktorun?"

"Hayır. Biz dedektifiz. Onur verici 'dedektiflik' rütbesinde olmamız, bir soruşturmanın her bir adımından bizim sorumlu olduğumuz anlamına geliyor. Otopsi, temizlik ve sosyal görevler de dâhil. Her şey bizde."

"Evet, evet, biliyorum, ben de dedektifim zaten."

"Dedektifsiniz tabii. Aksi takdirde karakol sizi bu soruşturmaya atamazdı. Şimdi..."

"Ya otopsiyi yapacağız ya da ilk sorgulamaları tamamlayacağız. Evrart'la zaten görüştük, geriye Wild Pines temsilcisi kaldı. Temsilci bir süredir şehirde, grev müzakerelerini yürütüyor. Bir şeyler biliyor olabilir."

Pansiyon-kafeteryanın arkasındaki ıssız ve karanlık avluda şöyle bir etrafına bakınıyor. "Veya bugünlük bu kadar yeter diyebiliriz. Saat de geç oldu."

"Hazır başlamışken bitirelim bence."

"Tamam, artık kalan işleri yarın hallederiz." (Bitir.)

"İyi fikir."

"Evet. Sorguyu tamamlayalım. Otopsi sonraya kalsa da olur." (Bitir.)

"Çok sonraya kalmaz umarım." Adamdan geriye kalan çürük et parçalarına bakıyor. "Yakında tamamen eriyip... yerle bütünleşecek."

"Ya otopsiyi yapacağız ya da ilk sorgulamaları tamamlayacağız. Evrart'la zaten görüştük ama sorgulamasının tam olarak bittiği söylenemez. Joyce'la olduğu gibi onunla da şu linç meselesini konuşmamız gerek."

"Ya otopsiyi yapacağız ya da ilk sorgulamaları tamamlayacağız. Evrart'la zaten görüştük ama sorgulamasının tam olarak bittiği söylenemez. Onunla şu linç meselesini konuşmamız gerek. Ayrıca Wild Pines temsilcisi de şehirde. Bir şeyler biliyor olabilir."

"Dedektif olduğumu sanmıyorum."

"Bir dakika. 'Onur verici dedektiflik rütbesi' mi dedin?"

"Onur... ve yük. Kendini kanıtlamış, genelde sahada beş ila sekiz yıl boyunca görev alan polislerin rütbeleriyle gelen şeyler bunlar. Mesela benim rütbem teğmen dedektif."

"Anladım."

"Güzel. Şimdi, bana sorarsanız..." İğrenen gözlerle cesede bakıyor...

"Adamı karpuz gibi yarmak bizim işimiz mi? Başkası yapsa olmaz mı?"